Og þeir skoðra og þeir skoða og skora og skora á ný Dagmar Valsdóttir skrifar 13. maí 2026 08:12 Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Þvílíkur sigur hjá Grindavík á útivelli gegn Tindastól í gærkvöldi. Nú er einn leikur eftir (vonandi) og verður hann í íþróttahúsinu okkar í Grindavík. Þegar við vinnum þann leik þá verðum við Íslandsmeistarar. Það segir svo mikið um okkur Grindvíkinga. Við gefumst ekki upp. Sama hvað hefur gengið á þá stöndum við saman og höldum áfram. Við ætlum að byggja Grindavík upp aftur. Við ætlum að vera með skóla í bænum næsta haust. Við ætlum að halda áfram að taka vel á móti fólki, opna fyrirtæki, skapa atvinnu og líf. Við hjónin ætlum að fara á fullt í sumar, við verðum nýkomin með hjólaleigu og taka á móti gestum eins og Grindvíkingar hafa alltaf gert. Við erum að fara að opna kaffihús á Borgarhrauni 2 og skapa notalegan stað þar sem fólk getur komið saman yfir góðu kaffi í Grindavík. Það er svo margt að gerast. Ný fyrirtæki eru að rísa, fólk er farið að horfa aftur heim og það er von í loftinu. En við þurfum líka að fá að halda áfram. Við Grindvíkingar erum búin að bíða mánuði eftir mánuði eftir svörum og ákvörðunum Þórkötlu og ríkisstjórnarinnar. Alltaf á að bíða aðeins lengur. Á meðan bíður fólk eftir því að fá að lifa aftur eðlilegu lífi. Það sem við skiljum ekki er þetta: Af hverju má fólk ekki fá að leigja gömlu húsin sín og halda þeim við? Af hverju á að leyfa heimilum að grotna niður þegar gömlu eigendurnir vilja hugsa um þau og laga? Við eigum þessi hús. Ríkið keypti þau en við erum líka ríkið, allir Íslendingar. Þetta voru ekki venjuleg fasteignaviðskipti. Fólk þurfti að yfirgefa heimilin sín með mjög skömmum fyrirvara, bjarga börnunum sínum og finna skjól í mikilli óvissu. Ef einhver veit hvernig á að meta aðstæður í Grindavík og bregðast við hættum þá eru það Grindvíkingar. Treystið okkur fyrir okkar eigin lífi. Treystið okkur fyrir börnunum okkar. Treystið okkur til að byggja upp bæinn okkar á ný. Við erum nú þegar byrjuð á því. Það hafa verið byggðir varnargarðar og lögð gríðarleg vinna í að verja samfélagið. Af hverju á þá ekki líka að leyfa fólkinu sjálfu að taka þátt í uppbyggingunni og koma heim? Við erum ekki að biðja um vorkunn. Við erum að biðja um að fá að lifa, fá að halda áfram og fá að snúa til baka. Og nú bið ég alla þá sem standa með okkur Grindvíkingum að sýna það. Sýnið samstöðu. Standið með okkur. Notið myllumerkið #viðErumGrindavík og sýnið að þið treystið okkur til að taka ákvarðanir um okkar eigið líf og okkar eigið samfélag með því að klæðast gulu. Mér finnst við öll ættum að vera í gulu fram að næsta leik, alla daga. Þetta snýst ekki bara um Grindavík. Ef ríkið ætlar að halda áfram að ákveða fyrir fólk hvar það má búa og hvort það megi snúa heim, hvað er þá næst? Hvar stoppar þetta? Við Íslendingar höfum alltaf búið með náttúruöflunum. Fólk býr á snjóflóðasvæðum, við sjávarsíðuna og víða þar sem náttúran getur verið hættuleg. Þegar hætta skapast hefur íslenskt samfélag alltaf treyst fólki til að bregðast við og rýma þegar þess þarf. Grindvíkingar kunna það best. Við vitum hvernig á að bregðast við og hvernig á að verja fjölskyldurnar okkar og gestina okkar. Við hjónin og strákarnir okkar ætlum að búa í Grindavík. Við höfum nú þegar skráð strákana í grunnskólann í haust og við látum ekki ríkisstjórnina eða Þórkötlu leggja pressu á okkur að hætta við. Við eigum ekki að þurfa að lifa við það að einhver annar ákveði hvort við fáum að fara heim til okkar eða ekki. Ef það er ekki hægt að koma með lausn sem leyfir fólki að leigja húsin sín, búa í þeim og senda börnin í skóla í Grindavík, þá er eitthvað verulega rangt við kerfið. Það er ekki eðlilegt að eina lausnin sé alltaf að banna meira, stoppa meira og bíða meira. Fólki var loksins farið að treysta sér til að koma aftur, gista í húsunum sínum, laga þau og halda samfélaginu lifandi. Þá kemur aftur nei. Nei, það má ekki. Nei, við ætlum að stoppa þetta. Nei, við treystum ykkur ekki. En við spyrjum: Af hverju voru þá byggðir varnargarðar? Af hverju var farið í allar þessar framkvæmdir ef markmiðið er ekki að samfélagið fái að lifa áfram? Hvað var ríkisstjórnin að meina þegar hún sagði Grindavík blómlega á ný? Við vitum að það getur komið annað eldgos. Það hafa allir alltaf vitað, þó landris hafi stöðvast og ekkert bendi sérstaklega til annars akkúrat núna. En við vitum líka hvernig á að bregðast við. Við höfum sýnt það aftur og aftur. Þegar rýming þarf að eiga sér stað þá gerist hún hratt og faglega. Það eina sem við biðjum um er að fólk kynni sér málin áður en það dæmir. Ekki bara út frá clickbait eða neikvæðum umræðum á samfélagsmiðlum. Hlustið á vísindamennina sem vinna á svæðinu, fólkið sem hefur margra ára nám að baki og veit hvað það er að tala um. Eina sem ég bið um er að þið hlustið á allar hliðar málsins. Við erum tilbúin.Treystið okkur.Standið með okkur. P.S. Grindvíkingar, öll þið sem hafið kosningarétt í Grindavík, munið að kjósa á laugardaginn. Það skiptir gríðarlega miklu máli að nýta þennan rétt. Við verðum að standa saman og taka ákvarðanir sem eru bestar fyrir Grindavík og framtíð bæjarins okkar. Við gerum þetta saman. Áfram Grindavík.#viðErumGrindavík Höfundur er íbúi í Grindavík.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun