Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar 5. maí 2026 11:45 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verum JÁ-kvæð í ágúst Kristján Kristinsson skrifar Skoðun Nágranninn Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun