Grýtt á leið sinni heim úr Gleðigöngunni: „Þetta er ná­kvæm­lega á­stæðan fyrir því að við mætum“

Hún hafi verið á leið heim af Gleðigöngunni með eiginmanni sínum. Þau hafi verið „ótrúlega sátt eftir daginn“ og voru klædd í brúðarfötin sín, enda nýgift. Þau hafi verið á göngu um gamlar heimaslóðir sínar hjá Stúdentagörðum á Sæmundargötu þegar hópur manna hóf grjótkast í átt hjónanna.

„Ég bara hugsaði: Já, heimilið. Þetta er staðurinn þar sem við urðum ástfangin. Ég er bara í mínum eigin heimi þegar ég heyri manninn minn öskra nafnið mitt og síðan heyri ég stein splundrast á jörðinni við hliðina á mér. Hann fór bara hálfum metra frá höfðinu mínu,“ segir Sindri Freyja Bjarnabur, eða Sindri „Sparkle“ eins og hún er oft kölluð, í samtali við fréttamann Vísis. Mennirnir hafi verið fimm talsins og um tvítugt.

„Þetta litar bara allan daginn, þetta litar kjólinn sem ég var í, þetta litar minningar um gamla heimilið okkar allt í einu. Þetta var er rosalega sárt,“ segir hún.

Atvikið sé ekki í fyrsta og ekki annað skiptið sem hún lendir í slíkri árás. Síðast fyrir tveimur vikum hafi maður á hjólabretti veist að hjónunum og sagt þau vera djöfla. Alls hafi hún fjórum sinnum lent í atvikum á Íslandi þar sem henni er ógnað eða henni beitt ofbeldi.

Síðast í fyrradag hafi vinkona hennar, trans kona, orðið fyrir árás og lent á sjúkrahúsi með áverka í kjölfarið. „Hún var barin niður í götuna og öskrað yfir hana „faggi“ á meðan. En það var svo ótrúlega fallegt og djarft að sjá hana síðan bara í göngunni daginn eftir.“

Nákvæmlega ástæðan fyrir því að er gengið

Gleðigangan sé fyrst og fremst kröfuganga. „Þetta er nákvæmlega ástæðan fyrir því að við mætum. Þetta eru mótmæli, þetta er ekki fjölskylduhátíð. Það náttúrulega er gleði í gleðigöngunni, á sama tíma þá verðum við að skilja það að það er ekki allt komið.“

Mikilvægt sé að fólk sýni ekki aðeins stuðning einu sinni á ári þegar Hinsegin dagar eða Gleðigangan fari fram. Baráttan sé stöðug og hluti af hversdegi hinsegin fólks.

Hún hefur eftir vinkonu sinni: „Hinsegin fólk er ekki jólasveinar sem birtast einu sinni á ári og fara svo til fjalla. Fólk áttar sig ekki á því að við erum að díla við þetta daglega.“

„Við verðum að leyfa öllum að lifa, líka þeim sem eru skrítin“

Ofbeldi og hótanir í garð hinsegin fólks séu að aukast hérlendis. Umræðan síðastliðin tvö ár virðist gefa fólki leyfi til þess að ráðast á fólk.

„Það fyrsta sem fólk spyr mig að er alltaf hvort þetta hafi verið Íslendingar. Fólk langar svo mikið að heyra að svona sé eitthvað sem komi annars staðar frá, að svona gerist ekki á Íslandi.“

Samfélagið standi saman og bregðist við bakslagi sem sé að eiga sér stað í málefnum hinsegin fólks. „Þú getur ekki sýnt hatri umburðarlyndi,“ segir Sindri Freyja og bætir við „ef þú ert ekki sem sagt að berjast á móti því þá ertu í rauninni að standa með því.“

Oft sé hatursfullri orðræðu skýlt á bak við skoðana- og málfrelsi. Hún segir að ekki sé hægt að mæta öfgafullum skoðunum í miðjunni.

„Það er enginn að reyna að banna neinum neitt eða að reyna að skerða málfrelsi neins. Það er bara þannig að friðhelgi manneskjunnar verður að trompa einhverja skoðun.

„Við verðum bara að leyfa öllum að lifa, líka þeim sem eru skrítin. Ég klæði mig eins og trúður í daglegu lífi og er litaglöð. Ég vil ekkert vera að dempa mig fyrir almenningi en það þýðir ekki að það megi grýta mig,“ segir hún.