Ná­lægðin við dauðann gjör­breytti ferlinum

Erna er viðmælandi Kára Sverris í þáttunum Litlu hlutirnir sem má sjá í spilara hér að neðan:

Óánægð með sjálfa sig og forðaðist sund

Erna Bergmann er fædd árið 1983 og er lærður fatahönnuður. Hún hefur rekið sundfatamerkið Swimslow í tæpan áratug og stækkaði verkefnið þegar hún opnaði Swimslow Studio í miðbænum. Er um að ræða heilsustúdíó með ýmsum jóga-og pílates tímum samhliða fræðslukvöldum og alls kyns meðferðum.

„Það er svo gaman með lífið hvernig allt þróast og allt er eins og það á að vera. Hjá mér er allt búið að samtvinnast svo fallega í þennan heim.“

Erna var lengi vel að vinna sem stílísti í fjölbreyttum verkefnum samhliða því að gefa út tískutímarit. Hún er með meistaragráðu í hönnun og á meðan hún var í náminu kom hugmyndin að Swimslow til hennar, í Vesturbæjarlauginni.

„Ég var ekki mikið fyrir það að fara í sund í mörg ár, ekki fyrr en ég varð 25 ára. Það var eiginlega bara af því ég var svo óánægð með sjálfa mig. Svo með þroska og áhrifum vatnsins þá gat ég ekki látið það vera,“ segir Erna kímin.

Vissi ekki hvort hún myndi lifa

Erna fór í jógakennaranám eftir að hún eignaðist dóttur sína fyrir tólf árum og hefur allar götur síðan stundað mikið jóga og jóga nidra, sem er jógískur svefn þar sem iðkendur liggja og slaka á.

„Nokkrum árum seinna fæ ég krabbamein. Það var svo ómetanlegt í gegnum það ferli að vera með öll þessi tól. Ég var búin að vera að hugleiða og bara það að kunna þetta allt og vera með öndunina. Þú átt alltaf andardráttinn oig hann getur hjálpað þér svo mikið. Það sem hjálpaði mér í gegnum allt þetta ferli var öndun og hugleiðsla og þetta að geta tengst sjálfri mér.

Litli strákurinn minn sem er sex ára i dag hann var bara eins árs þegar þetta átti sér stað. Það var svo skrýtið að vera með nýtt líf í höndunum, vera bara með hann á brjósti og svo að vita ekki hvort þú sért að fara að lifa. Þá eru þetta ótrúleg tól, þau komu mér í gegnum þetta. Við höfðum farið í gegnum krabbamein með öðrum fjölskyldumeðlimum og þurft að kveðja þá þannig dauðinn var svo nálægt sko.“

Í kjölfarið breyttist sýn Ernu á lífið og ferilinn, elti ástríðuna og fór að einblína á það hæga, bæði í daglegu lífi og sömuleiðis hæga og vistvæna tísku í sundfatahönnuninni.

„Í gegnum allt þetta ferli breytti ég svolítið lífinu. Þetta að hægja á mér, það var allt komið til mín.“