Verðlagseftirlit Viðreisnar – Gamall draugur í fylgd skattalækkunar Bergþór Ólason skrifar 29. apríl 2026 16:32 Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bergþór Ólason Alþingi Miðflokkurinn Skattar, tollar og gjöld Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson Skoðun Skoðun Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Það er fátt sem hljómar betur í eyrum almennings en þegar ríkið ákveður loksins að lækka skatta. Tillaga ríkisstjórnarinnar um að færa virðisaukaskatt á eldsneyti úr 24% niður í 11% er skref í rétta átt, þó tímabundið sé, enda nýtur lækkunin stuðnings allra flokka á Alþingi. Breytingin viðurkennir einfalda staðreynd: að ríkið hefur verið of þungt á bensíndælunni og að heimilin bera þann kostnað. Verst er þó að lækkunin samsvarar ekki nema um 10% af skattahækkunum stjórnvalda í desember. En svo kemur „kaupbætirinn“; heldur úldinn. Frumvarpið sem hér um ræðir og er til lokaafgreiðslu í dag, er ekki bara skattalækkun. Heldur er líka lagt til að endurvekja opinbert verðlagseftirlit – kerfi sem Íslendingar töldu sig hafa kvatt með tilheyrandi létti fyrir áratugum. Þarna er verið að opna aftur dyr að verðlagsstýringu, með öllum þeim afleiðingum sem sagan kennir okkur að fylgi slíkum æfingum fortíðar. Í nefndaráliti minnihluta er bent á að slíkt fyrirkomulag skapar óvissu, dregur úr samkeppni og getur haft beinlínis skaðleg áhrif á markaðsstarfsemi. Það er ekki tilviljun að umsagnir frá Samtök atvinnulífsins, Viðskiptaráð Íslands og Samtök verslunar og þjónustu taka í sama streng: ríkisafskipti af verðmyndun grafa undan eðlilegum hvötum markaðarins og draga úr gagnsæi. Sagan er líka óþægileg fyrir þá sem vilja líta fram hjá henni. Verðlagseftirlit á Íslandi var ekki bara tæki – það var vandamál. Það skapaði skort, bjagaði verðmyndun og ýtti undir það sem kalla má „skuggahagkerfi“ þar sem raunverulegt verð fann sér aðrar leiðir. Það sem gerir málið þó sérlega áhugavert – og eiginlega dapurlegt – er hlutverk Viðreisnar. Flokkur sem hefur byggt sjálfsmynd sína á frjálsum markaði og evrópskum umbótum (eins og þau kalla það) gengur nú fremst í flokki í því að endurvekja forsjárhyggju fortíðar. Ríkisstjórnin reynir að ramma málið inn sem tímabundið og markvisst inngrip. En það er einmitt þannig sem slík kerfi byrja: sem „tímabundin“ úrræði sem festast síðan í sessi. Það er rétt að fagna lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti. Sú lækkun skilar raunverulegum ávinningi. En að hengja á hana verðlagseftirlit er slík sending úr fortíðinni að helst mætti halda að Viðreisn hafi gengið af göflunum. Vafalaust varð þessi furðulega nálgun til á sameiginlegum fundum stjórnarflokkanna þriggja, en það er varaformaður Viðreisnar, fjármálaráðherra, sem mælir fyrir málinu. Hann er svo að vísu skilinn eftir einn úti á berangri, en enginn þingmaður stjórnarflokkanna lét svo lítið að halda ræðu við aðra umræðu málsins, sem fór fram í gær. Þá var mönnum orðið ljóst hverslags furðuverk þetta verðlagseftirlit er en þeir bara geta ekki bakkað. Það var semsagt enginn stjórnarliði sem treysti sér í ræðu til að tala fyrir verðlagseftirlitinu – það segir nokkra sögu. Við ættum að hafna þessum draugi fortíðar – en í dag mun Viðreisn sennilega fá að ráða og landsmenn allir fá að lifa með verðlagseftirliti Viðreisnar. Höfundur er þingmaður Miðflokksins.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun