Sjáum hvað landsbyggðunum býðst

Þann 29. ágúst næstkomandi býðst landsmönnum einstakt lýðræðislegt tækifæri til að ákveða hvort við viljum halda áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið.

Kannanir hafa sýnt að almennt er meiri stuðningur við áframhaldandi viðræður á höfuðborgarsvæðinu, en minni stuðningur í landsbyggðunum.

Það er skiljanlegt að meira sé um nei-sinna á þeim svæðum á landinu þar sem hærra hlutfall starfar í sjávarútvegi og landbúnaði, en það eru þeir atvinnuvegir sem mest óvissa liggur fyrir um þegar kemur að samningi við ESB.

Góð vísa er þó aldrei of oft kveðin og vert er að minna kjósendur landsins á að í ágúst er aðeins verið að kjósa um að hefja aðildarviðræður á ný, ekki að ganga í Evrópusambandið. Það er aðeins ein leið að vita hvað myndi felast í samningi við ESB hvað varðar þessar atvinnugreinar, og það er með því að semja og fá svo að sjá samning.

Óhætt er að mæla með nýlegri greiningu Þórodds Bjarnasonar á mögulegum áhrifum ESB-aðildar á landsbyggðirnar. Hann bendir á að ljóst er að talsvert meiri fjármunum yrði varið til byggðamála ef Ísland yrði aðili að Evrópusambandinu, þar sem hvati sé til þess að auka við féð sem fer til byggðamála til þess að fá mótframlag frá ESB. Þóroddur lýsir því að ef farið yrði í aðildarviðræður og Ísland væri tilbúið að auka framlög sín til byggðamála úr tveimur milljörðum og upp í um 6 milljarða á ári gæti það leitt til fimmföldunar á heildarframlagi til málaflokksins í 9-10 milljarða á ári. Hins vegar segir Þóroddur óljóst hvort pólitískur vilji sé til þess – en hvatarnir eru til staðar.

Við sem búum í landsbyggðunum viljum að Ísland vaxi og eflist. Við vitum hvaða stuðningur er í boði í núverandi umhverfi, en ég vil að við höfum kjark til að sjá hvort landsbyggðirnar geti blómstrað enn betur innan Evrópusambandsins. Segjum já 29. ágúst og sjáum hvað landsbyggðunum býðst!

Höfundur er varaþingmaður Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi.