Um hvað snýst þetta allt saman? Fanný Gunnarsdóttir skrifar 8. maí 2026 09:41 Jú – auðvitað snúast kosningarnar í Reykjavík um fólkið í borginni. Þær snúast um traust og við kjósum þá sem við teljum að nái að hrinda í framkvæmd nauðsynlegum verkefnum. Því skiptir miklu máli að hver og einn kjósandi kynni sér vel fyrir hvað hver flokkur stendur. Hjá okkur í Framsókn snúast kosningarnar um líf fjölskyldnanna í borginni; foreldra og börn, öruggt umhverfi, góða skóla sem hafa forsendur til að mæta ólíkum nemendum, bættar samgöngur, stuðning við eldra fólk og svo margt fleira. Við viljum einfalda daginn með því að leysa ólýsanleg flækjustig hjá foreldrum barna sem bíða eftir leikskólaplássum, draga úr óþarfa töfum í umferðinni og að íbúar upplifa að á þá sé hlustað. Við viljum öruggt umhverfi og við viljum leita allra leiða til að gera líf fólks einfaldara. Það eru t.d. mikil gæði fólgin í því ef foreldrar komast á milli staða á skemmri tíma– þá skapast dýrmætur tími sem foreldrar geta nýtt með börnum sínum. En hvernig ætlar Framsókn að auðvelda líf fjölskyldufólks? Framsókn hefur sett fram ýmsar leiðir sem hægt er að kynna sér betur á síðunni framsoknrvk.is. Sem dæmi má nefna: Framsókn vill horfa til fjölbreyttra leiða við að leysa óviðunandi stöðu foreldra sem eiga börn á biðlistum eftir leikskólaplássum. Framsókn vill bættar almenningssamgöngur, fjölga forgangsakgreinum, auka tíðni og þétta leiðanet strætó. Framsókn vill beita ljósastýringum en með þeim aðgerðum ætti að vera hægt að bæta flæði umferðarinnar á helstu umferðaræðum borgarinnar og spara þannig fólki ómældan tíma. Framsókn vill að öll börn hafi tök á að stunda íþróttir- eða annað tómstundastarf. Því á að tryggja öllum börnum eina fría tómstund. Framsókn vill auðvelda tekjulágu eldra fólki að taka þátt í frístundastarfi með því að bjóða upp á frístundastyrk. Framsókn vill fegra borgina, efla úthverfin, laga róluvelli, stíga og gangstéttir. Framsókn vill einfalda regluverkið í kringum fyrirtækin í borginni. Framsókn vill reka borgina af ábyrgð. En er hægt að treysta því að Framsókn standi við gefin loforð? Ef við rifjum upp hverju Framsókn lofaði fyrir síðustu kosningar sjáum við að talað var fyrir nauðsynlegum breytingum. Flestir þekkja söguna og hvernig kjörtímabilið gekk fyrir sig, en munum að Viðreisn gaf það ekki út fyrr en eftir kosningar að þau vildu vinna með Samfylkingu og þar með ekki Sjálfstæðisflokki en þá þrengdist um möguleikana. Þegar síðan borgarstjórnarflokkur Framsóknar sá að ekki náðust fram nauðsynlegar breytingar í þá verandi meirihluta var þeirra mat að heiðarlegast væri að standa upp úr stólunum. Hefði það verið heiðarlegt að sitja bara áfram, hugsanlega þægilegra, en alls ekki heiðarlegt að mínu mati. Einar Þorsteinsson og hans fólk fylgdi sannfæringu sinni enda voru þau kosin út á boðaðar breytingar. Ýmislegt breyttist og borgarstjórnarhópurinn reynslunni ríkari Fyrst ber að nefna góðan árangur við fjármálastjórn borgarinnar. Þegar Einar tók við sem borgarstjóri var umtalsverður halli á borgarsjóði en eftir breytingar á forgangsröðun fjármuna og aðhaldsaðgerðir í Ráðhúsinu varð kúvending í rekstrinum. En munum að það tók ekki núverandi meirihluta nema ár að snúa dæminu aftur við. Fleira má nefna sem breyttist með tilkomu Framsóknar að borðinu. Auknu fjármagni var varið til til viðhalds skólabygginga og skorið var á nokkra harða hnúta á milli borgarinnar og íþróttafélaga, snjómokstur var endurmetinn og fl. mætti nefna. Það er rétt að hafa það í huga að stjórnun og góður rekstur á borginni er ekki hristur fram úr erminni. Munum að það eru hinir pólitísk kjörnu fulltrúar sem fara með valdið, leggja línur og marka stefnuna. Embættismenn taka svo við og sjá til þess að hrinda verkefnunum í framkvæmd eftir forskrift kjörinna fulltrúa. Það tók fulltrúa Framsóknar ákveðin tíma að „læra leikreglurnar“ og átta sig á gangverki borgarinnar. Þau eru því nú reynslunni ríkari og oddvitinn Einar Þorsteinsson eini oddvitinn sem nú er í framboði sem gegnt hefur embætti borgarstjóra. Það eru aðeins tveir aðrir oddvitað sem setið hafa í borgarstjórn og þar af aðeins annar þeirra í meirihluta. Því má með réttu segja að sá annars ágæti hópur sem nú býður sig fram er reynslulítill eða reynslulaus. Er það ekki slæm staða og uggvænleg? Munum því að Framsókn leggur fram yfirgripsmikil stefnumál og í efstu sætum situr fólk með fjögurra ára reynslu af því að sitja bæði í meirihluta og minnihluta í borginni. Höfundur skipar 15.sæti á lista