Meiri Borgarlína Birkir Ingibjartsson skrifar 2. febrúar 2022 16:31 Ég hef leyft mér að fullyrða að Borgarlínan sé mikilvægasta verkefni samtímans á höfuðborgarsvæðinu. Ekki einungis er hún lausn við þeim hnút sem samgöngur á svæðinu hafa lengi stefnt í, heldur liggur alveg skýrt fyrir að við munum ekki ná að fylgja eftir skuldbindingum okkar í loftslagsmálunum án hennar. Við þurfum að minnka hlutdeild einkabílsins í samgönguvenjum höfuðborgarbúa og í raun að fækka bílum, óháð hvaða orkugjafa þeir nota. Mér finnst samt mikilvægt að setjum í fókus hvaða tækifæri felast í Borgarlínunni fyrir gæði byggðarinnar. Við eigum að grípa gæsina og nýta verkefnið til að byggja meiri og betri borg. Við eigum að horfa fram á veginn og einblína á hvaða gæði er hægt að skapa með fyrirhuguðum framkvæmdum. Alþjóðlegar skuldbindingar okkar og ábyrgðartilfinning fyrir framtíðinni eru svo mikilvæg hvatning um að breyta rétt. Fyrir mér eru tveir kaflar Borgarlínunnar sem draga fram með mjög skýrum hætti bestu eiginlega verkefnisins. Fyrirhugaðar breytingar á þessum svæðum undirstrika að Borgarlínan er ekki nema að litlum hluta samgönguverkefni heldur að allt snýst þetta um að búa til heilbrigt og lifandi borgarumhverfi. Suðurlandsbraut er í dag lítið annað en þung umferðargata með mikinn fjölda bílastæða. Aðgengi að þeirri þjónustu sem er við götuna er vont nema fyrir þau sem koma akandi. Og jafnvel ekki svo gott fyrir þau heldur, enda erfitt að fá bílastæði við götuna. Engin samfelld gangstétt er á milli húsa eða hjólastígur sunnan götunnar. Gróður er af afar skornum skammti enda virðist sem svo að fjöldi bílastæða frekar en að búa til vistlegt umhverfi hafi ráðið för við hönnun götunnar. Í frumdragaskýrslu Borgarlínunnar er lagt upp með að akreinum við götuna verði fækkað úr fjórum í tvær. Með fækkun akreina er hægt að tryggja greiðfærni vagna Borgarlínunnar með sérrými fyrir miðju hennar. Færri akreinar mun sjálfkrafa þýða minni og hægari bílaumferð með bættri hljóðvist og minni loftmengun. Aukið rými í götunni mun gefa færi á að bæta aðgengi virkra ferðamáta við götuna og að þeirri þjónustu sem við hana er að finna. Loks gefur aukin rýmd í göturýminu færi á að auka gróður sem mun auka visthæfi götunnar en líka bara gleðja augað og andann. Stærsta breytingin á umhverfi Suðurlandsbrautar er þó sú tenging sem verður möguleg á milli byggðarinnar sunnan götunnar og Laugardalsins. Múlahverfið er og verður eitt öflugasta verslunar- og þjónustuhverfi í miðju borgarinnar. Þar er gert ráð fyrir aukningu íbúða samhliða endurnýjun innan hverfisins. Fyrir Laugardalinn hafa verið kynntar metnaðarfullar hugmyndir um uppbyggingu nýrra íþróttamannvirkja og jafnvel lagt til að dalurinn verði að mestu bíllaust svæði. Að tengja þessi aðlægu og spennandi svæði betur samhliða styrkingu þeirra beggja er því afar mikilvægt. Breytingar á götuhönnun Suðurlandsbrautar gegna þar lykilhlutverki. Að fjölga akreinum úr fjórum í sex, eins og sumir hafa lagt til, mun gera þessa jákvæðu umbreytingu að engu og gera umhverfið enn óvistlegra en það er í dag. Fossvogsbrú er önnur framkvæmd sem er lýsandi fyrir tækifærin sem fylgja Borgarlínunni. Brúin verður áhugavert mannvirki og mikið aðdráttarafl til útivistar meðfram strandlengjunni. Mikilvægi brúarinnar er þó fyrst og fremst þau huglægu mörk sem hún mun brjóta niður. Kársnesið hefur löngum verið nokkuð afskipt og einangrað, jafnvel innan Kópavogar. Brúin mun gera hverfið hluta af Vatnsmýrinni og þeim þekkingarkjarna sem þar mun rísa. Verður spennandi að sjá hvernig vestasti hluti Kársnessins þróast með þessa nálægð í huga. Tengingin virkar þó að sjálfsögðu í báðar áttir. Íbúar Reykjavíkur verða því ekki síður tíðir gestir í Kópavoginum að sækja heim þau gæði sem þar er að finna. Til að mynda sundlaug Kópavogs - bestu sundlaug landsins ! - eða hinn vaxandi þjónustukjarna í Smáranum. Fossvogsbrúin er bara eitt dæmi um fjölmargar nýjar tengingar sem Borgarlínan mun búa til. Tengingar sem verða á forsendum almenningssamgangna og gangandi og hjólandi vegfarenda. Borgarlínan mun þannig jafna aðgengi að gæðum borgarinnar, má út huglæg mörk milli borgarhluta og sveitarfélaga og binda allt höfuðborgarsvæðið saman í eina samfellda meiri borg. Svo ofangreind tækifæri til breytinga á eðli borgarinnar verði að veruleika þarf að standa vörð um kjarna Borgarlínunnar. Styðja þarf við verkefnið á öllum stigum á næstu árum, allt frá ákvarðanatöku er varða skipulagsmál, uppbyggingu innviða þess og fjárfestingar í tíðni og gæðum leiðakerfisins. Mikill metnaður hefur verið settur í verkefnið á liðnum árum í undirbúningi þess. Nú er komið að því að ákveða útfærsluna. Fylgja þarf eftir að ekki verði gefin afsláttur af þeim gæðum sem við viljum skapa í borginni. Tækifærið er okkar ! Höfundur er arkitekt og tekur þátt í flokksvali Samfylkingarinnar í Reykjavík sem fer fram 12-13. febrúar þar sem hann sækist eftir 5. sæti á lista. Heimasíða framboðsins er MEIRIB.ORG Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Sveitarstjórnarkosningar 2022 Samfylkingin Borgarlína Skipulag Skoðun: Kosningar 2022 Birkir Ingibjartsson Mest lesið Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Ég hef leyft mér að fullyrða að Borgarlínan sé mikilvægasta verkefni samtímans á höfuðborgarsvæðinu. Ekki einungis er hún lausn við þeim hnút sem samgöngur á svæðinu hafa lengi stefnt í, heldur liggur alveg skýrt fyrir að við munum ekki ná að fylgja eftir skuldbindingum okkar í loftslagsmálunum án hennar. Við þurfum að minnka hlutdeild einkabílsins í samgönguvenjum höfuðborgarbúa og í raun að fækka bílum, óháð hvaða orkugjafa þeir nota. Mér finnst samt mikilvægt að setjum í fókus hvaða tækifæri felast í Borgarlínunni fyrir gæði byggðarinnar. Við eigum að grípa gæsina og nýta verkefnið til að byggja meiri og betri borg. Við eigum að horfa fram á veginn og einblína á hvaða gæði er hægt að skapa með fyrirhuguðum framkvæmdum. Alþjóðlegar skuldbindingar okkar og ábyrgðartilfinning fyrir framtíðinni eru svo mikilvæg hvatning um að breyta rétt. Fyrir mér eru tveir kaflar Borgarlínunnar sem draga fram með mjög skýrum hætti bestu eiginlega verkefnisins. Fyrirhugaðar breytingar á þessum svæðum undirstrika að Borgarlínan er ekki nema að litlum hluta samgönguverkefni heldur að allt snýst þetta um að búa til heilbrigt og lifandi borgarumhverfi. Suðurlandsbraut er í dag lítið annað en þung umferðargata með mikinn fjölda bílastæða. Aðgengi að þeirri þjónustu sem er við götuna er vont nema fyrir þau sem koma akandi. Og jafnvel ekki svo gott fyrir þau heldur, enda erfitt að fá bílastæði við götuna. Engin samfelld gangstétt er á milli húsa eða hjólastígur sunnan götunnar. Gróður er af afar skornum skammti enda virðist sem svo að fjöldi bílastæða frekar en að búa til vistlegt umhverfi hafi ráðið för við hönnun götunnar. Í frumdragaskýrslu Borgarlínunnar er lagt upp með að akreinum við götuna verði fækkað úr fjórum í tvær. Með fækkun akreina er hægt að tryggja greiðfærni vagna Borgarlínunnar með sérrými fyrir miðju hennar. Færri akreinar mun sjálfkrafa þýða minni og hægari bílaumferð með bættri hljóðvist og minni loftmengun. Aukið rými í götunni mun gefa færi á að bæta aðgengi virkra ferðamáta við götuna og að þeirri þjónustu sem við hana er að finna. Loks gefur aukin rýmd í göturýminu færi á að auka gróður sem mun auka visthæfi götunnar en líka bara gleðja augað og andann. Stærsta breytingin á umhverfi Suðurlandsbrautar er þó sú tenging sem verður möguleg á milli byggðarinnar sunnan götunnar og Laugardalsins. Múlahverfið er og verður eitt öflugasta verslunar- og þjónustuhverfi í miðju borgarinnar. Þar er gert ráð fyrir aukningu íbúða samhliða endurnýjun innan hverfisins. Fyrir Laugardalinn hafa verið kynntar metnaðarfullar hugmyndir um uppbyggingu nýrra íþróttamannvirkja og jafnvel lagt til að dalurinn verði að mestu bíllaust svæði. Að tengja þessi aðlægu og spennandi svæði betur samhliða styrkingu þeirra beggja er því afar mikilvægt. Breytingar á götuhönnun Suðurlandsbrautar gegna þar lykilhlutverki. Að fjölga akreinum úr fjórum í sex, eins og sumir hafa lagt til, mun gera þessa jákvæðu umbreytingu að engu og gera umhverfið enn óvistlegra en það er í dag. Fossvogsbrú er önnur framkvæmd sem er lýsandi fyrir tækifærin sem fylgja Borgarlínunni. Brúin verður áhugavert mannvirki og mikið aðdráttarafl til útivistar meðfram strandlengjunni. Mikilvægi brúarinnar er þó fyrst og fremst þau huglægu mörk sem hún mun brjóta niður. Kársnesið hefur löngum verið nokkuð afskipt og einangrað, jafnvel innan Kópavogar. Brúin mun gera hverfið hluta af Vatnsmýrinni og þeim þekkingarkjarna sem þar mun rísa. Verður spennandi að sjá hvernig vestasti hluti Kársnessins þróast með þessa nálægð í huga. Tengingin virkar þó að sjálfsögðu í báðar áttir. Íbúar Reykjavíkur verða því ekki síður tíðir gestir í Kópavoginum að sækja heim þau gæði sem þar er að finna. Til að mynda sundlaug Kópavogs - bestu sundlaug landsins ! - eða hinn vaxandi þjónustukjarna í Smáranum. Fossvogsbrúin er bara eitt dæmi um fjölmargar nýjar tengingar sem Borgarlínan mun búa til. Tengingar sem verða á forsendum almenningssamgangna og gangandi og hjólandi vegfarenda. Borgarlínan mun þannig jafna aðgengi að gæðum borgarinnar, má út huglæg mörk milli borgarhluta og sveitarfélaga og binda allt höfuðborgarsvæðið saman í eina samfellda meiri borg. Svo ofangreind tækifæri til breytinga á eðli borgarinnar verði að veruleika þarf að standa vörð um kjarna Borgarlínunnar. Styðja þarf við verkefnið á öllum stigum á næstu árum, allt frá ákvarðanatöku er varða skipulagsmál, uppbyggingu innviða þess og fjárfestingar í tíðni og gæðum leiðakerfisins. Mikill metnaður hefur verið settur í verkefnið á liðnum árum í undirbúningi þess. Nú er komið að því að ákveða útfærsluna. Fylgja þarf eftir að ekki verði gefin afsláttur af þeim gæðum sem við viljum skapa í borginni. Tækifærið er okkar ! Höfundur er arkitekt og tekur þátt í flokksvali Samfylkingarinnar í Reykjavík sem fer fram 12-13. febrúar þar sem hann sækist eftir 5. sæti á lista. Heimasíða framboðsins er MEIRIB.ORG
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar