Ógnar­löng stefna Samkeppniseftirlitsins kemst að eftir allt saman

Í fréttatilkynningu frá Samkeppniseftirlitinu um úrskurð Landsréttar segir að rétturinn hafi tekið fram að málatilbúnaður Samkeppniseftirlitsins fullnægi áskilnaði laga um meðferð einkamála og að á honum séu engir annmarkar sem leitt geti til þess að vísa eigi málinu frá dómi. Í samræmi við það beri Samskipum að greiða Samkeppniseftirlitinu kostnað við að kæra úrskurð héraðsdóms til Landsréttar. 

Samkeppniseftirlitið hafi höfðað málið í þeim tilgangi að fá stjórnvaldssekt Samskipa, sem áfrýjunarnefnd samkeppnismála hafði lækkað úr 4.200 í 2.400 milljónir króna, færða í fyrra horf. Samkeppniseftirlitið hafi talið þá sekt sem áfrýjunarnefndin hafði kveðið á um ekki vera í samræmi við alvarleg og langvarandi brot Samskipa. 

Helgist af ríkum hagsmunum almennings

Í úrskurði héraðsdóms, sem Samkeppniseftirlitið kærði til Landsréttar, hafi verið vísað til reglna dómstólasýslunnar  um hámarkslengd stefnu og greinargerða í einkamálum o.fl. og fundið að því að stefna eftirlitsins væri 135 blaðsíður. Héraðsdómur hafi talið lengd stefnunnar gera Samskipum nær ómögulegt að skila greinargerð sem uppfyllti skilyrði laga um meðferð einkamála.

Í niðurstöðu Landsréttar sé vísað til þess að Samkeppniseftirlitið hafi samkvæmt samkeppnislögum sérstaka heimild til að höfða dómsmál til ógildingar á úrskurði áfrýjunarnefndar samkeppnismála. Landsréttur kveði málsóknarheimild Samkeppniseftirlitsins helgast af „ríkum almannahagsmunum sem og því að dómstólar eigi lokaorðið eftir að ákvörðun um viðurlög liggur fyrir“.

Vandasamt að draga málið saman

Í niðurstöðu Landsréttar sé rökstutt að engir gallar séu á málatilbúnaði Samkeppniseftirlitsins sem réttlætt geti að málinu sé vísað frá héraðsdómi. Landsréttur taki fram að Samkeppniseftirlitið hafi í stefnu aðgreint með skýrum hætti málsástæður sínar yfir það langa tímabil sem atvik málsins varða. Að því er snertir möguleika Samskipa á að skila greinargerð í málinu segi Landsréttar að þegar litið sé til efnis stefnunnar sem og þess sem er rakið um umfang þeirrar ákvörðunar sem krafist er ógildingar á, málsástæðna aðila og gagna málsins að öðru leyti, verði að telja að samhengi málsatvika og málsástæðna, sem og tilvísun til réttarreglna, séu nægilega ljós til að Samskip geti tekið til efnisvarna.

Haft er eftir Gizuri Bergsteinssyni, lögmanni Samkeppniseftirlitsins í málinu, að niðurstaða Landsréttar sé í samræmi við hvort tveggja þær kröfur sem Hæstiréttur hafi gert til stefna í samkeppnismálum og hvernig hliðstæðum réttarfarsreglum sé fylgt eftir í nágrannalöndum.

„Það er vandasamt að draga saman kjarnann í umfangsmiklu ólögmætu samráði sem er lýst á yfir þrjúþúsund blaðsíðum í ákvörðun Samkeppniseftirlitsins. Úrskurður héraðsdóms kom okkur þess vegna á óvart enda ræðst lengd stefna fyrst og fremst af sakarefninu og þeim kröfum sem réttarfarslög gera um að það sé reifað með gagnorðum og skýrum hætti. Í tengslum við meðferð málsins fyrir Landsrétti öfluðum við upplýsinga um framkvæmd samkeppnismála hjá nágrannaþjóðum okkar. Í ljós kom að málflutningsskjöl í samkeppnismálum hjá frændþjóðum okkar, Dönum og Norðmönnum, eru iðulega mikil að umfangi. Til dæmis lagði danska samkeppniseftirlitið ekki fyrir svo löngu fram 146 blaðsíðna greinargerð í samkeppnismáli fyrir Eystri-Landsrétti. Við teljum þess vegna að niðurstaða Landsréttar sé í samræmi við hvort tveggja þær kröfur sem Hæstiréttur hefur gert til stefna í samkeppnismálum og hvernig hliðstæðum réttarfarsreglum er fylgt eftir hjá frændþjóðum okkar.“