Samgöngur fyrir börn Stein Olav Romslo skrifar 9. maí 2026 07:02 Borg sem er hugsuð út frá þörfum barna er borg sem virkar fyrir okkur öll. Börn þurfa ekki síður en fullorðnir að komast leiðar sinnar með öruggum og fljótlegum hætti hvort sem það er innan hverfisins eða á milli hverfa. Staðreyndin er sú að börn keyra ekki bíla. Borg sem er göngu- og hjólavæn ásamt því að hafa öflugar almenningssamgöngur og sterka hverfakjarna er borg sem styður við lífsgæði og sjálfstæði barna. Minnkum skutlið Flestir foreldrar þekkja skutlið sem því fylgir að eiga börn, hvort sem það er í skóla, tómstundir eða annað. Við minnkum skutlið með því að byggja borg þar sem hverfakjarnar eru sterkir og vegalengdir eru stuttar. Stefna Samfylkingarinnar hefur verið að byggja upp svokölluð 15 mínútna hverfi þar sem nauðsynleg þjónusta og afþreying er í að hámarki 15 mínútna fjarlægð. Þar er íþróttahús, skóli, matvörubúð, frístundamiðstöð, kaffihús og leikvellir í nálægð við þar sem fólk býr. Þessi stefna styður við félagslíf barna og einfaldar líf þeirra, ekki síður en foreldranna sem annars þyrftu að skutla börnunum á þessa staði. Við verðum að halda áfram á þeirri leið svo fleiri gefst kost á að njóta þessara lífsgæða. Barnvæn borg felur einnig í sér öflugar almenningssamgöngur. Samfylkingin í Reykjavík hefur nú gert grunnskólabörnum ókeypis að ferðast um með Strætó. Þetta stuðlar að aukinni notkun Strætó. Þar að auki eru mun fleiri leiðir sem fara á aðeins 10 mínútna fresti á háannatíma. Höldum áfram að efla Strætó á meðan uppbygging Borgarlínu á sér stað. Það gerum við með því að fjölga áfram ferðum Strætó og innleiða nýtt leiðakerfi sem bætir tengingar innan og milli hverfa. Áframhaldandi uppbygging göngu- og hjólastíga Göngu- og hjólastígar eru einnig mikilvægt samgöngumál fyrir börn. Í Þrándheimi, þar sem ég bjó áður en ég flutti til Reykjavíkur, var ráðist í átak til að greina flytileiðir sem fólk nýtti sér þvers og kruss um alla borg. Þá var til dæmis verið að skoða svokallaða óskastíga sem myndast þegar mörg labba sömu sporin þar sem er ekki lagður stígur fyrir. Í síðustu viku var til umræðu í borgarstjórn stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg. Þar voru einmitt óskastígarnir teknir fyrir og það á að setja aukið fjármagn í viðhald göngustíga. Stefnt er að áframhaldandi uppbygging göngustíga og hjólastíga um alla borg. Hvað myndu börnin vilja? Samgöngur eru eitt af þeim málum sem hafa hvað mest áhrif á lífsgæði barna. Börn eiga að geta valið sér ferðamáta eftir því hvað hentar best hverju sinni. Að ganga, hjóla og nota almenningssamgöngur á að vera öruggt og aðgengilegt í borginni okkar. Þó eru flokkar sem vilja fækka valkostum í samgöngum, hætta við Borgarlínu og fjölga bílaakreinum út í hið óendanlega. Í borgarstjórnarkosningum 16. maí er kosið um hvert Reykjavík stefnir í samgöngumálum. Þá er spurningin: Viljum við færast nær því að vera eins og jafnaðarborgir Norðurlandanna þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta – eða viljum við gera Reykjavík að amerískri bílaborg undir forystu Sjálfstæðisflokksins? Hvað myndu börnin vilja? Höfundur skipar 5. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Stein Olav Romslo Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Borg sem er hugsuð út frá þörfum barna er borg sem virkar fyrir okkur öll. Börn þurfa ekki síður en fullorðnir að komast leiðar sinnar með öruggum og fljótlegum hætti hvort sem það er innan hverfisins eða á milli hverfa. Staðreyndin er sú að börn keyra ekki bíla. Borg sem er göngu- og hjólavæn ásamt því að hafa öflugar almenningssamgöngur og sterka hverfakjarna er borg sem styður við lífsgæði og sjálfstæði barna. Minnkum skutlið Flestir foreldrar þekkja skutlið sem því fylgir að eiga börn, hvort sem það er í skóla, tómstundir eða annað. Við minnkum skutlið með því að byggja borg þar sem hverfakjarnar eru sterkir og vegalengdir eru stuttar. Stefna Samfylkingarinnar hefur verið að byggja upp svokölluð 15 mínútna hverfi þar sem nauðsynleg þjónusta og afþreying er í að hámarki 15 mínútna fjarlægð. Þar er íþróttahús, skóli, matvörubúð, frístundamiðstöð, kaffihús og leikvellir í nálægð við þar sem fólk býr. Þessi stefna styður við félagslíf barna og einfaldar líf þeirra, ekki síður en foreldranna sem annars þyrftu að skutla börnunum á þessa staði. Við verðum að halda áfram á þeirri leið svo fleiri gefst kost á að njóta þessara lífsgæða. Barnvæn borg felur einnig í sér öflugar almenningssamgöngur. Samfylkingin í Reykjavík hefur nú gert grunnskólabörnum ókeypis að ferðast um með Strætó. Þetta stuðlar að aukinni notkun Strætó. Þar að auki eru mun fleiri leiðir sem fara á aðeins 10 mínútna fresti á háannatíma. Höldum áfram að efla Strætó á meðan uppbygging Borgarlínu á sér stað. Það gerum við með því að fjölga áfram ferðum Strætó og innleiða nýtt leiðakerfi sem bætir tengingar innan og milli hverfa. Áframhaldandi uppbygging göngu- og hjólastíga Göngu- og hjólastígar eru einnig mikilvægt samgöngumál fyrir börn. Í Þrándheimi, þar sem ég bjó áður en ég flutti til Reykjavíkur, var ráðist í átak til að greina flytileiðir sem fólk nýtti sér þvers og kruss um alla borg. Þá var til dæmis verið að skoða svokallaða óskastíga sem myndast þegar mörg labba sömu sporin þar sem er ekki lagður stígur fyrir. Í síðustu viku var til umræðu í borgarstjórn stefna Reykjavíkurborgar um gönguvæna borg. Þar voru einmitt óskastígarnir teknir fyrir og það á að setja aukið fjármagn í viðhald göngustíga. Stefnt er að áframhaldandi uppbygging göngustíga og hjólastíga um alla borg. Hvað myndu börnin vilja? Samgöngur eru eitt af þeim málum sem hafa hvað mest áhrif á lífsgæði barna. Börn eiga að geta valið sér ferðamáta eftir því hvað hentar best hverju sinni. Að ganga, hjóla og nota almenningssamgöngur á að vera öruggt og aðgengilegt í borginni okkar. Þó eru flokkar sem vilja fækka valkostum í samgöngum, hætta við Borgarlínu og fjölga bílaakreinum út í hið óendanlega. Í borgarstjórnarkosningum 16. maí er kosið um hvert Reykjavík stefnir í samgöngumálum. Þá er spurningin: Viljum við færast nær því að vera eins og jafnaðarborgir Norðurlandanna þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta – eða viljum við gera Reykjavík að amerískri bílaborg undir forystu Sjálfstæðisflokksins? Hvað myndu börnin vilja? Höfundur skipar 5. sæti á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí nk.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar