„Lygaáróðurs­her­ferð af hálfu pólitískra and­stæðinga“

Til marks um stemninguna er færsla Baldurs Helgasonar listamanns, sem uppskar nokkurt lof, meðal annars þingmanns Samfylkingar, þar sem hann hvatti menn til að „confronta“ Snorra í fermingarveislum vegna „viðbjóðslegs“ málflutnings: „ Og ef hann skilur það ekki, þá megið þið bróka hann, hann skilur nefnilega ofbeldi.“ Þetta er bara eitt dæmi af mýmörgum.

Snorri klórar sér í kollinum vegna ýmiss þess sem komið hefur fram en er reyndar furðu rólegur að teknu tilliti til þeirrar holskeflu reiði og óhróðurs sem yfir hann hefur gengið undanfarna daga.

„Á sinn hátt má sýna því skilning að einhverjir átti sig ekki við fyrstu sýn á tilgangi þessarar gagnrýni, ef menn hafa til dæmis ekki skynjað eða haft veður af öðru en að regnboga-transfáni sé bara hlutlaust og algilt tákn umburðarlyndis í okkar samfélagi. Ekki síst þegar skellur á sú lygaáróðursherferð af hálfu pólitískra andstæðinga sem hefur tröllriðið þessari umræðu síðustu daga,“ segir Snorri í samtali við Vísi.

Woke-pólitík og DEI-pólitík

Snorri segir að reynt hafi verið að mála upp þá afbökuðu mynd að eðlileg umræða um skyndilegt en verulegt umfang þessara fánaskreytinga í grunn- og leikskólum útiloki á einhvern hátt hitt, sem er sjálfsögð virðing manna gagnvart náunganum, óháð kynhneigð eða öðrum þáttum. Þarna sé verið að blanda tvennu óskyldu saman á fremur óskammfeilinn hátt.

„Ef út í það er farið virðast það reyndar ekki síst vera samkynhneigðir sem hafa tekið undir gagnrýni á fánana, sem gengisfellir væntanlega alveg fullyrðingar fólks um að þeir séu bara umburðarlyndisvottur eða óumdeilt sameiningartákn þess hóps.“

Snorri segir að þetta viti auðvitað þessir gagnrýnendur sem hafa farið mikinn.

„En þau beita þessum brellum, jafnvel málsmetandi fólk sem vill láta taka sig alvarlega, eingöngu til að komast hjá kjarna máls, sem er vaxandi pólitísk hleðsla þessara fána – eins og einn orðaði það, „róttæk pólitísk réttsýni, vinstripólitík, Woke-pólitík og DEI-pólitík.“

Langt í frá óumdeildur fáni

Ásgeir Ingvarsson blaðamaður er meðal þeirra sem renna stoðum undir þessi orð Snorra en hann ritaði á Facebook í athugasemd:

„Verandi samkynhneigður með gullstjörnu, þá þykir mér regnbogafáninn einmitt hafa verið tekinn í gíslingu af fólki með pólitískan málstað og heimssýn sem ég á enga samleið með. Ég gat samsamað mig regnbogafánanum fyrir 25 árum, en í dag þykir mér fáninn fela í sér skilaboð um stuðning við róttæka pólitíska réttsýni, vinstripólitík, Woke-pólitík og DEI-pólitík.“

Ásgeir telur að þetta sé pólitík sem ætti að halda utan skólastofunnar:

„Þeim sem liggur mest á að veifa fánum fyrir hinn eða þennan málstað virðist mér síðan iðulega fyrst og fremst gera það til að auglýsa hvað þeir eru sjálfir agalega dyggðugir og réttsýnir. Stundum held ég að væri einfaldast að hefja sölu á T-bolum sem væru merktir „Athugið að ég er siðferðislega yfir meðallagi“, og þannig spara fólki ómakið við að skreyta sig með dyggðafánum líðandi stundar.“

Og þá hefur færsla Hallgeirs Jónssonar vakið verulega athygli og fengið rúm þrettán hundruð „læk-merki“. Hallgeir segist samkynhneigður, að honum hafi lengi vel þótt vænt um fánann en hreyfingin á bak við hann hafi breyst.

„Í mínum huga þá stendur regnbogafáninn núna fyrst og fremst fyrir ofríki. Hjarðhegðun landsmanna síðustu tvo dagana þar sem fyrirtæki, stofnanir, pólitíkusar og frægt fólk hafa keppst við að æla regnbogalitum yfir samfélagsmiðla er ágætis staðfesting á því,“ skrifar Hallgeir meðal annars.

Að fólk gæti að ábyrgð sinni

Snorri segir aukinheldur að vitaskuld sé mönnum í frjálsu samfélagi frjálst að beita ýmsum táknum í ýmsum tilgangi í sínu daglega lífi.

„En mínar athugasemdir lutu að áliti ráðherrans á slíku í opinberum skólum og leikskólum. Það kemur mér á óvart að slíkar spurningar teljist sæta tíðindum frá mér þar sem ég hef áður lýst opinberlega áhyggjum mínum af því hvort menn séu að gæta nægilega vel að ábyrgð sinni innan menntakerfis þegar verið er að kynna nýstárlegar og síbreytilegar hugmyndir, til dæmis Samtakanna 78, um trans- og kynsegin mál fyrir börnum sem eru enn að læra að greina á milli ímyndunar og veruleika. 

Að hluta til vísar fáninn til slíkra hugmynda. Að hvetja til ábyrgrar nálgunar í sátt við foreldra á þessu sviði fer vel saman við að sýna fólki að öðru leyti virðingu óháð því hvernig það lifir sínu lífi.“

Hanna Katrín Friðriksson atvinnuvegaráðherra er ein þeirra sem ekki dregur af sér og spyr hvar forgangsmál sé að banna regnbogafána í skólum? Jú, Rússlandi Pútíns, Ungverjalandi Orbáns, í Bandaríkjum Trumps og nú í draumaheimi Snorra Mássonar.

„Ekki halda að Snorri Másson viti ekki hvað hann er að gera. Fyrst var það trans fólk sem var fyrir fyrirmyndarríkinu hans. Núna regnbogafánar sem stuðla að því að öllum börnum, alls konar börnum, líði vel í skólunum sínum, finnist þau tilheyra samfélaginu. Því það er ekki þannig sem Snorri vill hafa fyrirmyndarríkið sitt.

Ekki er það félegt, erindi Miðflokksins í íslenska pólitík.”

Þessari færslu hefur verið dreift duglega um Facebook.

Ofsafengin viðbrögð við einföldum spurningum

Snorri segir að eins og upphaflega gagnrýni hans hafi fjallað um þá fari sú tilfinning vaxandi meðal fólks að umræddur fáni feli í sér kröfu um hugmyndafræðilega undirgefni.

„Þetta er gagnvart fjölda atriða, þótt hann geti vel haft aðra þýðingu fyrir öðrum. Það sannast best á ofsafengnum viðbrögðunum við því þegar spurt er einfaldra spurninga um fánann.“

Eins og Vísir hefur greint frá hefur biskup Íslands fordæmt orð Snorra og fjöldi klerka.

 Ólafur Jón Magnússon, prestur í Svíþjóð, tók hins vegar upp öndverðan pól:

„Í vikunni sem leið snerti Snorri Másson tótemið, þ.e. vanhelgaði regnbogafánann, fánann sem ekki er leyfilegt að efast um. Nú er keppst við að koma fánanum til varnar, eins og staða hans væri viðkvæm. Merking fánans er nú af mörgum sögð vera: „Öll eru velkomin“ en réttara væri að skrifa „Öll eru velkomin nema auðvitað þið sem samþykkið ekki okkar lífsskilning“. Regnbogafáninn er, öfugt við þjóðfánann, fáni sérstaks lífsskilnings. Hann er ekki sameiningartákn þjóðarinnar. 

Þegar fánanum er flaggað úti um allt af hinu opinbera á opinberum stöðum er hann áminning til allra um hvaða lífsskilningur hefur völdin í samfélaginu, áminning um hvaða lífsskilning er í flestum tilvikum nauðsynlegt að aðhyllast til að njóta starfsöryggis og komast til metorða.“

Fáninn tákn undirgefni

Séra Ólafur Jón segir að ef regnbogafánanum er ekki flaggað eða hann hafður sýnilegur sé viðkomandi manneskja, stofnun eða fyrirtæki aldrei óhult fyrir ásökunum um hollustubrest við hinn ríkjandi lífsskilning.

„Fáninn er fáni inngildingar ákveðinna hópa og útilokunar annarra, sumum fáni frelsis og öðrum fáni þöggunar og þvingunar. Regnbogafáninn er fáni margra nýrra róttækra viðhorfa til kynja og kynlífs. Þetta er ekki fáni samkynhneigðra sem vilja lifa í hjónabandi á hefðbundinn hátt nema að litlu leyti, heldur er þetta fáni lífsskilnings sem gerir t.d. pólísamböndum og BDSM hátt undir höfði, atferli sem nýtur langt í frá almennrar viðurkenningar.“

Séra Ólafur segir marga veifa fánanum til að sýna umburðarlyndi sitt en lífsskilningurinn sem fáninn stendur fyrir er síður en svo umburðarlyndur, hann krefst hollustu og umber ekki umræðu og frjálsa hugsun. „Umburðarlyndi er af hinu góða og lífsnauðsynlegt mannlegu samfélagi en þessi róttæki lífsskilningur sættir sig ekki við umburðarlyndi heldur aðeins við undirgefni.“

Útúrsnúningar notaðir í pólitískan spuna

Senn líður að sveitarstjórnarkosningum og að sögn Snorra bjóða þau í Miðflokknum fram glæsilega lista vítt og breitt um landið. Eftir að umræða um vangaveltur Snorra í þinginu komst í hámæli á samfélagsmiðlum vakti athygli að sum framboð Miðflokksins á landsbyggðinni sáu sig knúin til að senda frá sér orðsendingu eða yfirlýsingu á samfélagsmiðlum sem mátti skilja sem áréttingu á stuðningi við svonefndan fjölbreytileika. Þetta var allt yfir í harða gagnrýni á varaformanninn sem barst úr Skagafirði?

„Fyrirséð er að svona spuni sé notaður í pólitískum tilgangi til að beita menn þrýstingi. Það er leitt að fylgjast með slíkum árásum á frambjóðendur flokksins. Þá er iðulega snúið rækilega út úr öllu sem sagt var eða jafnvel aldrei sagt og svo er lagt hart að mönnum að bregðast við umræðunni – eins og hún lítur út á hvolfi.“

Að sögn Snorra skila slíkar æfingar þeim í Miðflokknum líklega litlu.

„Enda vitum við þegar vel fyrir hvað við stöndum. Stefna Miðflokksins er skýr og ekki síður er það hlutverk og sérstaða Miðflokksins að við veigrum okkur ekki við að taka stór og umdeild samfélagsmál til hreinskiptinnar umræðu – jafnvel þótt það baki okkur mótmæli úr fyrirsjáanlegri átt,“ segir Snorri.