Framfaraskref fyrir innflytjendur Kolbeinn Óttarsson Proppé skrifar 14. júní 2019 07:00 Alþingi samþykkti í vikunni þingsályktunartillögu um að komið verði á fót ráðgjafarstofu fyrir innflytjendur. Auk mín voru á tillögunni fleiri úr þingflokki Vinstri grænna. Það er mikið ánægjuefni að málið hafi náð í gegn, en nú bíður ráðherra félagsmála að útfæra tillöguna betur og hvernig að ráðgjafarstofunni verði best staðið. Í þeirri vinnu er gríðarlega mikilvægt að vera í sem bestu samstarfi við þau sem að málaflokknum koma. Það að taka sig upp og setjast að í nýju samfélagi getur verið erfitt, sama af hvaða völdum það er. Fólk sem finnur sig statt í nýju umhverfi, þekkir ekki réttindi sín og skyldur, hvernig það best getur komið sér fyrir í nýju samfélagi. Það að hjálpa fólki við þær aðstæður er því sjálfsagt mál. Ráðgjafarstofa innflytjenda mun einmitt gera það, vera gátt inn í nýtt samfélag fyrir fólk sem af einhverjum ástæðum hefur ákveðið að setjast hér að, til skemmri eða lengri tíma. Nógu erfitt getur verið fyrir okkur sjálf að vita hvert best er að snúa sér í hinum ýmsu aðstæðum, hvað þá þegar maður talar ekki tungumálið og þarf að sækja sér þjónustu eða er í atvinnuleit. Okkur, sem höfum dvalið langdvölum hér á landi og sum jafnvel frá fæðingu, getur reynst erfitt að skilja það regluverk sem hið opinbera hefur sett utan um líf okkar. Það er ennþá flóknara fyrir fólk sem er nýtt í samfélaginu. Þetta þekkja þau sem hafa dvalið í öðrum löndum, í dag eru um 47 þúsund Íslendingar til dæmis búsettir í öðrum löndum en Íslandi. Þeir lesendur sem það hafa reynt geta velt því fyrir sér hvort ekki hefði verið gott að geta sótt þjónustu í álíka stofnun og einhver hafa kannski gert það, því þær eru víða til. Því meira sem flækjustigið verður, því meira sem fólk þarf að fara af einum stað á annan og jafnvel fara bónleitt til búðar því það er ekki á réttum stað, því verr líður fólki. Skilvirknin er svo annað mál, en fyrst og fremst eigum við að hugsa út frá líðan fólks. Afi minn og amma kenndu mér að taka vel á móti gestum, það á enn frekar við um innflytjendur. Því það er fólk sem hefur ákveðið að sækjast eftir því að vera hluti af okkar samfélagi. Bjóðum það velkomið. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Innflytjendamál Kolbeinn Óttarsson Proppé Mest lesið Misskilningur um launavísitöluna Ragnar Þór Ingólfsson Skoðun Malta fékk ekki varanlegar undanþágur Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Er verið að eyðileggja laxveiðiár landsins? Kristján Ingimarsson Skoðun Hvað þarf Framsókn? Guðmundur Baldvin Guðmundsson Skoðun Íslenska bótakerfið er orðið aðdráttarafl Lárus Guðmundsson Skoðun Ánægja íbúa í Hveragerði: Ekki er allt sem sýnist Sigmar Karlsson Skoðun Fórnarkostnaður samfélagsmiðlabanns Halldóra Mogensen Skoðun Rómantískt reikningakvöld á Valentínusardegi Þóra Valný Yngvadóttir Skoðun Ríkisstjórn Íslands ber ábyrgð Sandra B. Franks Skoðun Úr hverju er þessi kona gerð? Silja Dögg Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ríkisstjórn Íslands ber ábyrgð Sandra B. Franks skrifar Skoðun Fórnarkostnaður samfélagsmiðlabanns Halldóra Mogensen skrifar Skoðun Niðurskurðarkrafa Landspítalans fer í stríðsrekstur Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Rómantískt reikningakvöld á Valentínusardegi Þóra Valný Yngvadóttir skrifar Skoðun Malta fékk ekki varanlegar undanþágur Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Misskilningur um launavísitöluna Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Pepparinn og áttavitinn Guðveig Lind Eyglóardóttir,Sonja Lind Estrajher Eyglóardóttir skrifar Skoðun Hvað þarf Framsókn? Guðmundur Baldvin Guðmundsson skrifar Skoðun Er verið að eyðileggja laxveiðiár landsins? Kristján Ingimarsson skrifar Skoðun Kúba og sviftingar í heimsmálunum Gylfi Páll Hersir skrifar Skoðun Ekki ég! Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þjóðarmorðingjar á meðal vor? Guðjón Idir skrifar Skoðun Náttúrustofur: lykilstofnanir skornar niður Hulda Birna Albertsdóttir skrifar Skoðun Með allt undir í rauðri viðvörun Einar Bárðarson skrifar Skoðun Mannfjandsamleg stefna á bráðamóttökunni Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hættum þessu hálfkáki Margrét Kristmannsdóttir skrifar Skoðun Íslenska bótakerfið er orðið aðdráttarafl Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Að vera með lausa skrúfu Inga Bryndís Árnadóttir skrifar Skoðun Ég kýs Ingibjörgu Isaksen Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Er skynsamlegt að fækka þeim sem læra íslensku? Haraldur Bernharðsson,Guðrún Lárusdóttir,Hafsteinn Einarsson,Heimir Freyr Viðarsson,Ingólfur Vilhjálmur Gíslason,Kolbrún Friðriksdóttir,Piergiorgio Consagra,Þóra Másdóttir skrifar Skoðun Ánægja íbúa í Hveragerði: Ekki er allt sem sýnist Sigmar Karlsson skrifar Skoðun Hvar getur þú skorið niður 200.000 krónur? Heiða Ingimarsdóttir skrifar Skoðun Bráðamóttaka í neyð – milljarðar í byggingu Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hvað kostar 100 milljarða á ári? Sigrún Unnsteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað þýðir það að vera leiðtogi? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Um 300 börn ,,rænd“ á ári hverju Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Af hverju rekum við mörg smáríki í 250 þúsund manna samfélagi? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ein eða tvær akreinar, þar liggur efinn Samúel Torfi Pétursson skrifar Skoðun Nú þarf Framsókn sterka forystu Anton K. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður Reykjavík grænasta borg Evrópu? Finnur Ricart Andrason skrifar Sjá meira
Alþingi samþykkti í vikunni þingsályktunartillögu um að komið verði á fót ráðgjafarstofu fyrir innflytjendur. Auk mín voru á tillögunni fleiri úr þingflokki Vinstri grænna. Það er mikið ánægjuefni að málið hafi náð í gegn, en nú bíður ráðherra félagsmála að útfæra tillöguna betur og hvernig að ráðgjafarstofunni verði best staðið. Í þeirri vinnu er gríðarlega mikilvægt að vera í sem bestu samstarfi við þau sem að málaflokknum koma. Það að taka sig upp og setjast að í nýju samfélagi getur verið erfitt, sama af hvaða völdum það er. Fólk sem finnur sig statt í nýju umhverfi, þekkir ekki réttindi sín og skyldur, hvernig það best getur komið sér fyrir í nýju samfélagi. Það að hjálpa fólki við þær aðstæður er því sjálfsagt mál. Ráðgjafarstofa innflytjenda mun einmitt gera það, vera gátt inn í nýtt samfélag fyrir fólk sem af einhverjum ástæðum hefur ákveðið að setjast hér að, til skemmri eða lengri tíma. Nógu erfitt getur verið fyrir okkur sjálf að vita hvert best er að snúa sér í hinum ýmsu aðstæðum, hvað þá þegar maður talar ekki tungumálið og þarf að sækja sér þjónustu eða er í atvinnuleit. Okkur, sem höfum dvalið langdvölum hér á landi og sum jafnvel frá fæðingu, getur reynst erfitt að skilja það regluverk sem hið opinbera hefur sett utan um líf okkar. Það er ennþá flóknara fyrir fólk sem er nýtt í samfélaginu. Þetta þekkja þau sem hafa dvalið í öðrum löndum, í dag eru um 47 þúsund Íslendingar til dæmis búsettir í öðrum löndum en Íslandi. Þeir lesendur sem það hafa reynt geta velt því fyrir sér hvort ekki hefði verið gott að geta sótt þjónustu í álíka stofnun og einhver hafa kannski gert það, því þær eru víða til. Því meira sem flækjustigið verður, því meira sem fólk þarf að fara af einum stað á annan og jafnvel fara bónleitt til búðar því það er ekki á réttum stað, því verr líður fólki. Skilvirknin er svo annað mál, en fyrst og fremst eigum við að hugsa út frá líðan fólks. Afi minn og amma kenndu mér að taka vel á móti gestum, það á enn frekar við um innflytjendur. Því það er fólk sem hefur ákveðið að sækjast eftir því að vera hluti af okkar samfélagi. Bjóðum það velkomið.
Skoðun Pepparinn og áttavitinn Guðveig Lind Eyglóardóttir,Sonja Lind Estrajher Eyglóardóttir skrifar
Skoðun Er skynsamlegt að fækka þeim sem læra íslensku? Haraldur Bernharðsson,Guðrún Lárusdóttir,Hafsteinn Einarsson,Heimir Freyr Viðarsson,Ingólfur Vilhjálmur Gíslason,Kolbrún Friðriksdóttir,Piergiorgio Consagra,Þóra Másdóttir skrifar