Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar 7. september 2026 07:03 Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Mest lesið Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir Skoðun Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Nú er komið að þér, Kristrún! Svanur Már Snorrason Skoðun Fyrir hvern erum við að pósta? Sara Margrét Dougherty Skoðun Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir Ragnar Sigurðsson Skoðun Hver á takkana? Þegar aðrir snerta gömul sálræn sár Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Takk fyrir, ferðamaður! Björgvin Jóhannesson skrifar Skoðun Sérstaða Íslands: forskot eða fjötur um fót? Hugrún Elvarsdóttir skrifar Skoðun Í framlínu náttúruverndar í 50 ár Magnús Hallur Jónsson skrifar Skoðun Frumkvöðull snýst gegn eigin hugmyndum Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar Skoðun Viðreisn einfaldar regluverk og minnkar báknið Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Aðgerðaleysi fjármálaráðherra kemur erlendum tæknirisum til góða Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun Kvittanirnar segja meira en pólitískar fyrirsagnir Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Nú er komið að þér, Kristrún! Svanur Már Snorrason skrifar Skoðun Hefði Evrópa getað keypt sigur á Rússum fyrir tveimur árum?! Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Það er dýrt að hafa lítið val Svanfríður Bergvinsdóttir,Andri Ólafsson skrifar Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar Skoðun Nýr einkunnakvarði er aðeins hluti af sögunni Margrét Lilja Pálsdóttir skrifar Skoðun Skilaboð til landsbyggðarinnar Trausti Hjaltason skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar vernd barns týnist milli kerfa? Inga Henriksen skrifar Skoðun Hæsta framlag til Loftbrúar frá upphafi staðreynd Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Öryggi þjóðarinnar verður ekki tryggt í Excel-skjali Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Þegar stóru ríkin verða veikasti hlekkurinn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Viðreisn – góð stefna dugar ekki ein og sér Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífæð Vestfjarða hrunin Oddur Jensson skrifar Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Hallgrímskirkja heillar Sigurður Árni Þórðarson skrifar Skoðun Sameiginleg þjónusta þarf að vera aðgengileg öllum Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Þegar báðir græða Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Opið bréf til innviðaráðherra og atvinnuvegaráðherra Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar Skoðun Bókaklúbbur borgarstjórans Michelle Spinei skrifar Sjá meira
Í 75 ár hefur Krabbameinsfélag Íslands staðið með fólki á tímum þegar lífið tekur óvænta stefnu og áfall ber á dyr. Bak við þann árafjölda eru ótal sögur fólks og fjölskyldna þess, sögur af ótta og óvissu, en líka von, seiglu, samstöðu og nýjum styrk. Fyrir mér er starf Krabbameinsfélagsins eitthvað sem ég þekki af eigin raun og er óendanlega þakklát fyrir starfsemi þess. Árið 2021 greindist ég með brjóstakrabbamein. Meðan á meðferð stóð sótti ég námskeið fyrir krabbameinsgreinda og nýtti ég mér einnig íbúð þess. Á þessum tíma kynntist ég yndislegu fólki og naut þess að koma í Skógarhlíðina. Þegar meðferð lauk tók við tímabil sem kannski er minna rætt um. Fólk, bæði við þau greindu og eins úti í samfélaginu, sér gjarnan meðferðarlokin sem ákveðinn endapunkt, nú sé þessu lokið og lífið geti haldið áfram. En það er ekki endilega og eiginelga langt því frá svo einfalt. Líkami og hugur þurfa tíma til að takast á við nýjan veruleika og það getur tekið á að fóta sig aftur í lífinu eftir slíka reynslu. Svo eru það þau sem ljúka ekki meðferð og þurfa að lifa með krabbameini. Það skiptir miklu máli að geta leitað til fólks sem þekkir þessa vegferð, að þurfa ekki alltaf að útskýra já eða þegja því fólk vill ekki ræða svona óþægilega hluti, og fá faglega ráðgjöf og stuðning þegar þess er þörf. Takk fyrir mig. Krabbameinsfélagið býður fólki sem greinst hefur með krabbamein, aðstandendum og syrgjendum slíkan stuðning án endurgjalds. Þar starfa meðal annars félagsráðgjafar, hjúkrunarfræðingar og sálfræðingar. Það er þjónusta sem getur skipt svo miklu máli, bæði meðan á veikindum stendur og þegar meðferðinni sjálfri er lokið. Í vor fékk ég svo tækifæri til að taka þátt í einstakri ferð, „Kastað til bata“, á Langá á Mýrum. Þar kom enn ein hlið þessa mikilvæga starfs í ljós. Ferðin var dásamleg; samvera, náttúra, kyrrð og dásamlegur matur í hópi kvenna sem deildu ákveðinni reynslu þótt saga hverrar og einnar væri ólík. Þar voru frábærir ráðgjafar og sjálfboðaliðar Krabbameinsfélagsins sem gáfu af tíma sínum, þekkingu og hlýju. Slíkt verður seint metið til fjár. Takk fyrir ykkur. Hér á Suðurnesjum eigum við einnig okkar eigið Krabbameinsfélag Suðurnesja, stofnað árið 1953. Í meira en sjö áratugi hefur það verið mikilvægur hluti nærsamfélagsins og veitt krabbameinsgreindum og aðstandendum þeirra þjónustu og stuðning. Það skiptir máli að slíkt skjól sé til staðar í heimabyggð. Kannski er það einmitt þetta sem 75 ára saga Krabbameinsfélags Íslands snýst um þegar allt kemur til alls. Ekki aðeins árafjöldi, starfsemi eða þjónustuþættir, heldur fólk sem stendur með og styður við annað fólk þegar mest á reynir. Við getum ekki alltaf valið þau verkefni sem lífið ber á borð fyrir okkur en það skiptir öllu máli að þurfa ekki að takast á við þau ein. Því fylgir fyrst og fremst þakklæti 75 ára afmæli Krabbameinsfélags Íslands. Þakklæti til fagfólksins, sjálfboðaliðanna, velunnaranna, stuðningsaðilanna, Krabbameinsfélags Suðurnesja og allra þeirra sem hafa lagt félaginu lið í gegnum tíðina. Því þó við vildum ekki þurfa á ykkur að halda er svo ómetanlegt að eiga ykkur að þegar við þurfum einmitt á ykkur að halda. Til hamingju með 75 árin og takk fyrir að vera til staðar fyrir okkur öll. Höfundur er þjónustuþegi og skólastjóri.
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun
Skoðun Um traust, ábyrgð og fagmennsku í listsamkeppnum Markús Þór Andrésson,Anna Rún Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Árangur LEB er ótvíræður – en fátækt eldri borgara er þjóðarskömm Björn Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Ofbeldi kemur ekki úr vegabréfi. Það sprettur af fátækt, útilokun og lygum Ian McDonald skrifar
Skoðun Aðgerðaleysi fjármálaráðherra kemur erlendum tæknirisum til góða Guðmundur Halldór Björnsson skrifar
Skoðun Hækkun þar, hækkun hér, á endanum allt kaupið í skattana fer! Jóhann Friðrik Friðriksson skrifar
Skoðun Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Ferkílómetrar eða fólk? Hagsmunir Hveragerðis í nýju orkufrumvarpi Lárus Jónsson,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Hver króna skilar sér margfalt tilbaka! Nokkur dæmi um ráðdeild í rekstri Borgarbókasafnsins Guðrún Dís Jónatansdóttir skrifar
Fjárhagsstaða Hafnarfjarðar er grafalvarleg og nauðsynlegt að grípa í taumana strax Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun
Mun Ísland missa af hundruðum milljarða? Einar Örn Ólafsson,Daði Pálsson,Jón Kjartan Jónsson,Steinþór Pálsson,Margrét Ágústa Sigurðardóttir Skoðun