Framsóknar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Jú – auðvitað snúast kosningarnar í Reykjavík um fólkið í borginni. Þær snúast um traust og við kjósum þá sem við teljum að nái að hrinda í framkvæmd nauðsynlegum verkefnum. Því skiptir miklu máli að hver og einn kjósandi kynni sér vel fyrir hvað hver flokkur stendur. Hjá okkur í Framsókn snúast kosningarnar um líf fjölskyldnanna í borginni; foreldra og börn, öruggt umhverfi, góða skóla sem hafa forsendur til að mæta ólíkum nemendum, bættar samgöngur, stuðning við eldra fólk og svo margt fleira. Við viljum einfalda daginn með því að leysa ólýsanleg flækjustig hjá foreldrum barna sem bíða eftir leikskólaplássum, draga úr óþarfa töfum í umferðinni og að íbúar upplifa að á þá sé hlustað. Við viljum öruggt umhverfi og við viljum leita allra leiða til að gera líf fólks einfaldara. Það eru t.d. mikil gæði fólgin í því ef foreldrar komast á milli staða á skemmri tíma– þá skapast dýrmætur tími sem foreldrar geta nýtt með börnum sínum. En hvernig ætlar Framsókn að auðvelda líf fjölskyldufólks? Framsókn hefur sett fram ýmsar leiðir sem hægt er að kynna sér betur á síðunni framsoknrvk.is. Sem dæmi má nefna: Framsókn vill horfa til fjölbreyttra leiða við að leysa óviðunandi stöðu foreldra sem eiga börn á biðlistum eftir leikskólaplássum. Framsókn vill bættar almenningssamgöngur, fjölga forgangsakgreinum, auka tíðni og þétta leiðanet strætó. Framsókn vill beita ljósastýringum en með þeim aðgerðum ætti að vera hægt að bæta flæði umferðarinnar á helstu umferðaræðum borgarinnar og spara þannig fólki ómældan tíma. Framsókn vill að öll börn hafi tök á að stunda íþróttir- eða annað tómstundastarf. Því á að tryggja öllum börnum eina fría tómstund. Framsókn vill auðvelda tekjulágu eldra fólki að taka þátt í frístundastarfi með því að bjóða upp á frístundastyrk. Framsókn vill fegra borgina, efla úthverfin, laga róluvelli, stíga og gangstéttir. Framsókn vill einfalda regluverkið í kringum fyrirtækin í borginni. Framsókn vill reka borgina af ábyrgð. En er hægt að treysta því að Framsókn standi við gefin loforð? Ef við rifjum upp hverju Framsókn lofaði fyrir síðustu kosningar sjáum við að talað var fyrir nauðsynlegum breytingum. Flestir þekkja söguna og hvernig kjörtímabilið gekk fyrir sig, en munum að Viðreisn gaf það ekki út fyrr en eftir kosningar að þau vildu vinna með Samfylkingu og þar með ekki Sjálfstæðisflokki en þá þrengdist um möguleikana. Þegar síðan borgarstjórnarflokkur Framsóknar sá að ekki náðust fram nauðsynlegar breytingar í þá verandi meirihluta var þeirra mat að heiðarlegast væri að standa upp úr stólunum. Hefði það verið heiðarlegt að sitja bara áfram, hugsanlega þægilegra, en alls ekki heiðarlegt að mínu mati. Einar Þorsteinsson og hans fólk fylgdi sannfæringu sinni enda voru þau kosin út á boðaðar breytingar. Ýmislegt breyttist og borgarstjórnarhópurinn reynslunni ríkari Fyrst ber að nefna góðan árangur við fjármálastjórn borgarinnar. Þegar Einar tók við sem borgarstjóri var umtalsverður halli á borgarsjóði en eftir breytingar á forgangsröðun fjármuna og aðhaldsaðgerðir í Ráðhúsinu varð kúvending í rekstrinum. En munum að það tók ekki núverandi meirihluta nema ár að snúa dæminu aftur við. Fleira má nefna sem breyttist með tilkomu Framsóknar að borðinu. Auknu fjármagni var varið til til viðhalds skólabygginga og skorið var á nokkra harða hnúta á milli borgarinnar og íþróttafélaga, snjómokstur var endurmetinn og fl. mætti nefna. Það er rétt að hafa það í huga að stjórnun og góður rekstur á borginni er ekki hristur fram úr erminni. Munum að það eru hinir pólitísk kjörnu fulltrúar sem fara með valdið, leggja línur og marka stefnuna. Embættismenn taka svo við og sjá til þess að hrinda verkefnunum í framkvæmd eftir forskrift kjörinna fulltrúa. Það tók fulltrúa Framsóknar ákveðin tíma að „læra leikreglurnar“ og átta sig á gangverki borgarinnar. Þau eru því nú reynslunni ríkari og oddvitinn Einar Þorsteinsson eini oddvitinn sem nú er í framboði sem gegnt hefur embætti borgarstjóra. Það eru aðeins tveir aðrir oddvitað sem setið hafa í borgarstjórn og þar af aðeins annar þeirra í meirihluta. Því má með réttu segja að sá annars ágæti hópur sem nú býður sig fram er reynslulítill eða reynslulaus. Er það ekki slæm staða og uggvænleg? Munum því að Framsókn leggur fram yfirgripsmikil stefnumál og í efstu sætum situr fólk með fjögurra ára reynslu af því að sitja bæði í meirihluta og minnihluta í borginni. Höfundur skipar 15.sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar