Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 28. apríl 2026 07:00 Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar