Er kominn tími til að loka álverinu á Grundartanga og kísilverinu á Húsavík – fyrir framtíð íslands? Sigvaldi Einarsson skrifar 23. október 2025 15:03 Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigvaldi Einarsson Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Álverið á Grundartanga og kísilverið á Húsavík eru tákn fortíðar þar sem íslensk græn orka hefur verið seld á lágu verði, en nær öll verðmætasköpunin hefur runnið úr landi. Nú, með vaxandi óstöðugleika og rekstrarvandamálum í þessum verksmiðjum, blasir við mikilvæg ákvörðun: Erum við tilbúin að loka þessum orkufreka iðnaði og beina orkunni í verðmætari og heimafengnari nýsköpun sem styður sjálfbæra framtíð? Sama spurning blasir við í tækniheiminum: Hvort við ætlum að selja hugvitið ódýrt út – eða byggja framtíðina heima. Við lifum á fordæmalausum tímum. Að mati framtíðarfræðingsins Peter Leyden markar árið 2025 söguleg tímamót; vendipunkt þar sem þrjár tæknibyltingar sem munu umbreyta heiminum – gervigreind, hrein orka og líftækni – ná samtímis fullum þroska. Þetta er ekki dagsetning gripin úr lausu lofti, heldur greining á sjaldgæfri samleitni. Við stöndum á þröskuldi nýrrar aldar, þar sem gömul kerfi 20. aldar víkja fyrir nýjum veruleika. Þetta tímabil, sem Leyden kallar „Hin mikla framþróun: 2025-2050“, býður mannkyninu einstakt tækifæri til að beisla þessa tækni til að leysa stærstu áskoranir samtímans. Grundvallarhugmyndin er tæknibjartsýni; að við séum á barmi nýs framfara- og allsnægtaskeiðs, sambærilegs við upplýsinguna. Þessi bjarta framtíð er þó enginn sjálfsagður hlutur. Spurningin er ekki hvort ný öld sé að renna upp, heldur hvernig heim við ætlum að byggja með þeim öflugu verkfærum sem við höfum nú í höndunum. HVAÐ EF GERVIGREINDIN VÆRI FRYST Í DAG? Ef gervigreindin yrði stöðvuð á þessu augnabliki myndi mannkyninu taka áratugi að greina og skilja hvernig hún hefur leyst óteljandi vandamál síðustu tveggja ára. Uppgötvanir eins og upplausn próteinbyggingar með sjálfvirkum verkfærum (eins og AlphaFold), sjálfvirk lyfjagerð, byltingarkennd þróun í veðurspám, nýjar greiningaraðferðir í heilbrigðis- og atvinnulífi og stóraukin sjálfvirkni í opinberri þjónustu – allt þetta er þegar til staðar og bíður frekari úrvinnslu. Demis Hassabis hjá DeepMind hefur bent á hvernig gervigreind leysir áratugagömul vandamál á örskotsstundu, á meðan Yoshua Bengio leggur áherslu á að þessi hraði kalli á djúpa siðferðilega umræðu og varfærni. Geoffrey Hinton minnir okkur á að þótt möguleikarnir séu gríðarlegir verði samfélagið að temja sér ábyrga innleiðingu. GERVIGREIND MEÐ MANNINN VIÐ STÝRIÐ Gervigreind framkvæmir flókin verkefni hraðar en nokkru sinni fyrr, en lykillinn að réttri nýtingu hennar er „human in the loop“ – að manneskjan hafi yfirumsjón, leiðrétti og færi inn tilfinningaleg og siðferðileg gildi. Þannig verður gervigreind ekki ógn eða ópersónuleg stjórn, heldur verkfæri sem þjónar samfélaginu á réttum forsendum, með manninn ávallt við stýrið. Þróun gervigreindar fylgja áskoranir sem brýnt er að takast á við. Kjarni málsins er að tryggja ábyrga nálgun sem byggir á fimm stoðum: réttlæti, gagnsæi, ábyrgð, persónuvernd og traustleika. Ein af lúmskari hættunum er sú að gervigreindarkerfi geta byggt svör sín á úreltum vísindagreinum. Þetta undirstrikar mikilvægi þess að notendur staðfesti alltaf heimildirnar sem gervigreindin vísar í. KENNA GERVIGREIND AÐ SKILJA OG SÝNA UMHYGGJU Nútímarannsóknir sýna að gervigreind má kenna samkennd og umhyggju ef hún fær jákvætt eftirlit og leiðsögn frá fólki. Með vandaðri meðhöndlun gagna og mannlegri þátttöku í þróun lærir gervigreindin að meta gildi, tilfinningar og samhengi á manneskjulegan hátt. VÍSINDI OG GERVIGREIND FYRIR ALLT MANNKYN Sterk rannsóknarfjárfesting og alþjóðlegt samstarf eru grundvöllur þess að gervigreind nýtist sem verkfæri fyrir velferð alls mannkyns. Alþjóðleg teymi vinna að samræmdum kröfum um öryggi, gagnsæi og opna nýtingu sem stuðlar að velferð og siðferði fyrir alla. ÍSLAND MEÐ EIGIÐ GERVIGREINDARUMHVERFI Framtíðin krefst þess að Ísland byggi upp sína eigin innviði og mállíkön, geymd heima í íslensku gagnasafni, í þágu menningar, tungumáls og samfélags. Með staðbundnum innviðum og sjálfstæðri gervigreindarinnviði á AI.is styrkjum við stjórn á þróun, eflum nýsköpun á eigin forsendum og tryggjum lýðræðislegt aðgengi og öryggi. Ísland, með sína einstöku blöndu af tækniþekkingu, gnægð endurnýjanlegrar orku, öflugum líftæknigeira og sterkri lýðræðishefð, er eins og smækkuð mynd af þeim tækifærum og áskorunum sem framundan eru. TÍMI NÝRRAR ORKU OG NÝRRAR HUGSUNAR Ísland státar af ósnortinni grænni orku sem gæti knúið rannsóknir, gagnavinnslu, líftækni og gervigreind – greinar sem borga margfalt hærra verð fyrir hverja kílóvattstund af rafmagni. Hver króna sem fjárfest er í nýrri tækni skilar sér margfalt til baka í störfum og skatttekjum. Orkan er ekki lengur bundin í málm og hráefni heldur í hugviti, þekkingu og verðmætasköpun sem gamla stóriðjan nær aldrei að skapa. SAMSPIL MANNS OG TÆKNI – BYLTING FYRIR SAMFÉLAGIÐ Þegar manneskjan og gervigreindin vinna saman, með manninn við stýrið, styrkist nýsköpun, öryggi og lífskjör. Ef stjórnvöld og athafnamenn taka stökk í átt að framtíðinni, getur Ísland orðið fyrirmynd fyrir græna velsæld, samfélagslega ábyrgð og mennskar lausnir í stafrænum heimi. Í ljósi þess að álverið á Grundartanga er lamað af bilun og kísilverið á Húsavík þegar lokað vegna markaðsbrests, gefst nú sögulegt tækifæri til að festa lokun þeirra í sessi, draga þannig úr losun koltvísýrings um tæplega 600.000 tonn á ári og nýta þær rúmlega fimm teravattstundir af grænni orku sem losna til að knýja áfram nýja, verðmætari atvinnuuppbyggingu í hátækni og gagnaverum. Fyrstu skrefin eru erfið, en þjóðin þarf hugrekki til að loka tímabili hrávöru og opna endalausa möguleika framtíðarinnar. Þetta er bæði orkugjafi sem tryggir ábyrga framtíð – og tækifæri Íslands til að vera leiðandi á næstu tækniöld. Þessi grein er skrifuð í gervigreind en ekki af gervigreind – á því er mikill munur. Höfundur er gervigreindar- og framtíðarfræðingur.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir Skoðun