Engin vettlinga­tök hjá Röggu þegar Mummi sökk í jökul­vatn

Ragga Sam, annáluð hestakona, var síður en svo af baki dottin þegar snjós­leði hennar hvarf ofan í jökul­vatn við Fúlu­kvísl lóðbeint á eftir manninum hennar, Mumma, sem þá þegar var sokkinn upp að öxlum.

„Það þýðir ekkert að vera eitt­hvað að hugsa þegar maður sér manninn sinn ofan í ein­hverju jökulfljóti. Það er bara þannig,“ segir Ragn­heiður sem prísar sig sæla eftir að ánægju­leg snjós­leða­ferð um páskana snerist upp í sann­kallaða svaðilför í Kerlinga­fjöllum.

„Við fórum þarna yfir Langjökul á föstu­deginum og yfir Fúlu­hvísl þar sem Mummi valdi sér­stak­lega góðan stað til að fara yfir. Það var bara snjór yfir öllu og hvergi rof að sjá í honum þannig að við fórum alveg klakk­laust þarna inn í Kerlinga­fjöll.

Við áttum þar góða helgi og vorum svo bara að keyra sleðana okkar nákvæm­lega sömu leið, í blíð­skapar­veðri, til baka yfir Langjökul. Við Fúlu­kvísl undir Fögru­hlíð brást síðan snjó­loft undan Mumma og hann lenti ofan í jökul­vatninu,“ segir Ragn­heiður sem fylgdi í kjölfarið, án þess að sjá hvað hafði gerst, þannig að sleðinn hennar endaði einnig í vatninu.

„Ég komst strax upp úr ánni en hann stóð á sleðanum sínum og var sokkinn upp að öxlum þegar minn sleði fór sömu leið. Ég náði að rífa mig úr hönskunum, eins og hann öskraði á mig að gera, svo ég næði al­menni­legu taki, og grípa í hann.“ Ragn­heiður segir að fyrir ein­hverja guðslukku hafi þeim Mumma í sam­einingu tekist að koma honum upp úr vatninu.

Enn í sjokki

Ragn­heiður náði sím­sam­bandi við 112 með því að príla upp á kletta­nibbu og síðan hafi þau komið sér í skjól. „Neyðar­línan kom með mjög góðar leiðbeiningar og mér var sagt að leggjast hjá honum og reyna að hlýja honum þannig og berja hann til og hrista þannig að blóðið héldist á hreyfingu.“

Ragn­heiður leggur áherslu á að þau hafi ekki verið á neinu feigðar­flani enda Krist­mundur mjög vanur fjalla­maður sem hefur um langt árabil yfir­leitt verið fremstur í flokki í snjósleðaferðum með félögum sínum.

„Mummi er þaul­vanur fjalla- og sleðamaður og við vorum alveg meðvituð um að við þyrftum að fara gæti­lega og áttum okkar einskis ills von,“ segir Ragn­heiður sem ætlaði ekki í neina háskaför. Hún hafi aðeins verið að láta gamlan draum um snjós­leða­ferð rætast og sé enn að vinna úr því ógn­vekjandi augna­bliki þegar hún sá Mumma ofan í vatninu. „Maður er enn þá í sjokki. Það er bara þannig.“

Ekkert óþarfa grobb

Ragn­heiður sagði frá svaðilförinni í Kerlinga­fjöllum og birti myndir frá björgun þeirra Mumma á Face­book. Þó síður en svo til þess að stæra sig af við­bragðs­flýti sínum á ögur­stundu heldur fyrst og fremst til þess að þakka öllum þeim sem stukku í snatri þeim til að­stoðar.

„Maður náttúr­lega skammast sín fyrir að þurfa að hafa lent í þeim aðstæðum að ræsa alla þessa viðbragðsaðila út í alls­herjarút­kall og ég ætlaði mér ekkert að fara að grobba svona að óþörfu en setti þetta inn bara hrein­lega til að þakka fyrir hjálpina.

Neyðar­línan setti allt í gang og viðbragðsaðilar komu úr öllum áttum. Það er ekki sjálf­sagt að svona sé sett í gang með öðru eins snar­ræði,“ segir Ragn­heiður sem áætlar að um ein og hálf til tvær klukku­stundir hafi liðið frá því þau lentu ofan í vatninu þar til fyrsta hjálpin kom.

Gamall félagi rauk til

Ragn­heiður segir það hafa at­vikast þannig að tveir viðbragðsaðilar hafi verið komnir til þeirra á undan Gæsluþyrlunni, þyrlu­flug­maður frá Norður­flugi sem var á leiðinni í Kerlinga­fjöll og Þór Kristjáns­son, gamall kunningi Mumma, reyndur fjalla- og björgunar­sveitar­maður.

„Þór var í skemmti­ferð á snjós­leðum með syni sínum og hann kveikti á perunni að þetta værum við Mummi í ógöngum og keyrði af stað. Þegar ég sé hann koma þarna á fleygi­ferð byrja ég að öskra og baða út öllum öngum en hann áttar sig ekki á hverju ég var að reyna að vara hann við, ekki fyrr en of seint og hann lendir ofan í jökul­vatni líka. Þetta var svo blint að það var ekki nokkur leið að sjá þetta en sem betur fer fór sonur hans ekki líka niður.“

Kótelettunum einnig bjargað

Ragn­heiður segir skjót viðbrögð hjá 112 seint verða fullþökkuð og nefnir einnig Flug­björgunar­sveit Reykja­víkur og Land­helgis­gæsluna, feðgana Þór og son hans, og þyrlu­flug­mann Norður­flugs. „Og ekki síst björgunar­sveitir á Suður­landi sem björguðu sleðunum upp seinna um daginn.“

Ragn­heiður segir að til gamans megi bæta því við að þegar björgunar­sveitar­menn á Suður­lands­undir­lendinu náðu sleðunum þeirra, sem voru búnir að vera á bólakafi allan sunnu­daginn, upp hafi þeir fundið stórt nestis­box.

„Í því voru kótelettur og sam­lokur með rúllu­pylsu sem við áttum eftir og ætluðum að snæða á heim­leiðinni. Það var ekkert vatn komið inn á þetta eða neitt þannig að við fengum upp­hringingu frá þeim þar sem þeir þökkuðu okkur fyrir nestið.“