Gætir fengið allt rétt á prófi en átta í ein­kunn

Ragnheiður Stephenssen er stærðfræðikennari í Garðaskóla en hún var gestur í Reykjavík Síðdegis í kjölfar þess að hún skrifaði skoðanagrein þar sem hún snerti á reglugerð um nýja einkunnagjöf. Fyrirsögn greinarinnar er „Í hvaða vitleysu erum við stödd?“ en þar segir Ragnheiður mennta- og barnamálaráðherra ekki gera sér grein fyrir því hvað hún sé í raun að fara fram á að skólasamfélagið framkvæmi.

Það sé, eins og svo oft áður, verið að byrja á öfugum enda. Það þurfi að fara í algjöra upptöku á aðalnámskrá og gera hana að vinnutæki sem hægt sé að vinna eftir þar sem skólar geti séð hversu mikið á dýptina þeir eigi að fara í fögunum í grunnskólunum og hvar framhaldsskólinn taki við.

„Þessi fyrirsögn eiginlega sprettur svolítið af því að það er verið að ætlast til þess að við séum að taka kvarða sem er alveg samofinn okkar kerfi sem er 1-10 og breyta honum í eitthvað annað sem hann er ekki,“ sagði Ragnheiður í viðtali í nýjasta þætti Reykjavík Síðdegis.

„Ef við ætlum að breyta kvarða nú þurfum við að breyta því sem kvarðinn byggir á, sem er aðalnámskráin,“ sagði hún jafnframt. Nú eigi að breyta kvarðanum úr A til D yfir í tölustafi en ekki 0 til 10 heldur 4 til 10.

Tölur hafi ákveðna merkingu 

Ragnheiður segist ekki setja sig upp á móti því að það sé verið að breyta aftur yfir í tölustafi en að það sé framkvæmdin á ferlinu sem hún setji spurningarmerki við.

„Ég er ekkert á móti tölum sem stærðfræðikennari. Ég er mjög hrifin af tölum en þú ert að fara að ætlast til þess að tölur sem að hafa bara ákveðna merkingu í okkar lífi. Þú veist, fyrir okkur er 10 bara 100 prósent og 8 er bara 80 prósent og þú ert að fara að setja þetta á kerfi sem byggist allt öðruvísi upp,“ sagði hún í viðtalinu.

Nú verða bókstafirnir að tölum en Ragnheiður útskýrði það í stuttu máli svona fyrir þáttastjórnendum Reykjavík Síðdegis:

„Þú varst með eitthvað sem heitir D og það heitir núna fjórir og svo varstu með eitthvað sem heitir C en nú á það að heita fimm og svo varstu með eitthvað sem heitir C+, það heitir 6 og svo varstu með eitthvað sem heitir B, það á að heita 7 eða 8,“ sagði hún og benti í beinu framhaldi á það hversu einkennilegt henni þætti að A væri fyrir þá nemendur sem væru búnir að læra umfram það sem er ætlast til af þeim.

Til dæmis þeir nemendur sem klára allt námsefni fyrir sitt aldursár og fá þá að læra efni sem er ætlað eldri nemendum. Ragnheiður snerti einnig á því í skoðanagreininni hvað bókstafaskalinn væri „meingallaður“ að hennar mati.

„Í gildandi aðalnámskrá er skilgreindur sá kvarði sem á að nota og það er A til D. Hann er samt sem áður meingallaður því þetta er kvarði þar sem A þýðir framúrskarandi, þ.e.a.s. nemandi er með hæfni umfram það sem farið er fram á að hann læri í skóla. Það eitt og sér er í rauninni mjög merkilegt því ef þið spáið í því þá er í raun ekki hægt að segja að einhver sé með eitthvað umfram ef það er hvergi skilgreint hver grunnurinn er.“

Fjármagnið ekki nægilegt

Hún sagðist telja að fyrirstaðan fyrir því að rétt leið að breytingunni, að aðalnámskrá væri breytt fyrst og svo nýir kvarðar kynntir til leiks, hefði verið væri kostnaður við vinnuafl en miðað við það sem lagt hafi verið í menntamál síðustu ár væri ekki til nægt fé til þess að sjá þá breytingu verða að veruleika.

Ef maður getur 70 prósent af einhverju prófi þá fær maður bara sjö, er það ekki?

„Nei, það er ekki þannig, sko. Þetta snýst um, ertu búinn að ná ákveðinni hæfni? Og ef þú ert búinn að ná bara nógu góðri hæfni þá færðu sjö. Og núna ef þú ert búinn að ná henni svolítið rýmilega þá geturðu fengið átta. Og svo ef þú kannt eitthvað, ertu búinn að ná henni mjög vel og svona aðeins rýmri það, þá geturðu fengið B plús,“ sagði Ragnheiður en svo þurfi að vera framúrskarandi til að fá tíu.

„Þannig að ef verkefnin sem slík eru samin miðað við hæfniviðmiðin þannig að þetta er bara „hæfni náð“ þá geturðu verið með hundrað prósenta prófun en þú færð bara átta.“

Hún sagðist hafa reynt að láta nemendur sína finna sem minnst fyrir innleiðingu nýs kerfis en hún skrifaði í skoðanagreininni að nemendur 10. bekkjar og forráðamenn þeirra bíði í óvissu því enginn viti almennilega hvernig námsmatinu verði háttað.

Kennarar séu þreyttir á þessu

Nú séu nemendur senn að ljúka sinni fyrstu námslotu og þau sem séu á gólfinu viti í raun ekki hvernig þeim beri að koma niðurstöðunum til þeirra um hvernig þeim hafi gengið.

Hvernig er umræðan á kennarastofunni?

„Við erum auðvitað bara mjög þreytt á þessu. Við erum búin að reyna, aðallega ég, að vera að tjá mig um þetta,“ sagði Ragnheiður en að það væri annað viðamikið vandamál sem blasti við þegar umræðan færðist yfir í skort á námsefnisgerð.

„Ég er að kenna bók sem var samin árið 1986. Ég var sjálf í prufuhóp fyrir þetta námsefni þegar ég var í Garðaskóla í 10. bekk,“ sagði Ragnheiður og ítrekaði að það væri sama námsefni kennt núna vegna þess að þetta væri það besta sem væri í boði.

Það sé því víða pottur brotinn í menntamálum hérlendis en að hennar mati væri eitt af því sem þurfi að breyta sem fyrst að samræma einkunnaskala svo að nemendur, forráðamenn og kennarar geti skilið hvernig nemendunum gangi í skólanum.

Ragnheiður, ef þú ert með Ingu Sæland hérna við hliðina á þér eða hún er að hlusta á okkur, eru einhver skilaboð til hennar frá þér?

„Inga Sæland er með eldmóð þó að hún geti stundum farið svolítið yfir strikið, en hún er virkilega að berjast fyrir þessu. En þetta verður að vera faglegt og það er ekki faglegt að vera með breytingu á skala í beinni útsendingu á meðan það er verið að vinna það.

Við hefðum þurft að vinna þetta ár. Og nemendur hefðu bara þurft að vera í sama umhverfi og þeir voru. Og síðan hefði hluturinn þurft að vera tilbúinn. En þú treður heldur ekki kvarða upp á hérna fólk sem er samofið samfélaginu sem er 1-10 og ætlast til að fólk fari að skilja eitthvað betur þegar þetta þýðir eitthvað allt annað.“