Vill að vinnu við gerð á­hættu­mats verði flýtt

„Ég var að vonast til þess að það kæmi meiri framtíðarlausn, fyrir okkur sem viljum búa heima,“ segir Kristín María Birgisdóttir, Grindvíkingur, og að hún hafi búist við einhverjum lausnum fyrir 1. september því þá hafi nýjar reglur um gistiheimild í tólf nætur átt að taka gildi. Rætt var við Kristínu Maríu í Bítinu á Bylgjunni í morgun.

Framlengja hollvinasamninga til lok október

Hún segir þetta ekki endilega fara saman þegar fjöldi íbúða sem ekki féllu undir uppkaup Þórkötlu er í útleigu og búið í þeim. Kristín María skilur ekki hvers vegna það er í lagi fyrir einn hóp að búa í bænum en ekki annan. Kristín María fjallaði um málið í aðsendri grein á Vísi í gær þar sem hún bendir einnig á að fasteignir í eigu ríkisins séu að „grotna niður“ og það sé áríðandi að koma þeim í nýtingu. Í þeim felist mikil verðmæti.

Fasteignafélagið Þórkatla tilkynnti þann 7. ágúst að það ætti að framlengja fyrirliggjandi gistiviðauka við hollvinasamninga um tvo mánuði eða til 31. október næstkomandi. Tilkynnt var um breytt fyrirkomulag gistiheimildar í vor. Greint var frá því í síðustu viku á vef stjórnarráðsins sömuleiðis að undanfarna mánuði hefðu stjórnvöld unnið að endurskoðun á fyrirkomulagi við gerð áhættumats fyrir þéttbýlið í Grindavík. Markmið vinnunnar væri að styðja við endurreisn Grindavíkur með öryggi íbúa að leiðarljósi.

Þórkatla keypti um 950 íbúðir í Grindavík fyrir um 72 milljarða króna. Fram kemur í tilkynningu 7. ágúst að unnið sé að endurkaupaáætlun. Í tilkynningunni segir að vinna við lagaumhverfi áætlunarinnar standi yfir og verði áætlunin kynnt í kjölfarið en endurkaup séu forsenda fyrir fastri búsetu í fasteignunum að nýju. Frá því 2024 hafa Grindvíkingar getað gert hollvinasamning og fengið afnot af gömlum íbúðum sínum. Tæplega 300 Grindvíkingar eru með virkan hollvinasamning og af þeim eru um 170 með samning með gistiviðauka.

Byrjuð í aðlögun í Grindavík

Kristín María segir marga hafa nýtt sér þessa heimild til að gista í sumar og um helgar. Hún segir erfitt fyrir fólk að gera plön fyrir framtíðina þegar það er enn svo mikil óvissa og ekkert gefið út lengur en til tveggja mánaða.

Kristín María segir dóttur sína hafa byrjað í aðlögun í leikskólanum í Grindavík í vikunni og grunnskólarnir eigi að byrja í haust. Hún segir dóttur sína elsta barnið í leikskólanum, fjögurra ára, og það hafi verið mikið að gera í sundlauginni í gær. Hún segir fólk vilja endurreisa samfélagið og það verði að losa um óvissu.

Kristín María segir að þó svo að það séu enn jarðhræringar og atburðurinn enn í gangi búi Grindvíkingar ekki við náttúruhamfarir sem séu fyrirvaralausar. Það sé búið að verja milljörðum í að verja samfélagið og hún spyr til hvers ef það eigi ekkert samfélag að vera innan varnargarðanna.

„Mér finnst líka að það þurfi að halda því á lofti að fyrirtæki voru ekki hluti af þessum uppkaupum þannig að þau hafa verið að starfa og stóru fyrirtækin hafa verið að starfa alveg frá rýmingu,“ segir hún og að það sé mikilvægt að á meðan tengslin eru að vinna með það. Hún óttast að biðin sé orðin of löng og fólk eigi ekki eftir að koma aftur.

Fólk hætti við að flytja

Hún segist meðvituð um að það sé verið að vinna áhættumat en það þurfi að upplýsa betur um þá áfanga sem sé verið að vinna að. Hún telur að það þurfi að vinna þetta miklu hraðar og að þau séu að missa fólk sem hafði séð fyrir sér að flytja aftur heim.

Samkvæmt Veðurstofunni mælist landris og kvikusöfnun við Svartsengi áfram hæg en stöðug. Líklegasta sviðsmyndin er enn sú að kvikuhlaup fari frá Svartsengi yfir í Sundhnjúksgígaröðina sem gæti leitt til eldgoss en jarðskjálftavirkni á svæðinu mælist áfram lítil.

Kristín Maria segir að henni þyki ekki fólk sem býr í Grindavík hugsa málið eins og þau sem eru að taka ákvarðanir. Hún segir eflaust marga telja hana ruglaða að vera með börnin í Grindavík en það sé mikið af fólki í bænum og búið sé að gera miklar ráðstafanir til að tryggja öryggi.

Hún vill bjóða ráðherrum í heimsókn í bæinn og fá fræðslu og ferð um bæinn. Stjórnmálamenn hafi komið í bæinn en ákvörðun lúti að „ásættanlegri áhættu“ og ábyrgð sem þurfi að taka fastari tökum.

„Þetta gengur ekki, að gefa fresti um einn eða tvo mánuði, það nennir þessu enginn til lengdar.“