Hagur okkar allra Sigurjón Þórðarson skrifar 28. janúar 2026 08:03 Það er forgangsmál hjá ríkisstjórninni að endar nái saman í útgjöldum og tekjum ríkissjóðs og stefnt hallalausum fjárlögum á næsta ári. Oft er fjallað um ríkisfjármálin eins og engin verðmætasköpun eigi sér stað hjá hinu opinbera líkt og hjá einkageiranum. Það er ekki rétt. Menntakerfið stuðlar til að mynda að verðmætri þekking og færni til framtíðar. Heilbrigðiskerfið viðheldur og bætir heilsu þjóðarinnar en án hennar er flest annað lítils virði. Réttarvörslu- og eftirlitskerfi hins opinbera tryggja öryggi og réttindi borgaranna og vart þarf að fjölyrða um gagnsemi samgangna. Engu að síður verður hið opinbera að sníða sér stakk eftir vexti, meðal annars til að stuðla að lægri vöxtum og draga úr þenslu. Fjölmargar áskoranir blasa við í rekstri ríkisins. Umfangið á rekstri ríkisins skiptir alltaf máli og hefur áhrif á þjóðarbúskapinn í heild. Þess vegna þarf alla tíð að huga umfangi ríkisútgjalda. Á hverjum tíma þarf að velta fyrir sér á hvaða verkefnum ríki og sveitarfélög eigi að bera ábyrgð á og með hvaða hætti er best að standa að einstökum verkefnunum. Er það til dæmis hlutverk hins ríkisins að styðja hagsmunafélög, reka fjölmiðla, styðja við trúarbrögð, lífsskoðunarfélög, styrkja atvinnurekstur, íþróttastarf, selja vímuefni og þá hvernig? Ekki endilega tengsl milli útgjalda og árangurs Á gagnlegum fundi fulltrúa fjárlaganefndar Alþingis með sérfræðingum OECD var farið yfir leiðbeiningar eða vegvísi að bættum rekstri og fjárlagagerð. Lögð var áhersla á gagnvirkt samtal þings, fjármálaráðuneytis og almennings um hvernig ná megi árangri, meðal annars með því að greina útgjöld eftir málefnasviðum. Mælt var með að fundir fjárlaganefndar yrðu opnir eða í beinni útsendingu. Færa má gild rök fyrir að það geti aukið traust og gagnsæi. Skortur á gagnsæi og jafnræði við sölu og úthlutun ríkiseigna og úthlutun tímabundins afnotaréttar af nýtingu sameiginlegra auðlinda Íslendinga hefur verið til vansa. Nú er unnið að því að bæta þar úr. Ef vandaðar kerfisbundnar greiningar gefa til kynna að ákveðin starfsemi sé ekki að skila ávinningi vegna óskilvirkni, ætti að vera í forgangi að auka skilvirkni áður en auknu fjármagni er veitt í þá starfsemi. Í umræðunni á fundi OECD kom fram að hagræðing gerðist ekki sjálfkrafa við sameiningu stofnanna. Áður en farið væri í sameiningar væri mikilvægt að móta mælanleg viðmið og skapa áhuga fyrir væntanlegum breytingum. Alltaf væri nauðsynlegt að spyrja hvort verkefni sem ríkið sinnir ætti ef til vill fremur heima hjá sveitarfélögum eða í einkarekstri. Það eru möguleikar og tækifæri til að gera betur í umfangsmiklum rekstri ríkisins. Útgjöld ríkissjóðs verða um 1.700 milljarðar á þessu ári og til mikils að vinna að vel sé farið með. Til að ná árangri er mikilvægt að nálgast verkefnið með jákvæðum hætti, til dæmis með ríkari samvinnu við almenning. Það er hagur okkar allra að rekstur ríkissjóðs sé skilvirkur og stuðli að vexti og viðgangi þjóðfélagsins og skili árangri. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður fjárlaganefndar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurjón Þórðarson Flokkur fólksins Rekstur hins opinbera Alþingi Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson Skoðun Skoðun Skoðun Þegar niðurstaðan kemur á undan greiningunni Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Kaupmaðurinn á horninu er svarið Einar Mikael Sverrisson skrifar Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Flokkur fólksins þorir og getur Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Hin leiðin í umferðarmálum Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Sjá meira
Það er forgangsmál hjá ríkisstjórninni að endar nái saman í útgjöldum og tekjum ríkissjóðs og stefnt hallalausum fjárlögum á næsta ári. Oft er fjallað um ríkisfjármálin eins og engin verðmætasköpun eigi sér stað hjá hinu opinbera líkt og hjá einkageiranum. Það er ekki rétt. Menntakerfið stuðlar til að mynda að verðmætri þekking og færni til framtíðar. Heilbrigðiskerfið viðheldur og bætir heilsu þjóðarinnar en án hennar er flest annað lítils virði. Réttarvörslu- og eftirlitskerfi hins opinbera tryggja öryggi og réttindi borgaranna og vart þarf að fjölyrða um gagnsemi samgangna. Engu að síður verður hið opinbera að sníða sér stakk eftir vexti, meðal annars til að stuðla að lægri vöxtum og draga úr þenslu. Fjölmargar áskoranir blasa við í rekstri ríkisins. Umfangið á rekstri ríkisins skiptir alltaf máli og hefur áhrif á þjóðarbúskapinn í heild. Þess vegna þarf alla tíð að huga umfangi ríkisútgjalda. Á hverjum tíma þarf að velta fyrir sér á hvaða verkefnum ríki og sveitarfélög eigi að bera ábyrgð á og með hvaða hætti er best að standa að einstökum verkefnunum. Er það til dæmis hlutverk hins ríkisins að styðja hagsmunafélög, reka fjölmiðla, styðja við trúarbrögð, lífsskoðunarfélög, styrkja atvinnurekstur, íþróttastarf, selja vímuefni og þá hvernig? Ekki endilega tengsl milli útgjalda og árangurs Á gagnlegum fundi fulltrúa fjárlaganefndar Alþingis með sérfræðingum OECD var farið yfir leiðbeiningar eða vegvísi að bættum rekstri og fjárlagagerð. Lögð var áhersla á gagnvirkt samtal þings, fjármálaráðuneytis og almennings um hvernig ná megi árangri, meðal annars með því að greina útgjöld eftir málefnasviðum. Mælt var með að fundir fjárlaganefndar yrðu opnir eða í beinni útsendingu. Færa má gild rök fyrir að það geti aukið traust og gagnsæi. Skortur á gagnsæi og jafnræði við sölu og úthlutun ríkiseigna og úthlutun tímabundins afnotaréttar af nýtingu sameiginlegra auðlinda Íslendinga hefur verið til vansa. Nú er unnið að því að bæta þar úr. Ef vandaðar kerfisbundnar greiningar gefa til kynna að ákveðin starfsemi sé ekki að skila ávinningi vegna óskilvirkni, ætti að vera í forgangi að auka skilvirkni áður en auknu fjármagni er veitt í þá starfsemi. Í umræðunni á fundi OECD kom fram að hagræðing gerðist ekki sjálfkrafa við sameiningu stofnanna. Áður en farið væri í sameiningar væri mikilvægt að móta mælanleg viðmið og skapa áhuga fyrir væntanlegum breytingum. Alltaf væri nauðsynlegt að spyrja hvort verkefni sem ríkið sinnir ætti ef til vill fremur heima hjá sveitarfélögum eða í einkarekstri. Það eru möguleikar og tækifæri til að gera betur í umfangsmiklum rekstri ríkisins. Útgjöld ríkissjóðs verða um 1.700 milljarðar á þessu ári og til mikils að vinna að vel sé farið með. Til að ná árangri er mikilvægt að nálgast verkefnið með jákvæðum hætti, til dæmis með ríkari samvinnu við almenning. Það er hagur okkar allra að rekstur ríkissjóðs sé skilvirkur og stuðli að vexti og viðgangi þjóðfélagsins og skili árangri. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður fjárlaganefndar.
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun
Skoðun Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Kerfisbundinn ránsfengur: Hvernig OHF-væðingin breytti lýðveldinu í sjálfsafgreiðslustöð Sigurður Sigurðsson Skoðun