Gagnrýni

Fréttamynd

John Grant tók Eld­borg með á­hlaupi — en hjartað vann stríðið

Það var tónlistarkonan RAKEL sem fékk það hlutskipti að hita upp fyrir John Grant í Eldborginni á laugardagskvöldið. Hún mætti á sviðið ásamt þremur hljóðfæraleikurum og viðurkenndi fúslega að hún væri allsendis óvön því að spila fyrir svona stóran sal. Henni fannst samt viðeigandi að vera þarna; hún hafði áður starfað á kaffihúsi og oft afgreitt Grant, sem drakk víst alltaf íslatte.

Gagnrýni

Fréttir í tímaröð

Fréttamynd

Ósk um öf­ga­fulla ást og bæling í bak­her­bergjunum

Tvær óvæntustu stórmyndir ársins eru hrollvekjur eftir kornunga leikstjóra sem byrjuðu ferilinn á Youtube. Önnur fjallar um ósk sem virðist sakleysisleg í fyrstu en hefur ófyrirséðar og hrollvekjandi afleiðingar. Hin segir frá manni sem uppgötvar dularfull bakherbergi í kjallara húsgagnaverslunar sem leiða hann inn í martraðarkennt völundarhús. Báðar takast þær á við áleitin málefni á frumlegan máta með nútímalegum aðferðum og dassi af gálgahúmor.

Gagnrýni
Fréttamynd

Klámhundarnir engu gleymt

Ef einhver er að velta fyrir sér hvað Heimir Schnitzel, hinn „hundtryggi“ aðstoðarmaður einkaspæjarans Harry Rögnvalds, er að spögulera þá er svarið að finna í svakamálaleikritinu Morð skulu standa. Þessi nýjasti kafli í sögu þessara kostulegu félaga á sér stað í Þjóðleikhúskjallaranum og er óhætt að segja að aðdáendur fimmaurabrandara, neðanbeltishúmors og Spaugstofu-nostalgíu fái nóg fyrir sinn snúð.

Gagnrýni
Fréttamynd

Hljóðblöndunin hörmung en Hebbi gamli bjargaði kvöldinu

Þegar ég sat sveittur yfir textum þýska heimspekingsins Jürgens Habermas í námi á Bifröst á sínum tíma, var efnið svo óheyrilega þurrt, tyrfið og samfélagslega þungt að heili minn brann næstum yfir. Til að halda sönsum og létta mér lundina fór ég að kalla þennan risa félagsfræðinnar „Hebba gamla“, rétt eins og hann væri bara einhver hress poppari úr Hafnarfirði. Þar sem Hebbi gamli dó í mars síðastliðnum, 96 ára að aldri, fannst mér hið eina rétta í stöðunni að minnast hans með því að mæta í Bæjarbíó á föstudagskvöldið, þar sem nafni hans Guðmundsson tróð upp – og sjá um leið hvort lífheimur nostalgíunnar gæti sigrast á tæknilegum göllum kvöldsins.

Gagnrýni
Fréttamynd

Hvað er það versta sem þú hefur gert?

Vikuna áður en þú giftist ástinni í lífi þínu, farið þið í samkvæmisleikinn „Hvað er það versta sem þú hefur gert?“ og hún játar fyrir þér nokkuð hræðilegt úr æsku sinni. Er hún sú sem þú taldir þig þekkja og geturðu treyst henni eða mun þessi draugur elta ykkur það sem eftir lifir hjónabandsins?

Gagnrýni
Fréttamynd

Allir komust lifandi út – nema Beethoven

Þegar tónskáldin Alexander Skrjabín og Níkolaj Rimskí-Korsakov sátu eitt sinn að snæðingi upphófst mikið rifrildi. Ástæðan? Liturinn á E-dúr. Báðir voru þeir gæddir svokallaðri samskynjun (e. synesthesia) og voru fyllilega sammála um að tóntegundin væri blá – spurningin var bara hvort hún væri djúpblá eins og safír eða fölblátt mánaskin. Við borðið sat einnig kollegi þeirra, Sergej Rakhmanínoff, grjótharður raunsæismaður sem fussaði hneykslaður yfir slíku andlegu bulli. Fyrir honum voru nótur einfaldlega nótur og ekkert annað. Hefði Víkingur Heiðar mætt í þetta sögulega matarboð hefði kvöldið vafalítið endað í slagsmálum. Hann er nefnilega líka með samskynjun, en ólíkt rússnesku meisturunum er E-dúr fyrir honum grænn.

Gagnrýni
Fréttamynd

Hug­ljúft geimævintýri líður fyrir þreytandi þúsaldarhúmor

Project Hail Mary er hugljúft geimævintýri um óvænt vinasamband í geimnum. Spennandi atburðarás, frábær leikmynd og leikarar sem kunna sitt fag halda áhorfendum við efnið þó lokahlutinn sé dálítið langdreginn. Stöðugur þúsaldarhúmorinn er þó fullfyrirferðarmikill og dregur úr dramatískari augnablikum.

Gagnrýni
Fréttamynd

KK átti salinn - en tón­listin varð út­undan

Það fylgir því ávallt ákveðin hætta á samfélagslegri útskúfun að setja sig í stellingar gagnrýnanda þegar kemur að ástsælustu þjóðargersemum okkar Íslendinga. Að ætla sér að beina gagnrýnum sjónum að svo rótgrónum og vinsælum útvarpsþáttastjórnanda og tónlistarmanni og Kristjáni Kristjánssyni er eins og að sparka í lunda. Maður einfaldlega gerir ekki svoleiðis. Nema maður sé tilbúinn að taka afleiðingunum.

Gagnrýni
Fréttamynd

Kjána­legar klisjur og kæru­lausir kappar

Áhorfendur hlógu sig máttlausa, andvörpuðu af kjánalegheitum og skemmtu sér konunglega á Undir ísnum í Smárabíói fyrir viku síðan. Aðstandendur hafa lagt hjarta og sál í myndina sem er vel skotin og fagmannlega framleidd fyrir lítinn pening. Fáránlegt handrit, klisjukenndur texti og stirður leikur strákanna gerir að verkum að senur verða sprenghlægilegar sem eiga ekkert endilega að vera það. 

Gagnrýni
Fréttamynd

Mis­heppnaður mömmuleikur

Síðasta frumsýning ársins í Borgarleikhúsinu var leikritið Mömmó eftir bandaríska leikskáldið Paula Vogel en íslenskir leikhúsáhorfendur muna eflaust eftir leikriti hennar Ökutímum sem sett var upp bæði hjá Leikfélagi Akureyrar og í Borgarleikhúsinu. Mömmó er ekki næstum því jafn gott verk og Ökutímar og því miður olli þessi lokasýning leikársins mér talsverðum vonbrigðum. Mömmó er ekkert verðlaunaverk og sýningin frekar langdregin og fyrirsjáanleg.

Gagnrýni
Fréttamynd

Hug­ljúft en stutt gaman

Hversu marga höfunda þarf til að búa til 60 mínútna sýningu á stóra sviði Þjóðleikhússins? Það var spurningin sem leitaði á mig að lokinni frumsýningu á leikverkinu Gæðablóði.

Gagnrýni
Fréttamynd

Öskrað á of litlu sviði

„Er þessi heimur besti heimur allra heima?“ er spurningin sem bjartsýnismaðurinn Birtingur veltir fyrir sér í nýjum söngleik Leikfélags Akureyrar sem byggður er á skáldsögu Voltaire. Það er leikhússtjórinn sjálfur, Bergur Þór Ingólfsson, sem leikstýrir, þýðir og semur leikgerðina og má segja að sýningin reyni ekki bara á leikarana heldur einnig samkomuhúsið sjálft – sem komið er til ára sinna.

Gagnrýni
Fréttamynd

Lengsti klukku­tími ævinnar

Kvikmyndin Dimmalimm fjallar um konu sem lokar sig inni í íbúð sinni í Vínarborg og tekst á við eigin geðveiki. Myndin er rétt rúmur klukkutími en líður ofurhægt vegna klisjukennds handrits, skorts á framvindu og langdreginna teygðra sena. 

Gagnrýni
Fréttamynd

Reim­leikar í húsinu eða röskun í heilanum?

Röskun er óhugnarlegur og myrkur sálfræðitryllir um unga konu sem flytur inn í kjallaraíbúð og upplifir undarlega atburði. Er hennar eigin röskun að verki eða eitthvað þaðan af verra? Myndin er ágætlega fléttuð og vel leikin en líður fyrir endurtekningarsemi og skort á persónusköpun.

Gagnrýni
Fréttamynd

Óperan lifir á ís­lensku

Það eru sannarlega áhugaverðir tímar í íslenska óperuheiminum um þessar mundir. Á meðan við bíðum eftir því hvað kemur undan hatti nýstofnaðar Óperu Þjóðleikhússins geta unnendur óperuformsins kíkt á sýningar sjálfstæðra óperuleikhópa. Í Borgarleikhúsinu setur leikhópurinn Óður stórvirkið La Bohéme á svið og í Tjarnarbíói er það Carmen í uppfærslu Kammeróperunnar. Þetta eru ólíkar sýningar en eiga þó eitt sameiginlegt – þær eru settar upp af ástríðu, metnaði og sungnar á íslensku.

Gagnrýni
Fréttamynd

Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni

Dönsk leyniþjónustukona flytur í íslenska blokk til að komast í kyrrð og ró en getur ekki setið auðum höndum og fer að vasast í málum íbúa með misjöfnum árangri. Danska konan er ferskur andblær í íslensku sjónvarpi með skemmtilegum stílbrögðum, kostulegum hasarsenum og stjörnuframmistöðu Trine Dyrholm.

Gagnrýni
Fréttamynd

Krakkaskaup fyrir full­orðna

Ekki hugmynd er gamanleikur úr smiðju Gaflaraleikhússins sem fjallar um tilvistarkreppu þriggja einstaklinga á þrítugsaldri. Fjármál, íbúðarkaup, ástardrama og endalaus valkvíði er það sem er þremenningunum efst í huga. Þetta er ágætlega fyndið og skemmtilegt uppistand en aðeins miðlungsgott leikrit.

Gagnrýni
Fréttamynd

Fegurðar­dýrkun í Oz-landi

Nýjasta sýning Borgarleikhússins er barnaleikritið Galdrakarlinn í Oz eftir L. Frank Baum. Þetta er stór sýning með fjölda leikara. Ungir krakkar fá tækifæri til að sýna listir sínar í leik, söng og dansi og eldri leikarar, reynsluboltar í faginu, virðast skemmta sér vel í þessu klassíska verki sem hefur ýmsar tengingar við samtímann. Þetta er ekki uppsetning sem reynir að ögra heldur er skemmtunin í forgrunni og ekki teknir neinir sjensar.

Gagnrýni