Ábyrgðarmörk og vinnufriður þegar pólitík mætir fagmennsku Andrés Bertelsen skrifar 24. apríl 2026 12:01 Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verum JÁ-kvæð í ágúst Kristján Kristinsson skrifar Skoðun Nágranninn Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Sjá meira
Í lýðræðislegu samfélagi á hlutverk kjörinna fulltrúa að vera skýrt. Þeir eru talsmenn íbúanna, móta framtíðarsýn sveitarfélagsins og taka stórar ákvarðanir um forgangsröðun fjármuna. Starfsmenn og stjórnendur sveitarfélaga eru hins vegar þeir sérfræðingar sem sjá um að hrinda þessari sýn í framkvæmd á faglegum grunni. Þegar þessir tveir heimar mætast er nauðsynlegt að gagnkvæm virðing ríki fyrir hlutverkaskiptingunni. Mörk milli stjórnmála og fagstjórnar í sveitarfélögum. Það segir sig sjálft að kjörnir fulltrúar eiga ekki að anda ofan í hálsmál starfsmanna og stjórnenda. Slíkt ástand skapar hvorki traust né skilvirkni. Þvert á móti getur slík hegðun grafið undan starfsöryggi, valdið óþarfa streitu og dregið úr faglegu sjálfstæði þeirra sem eiga að framfylgja lögum og reglum af hlutlægni. Það er lúmskur en hættulegur munur á pólitískri forystu annars vegar og óeðlilegri afskiptasemi af daglegum rekstri hins vegar. Kjörnir fulltrúar eru kosnir til að móta stefnu og taka stórar ákvarðanir í þágu almennings, en ekki til að gerast sjálfskipaðir verkstjórar á gólfinu. Stjórnsýslulög byggja á þeirri grunnstoð að allir íbúar eigi rétt á sömu þjónustu, óháð tengslum eða stöðu. Ef kjörnir fulltrúar nýta aðgang sinn að starfsfólki til að þrýsta á um sérlausnir í einstökum málum er hætta á að jafnræðisreglan sé brotin. Fagleg fjarlægð er því ekki aðeins spurning um kurteisi, heldur beinlínis vörn fyrir réttaröryggi íbúanna. Góð stjórnsýsla byggir á því að hver haldi sig við sitt hlutverk. Kjörnir fulltrúar eiga að halda um stjórnartaumana og horfa fram á veginn, en treysta fagfólkinu fyrir vélarúminu. Aðeins þannig verður til vinnustaður þar sem fólki líður vel og þjónustan við íbúana verður eins góð og kostur er. Það er merki um heilbrigða stjórnsýslu að geta tekið fast á málum. Hagsmunir, forsendur og ferlar eiga að þola dagsins ljós. Kjörinn fulltrúi á að vera liðsmaður sem getur rökrætt málefni af festu en sýnir sanngirni og virðingu þegar niðurstaða liggur fyrir, jafnvel þótt hann sé henni ósammála. Spilin á borðið fyrir Betri sveit Að lokum snýst þetta um kosti þess að stjórnsýsla sé opin, skilvirk og gagnsæ. Betri sveit trúir því að sveitarfélagið eigi að vera glerhús, ekki lokaður kassi. Gagnsæi felst ekki aðeins í því að birta fundargerðir á vefnum heldur í því að íbúar skilji hvers vegna ákvarðanir eru teknar, hverjir koma að þeim og hvaða hagsmunir liggja að baki. Þegar fleiri fá sæti við borðið verða ákvarðanir betri og samfélagið sterkara. Við viljum stjórnsýslu sem svarar af hreinskilni, vinnur eftir skýrum og fyrirsjáanlegum ferlum og lítur á upplýsingagjöf sem sjálfsagðan hlut ekki eitthvað sem íbúar þurfa að berjast fyrir. Setjum gagnsæi í fyrsta sæti – fyrir okkur öll. Höfundur er oddviti Ö–listans í Grímsnes- og Grafningshreppi.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun