Bílastæðadans Gunnar Sær Ragnarsson skrifar 11. maí 2026 16:52 Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Íbúar höfuðborgarsvæðisins kannast allir við það að keppast við það að finna bílastæði. Það reynist sífellt erfiðara þegar framboð þeirra mætir ekki eftirspurn á ákveðnum svæðum. Enn verra verður það þegar bílastæðið reynist gjaldskylt og jafnvel þarf ökumaður að rannsaka hvaða félag rekur hvaða stæði. Þessi höfuðverkur er manngerður vandi sem raungerist vegna pólítískra áherslna, sem enginn áhugi er fyrir nú þegar framkvæmd þeirra liggur fyrir. Ókeypis afnot af mikilvægu plássi Bílastæði eru áhugavert fyrirbæri. Eitt bílastæði er lítið og afmarkað autt svæði, sem þú geymir ákveðna eign á. Þrátt fyrir þetta er verðmæti þess óumdeilt. Verðmætið gengur á milljónum og eftirspurnin er mikil. Sérstaklega á svæðum þar sem mikið er um verslun og þjónustu. Sú þróun hefur átt sér stað sum staðar á höfuðborgarsvæðinu að gera nánast hvert bílastæði gjaldskyld í stórum stíl. Það hugnast okkur í Framsókn í Kópavogi ekki. Við teljum að venjulegt fólk eigi ekki að þurfa að greiða glórulausar fjárhæðir né sektir fyrir það að sækja verslun eða þjónustu í bænum, sækja fólk heim eða jafnvel fara heim til sín. Við viljum halda þeirri áherslu áfram á lofti að bílastæði verði ekki gjaldskyld í Kópavogi. Bílastæði eiga að fylgja fasteignum Því miður hefur áherslan verið sú síðustu ár að takmarka framboð bílastæða. Sérstaklega við nýbyggingar í von um að selja ákveðnar fasteignir til þeirra sem vilja lifa „bíllausum lífstíl“. Vandinn er sá að eftirspurn eftir þeim eignum er afar lítil, en það er staðreynd að margar slíkar íbúðir seljast illa eða jafnvel ekkert. Fasteignasalar rekja það til bílastæðaleysis og hafa fullyrt það í rituðu máli og viðtölum við fjölmiðla. Það sama á við um atvinnuhúsnæði, en atvinnurekendur hafa ekki sýnt áhuga á því að reka sína starfsemi í byggingu þar sem fá sem engin bílastæði fylgja. Við í Framsókn í Kópavogi heyrum þessar raddir og viljum endurskoða aðalskipulag Kópavogs með þær að sjónarmiði. Alla vega eitt bílastæði verður að fylgja hverri fasteign, og helst fleiri. Samspil samgöngukosta Nánast hver einasta fjölskylda á höfuðborgarsvæðinu rekur alla vega einn fjölskyldubíl. Það er ekki að fara að breytast neitt í bráð óháð deilum og pólítískum áherslum hverju sinni. Fólk þarf enn að komast leiða sinna og fjölskyldubíllinn er besta leiðin til þess að svo stöddu. Að sjálfsögðu viljum við efla almenningssamgöngur og gera það öruggt og fljótlegt fyrir gangandi og hjólandi vegfarendur að ferðast. Þetta snýst um að gefa fólki raunverulegt val án þess að fórna einum samgöngukosti fyrir annan. Markmiðið er að finna jafnvægi, en þannig gefum við raunverulegt val í stað þess að neyða íbúa til að nota ákveðinn samgöngukost. Höfundur er varabæjarfulltrúi og situr í 3. sæti á lista Framsóknar í Kópavogi.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun