Öruggt húsnæði eru mannréttindi - líka í Hafnarfirði Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar 30. apríl 2026 09:01 Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Verum JÁ-kvæð í ágúst Kristján Kristinsson skrifar Skoðun Nágranninn Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Sjá meira
Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun