Borg sem leyfir öllum að blómstra Rúnar Freyr Gíslason skrifar 10. mars 2026 12:15 Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Sjálfstæðisflokkurinn Rúnar Freyr Gíslason Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Gæði samfélaga fara eftir því hvort fólk fær að þroskast og blómstra á sínum forsendum, sama hvernig það er, lítur út eða hagar sér. Góð borg leyfir börnunum að finna sinn styrk, unglingunum að finna sinn farveg og sinnir hinum fullorðnu með góðri þjónustu og lægri álögum, sérstaklega þegar eitthvað bjátar á í lífinu. Íþróttir, frístundir, menning og velferð eru náskyldir málaflokkar sem skapa eina heild. Lífið séð úr ólíkum áttum Ég hef búið í Reykjavík allt mitt líf. Ég ólst upp í Breiðholtinu, bjó í miðbænum og Hlíðunum og við fjölskyldan eigum núna heima í Vesturbænum. Ég æfði fótbolta með Fram til nítján ára aldurs. Íþróttir kenndu mér aga, samvinnu og ábyrgð. Þær gáfu mér samfélag og tilgang. Ég var leikari í þrettán ár og síðar leikstjóri stórra sýninga. Ég hef séð hvernig leikhús getur opnað einstaklinga, byggt upp sjálfstraust og gefið fólki rödd. Í starfi mínu hjá RÚV hef ég unnið að tónlist, leikhúsi og stórum menningarviðburðum. Ég hef séð hvaða kraftur býr í öllu skapandi starfi, bæði hjá listamönnum og áhorfendum. Ég fór í áfengismeðferð og varð edrú árið 2012 með hjálp SÁÁ og góðs fólks sem trúði á mig. Ég á sex börn frá 8 - 27 ára og hef kynnst því hvernig er að vera foreldri í Reykjavík. Þessi reynsla hefur kennt mér að öll þurfum við að hafa tilgang, við þurfum að eiga samfélag og við þurfum að hafa tækifæri til að vaxa og þroskast. Forvarnir byrja ekki í neyðarúrræðum Við tölum oft um fíkn og geðrænan vanda þegar vandinn er orðinn alvarlegur. Þá þurfum við meðferð, stuðningsbúsetu, fjárhagsaðstoð og barnavernd. Stundum er líka talað um forvarnir, en oft sem einhverja sérstaka aðgerð. En forvarnir eru margvíslegar og oft hugsum við ekki um þær í því samhengi, að þær geti varið börn og ungmenni fyrir áföllum. Þær byrja á fótboltavellinum, í tónlistarskólanum, í leikhúsinu, í frístundamiðstöðinni og í sundlauginni. Þær byrja þegar barn finnur að það er gott í einhverju. Þegar unglingur finnur að hann á heima einhvers staðar. Þegar þetta mikilvæga fólk fær hvatninguna sem fylgir því að skapa, gera eitthvað í hópi. Íþrótta- og frístundastarf, menning og hreyfing eru ekki aukahlutir, þau eru grunnstoðir andlegrar og líkamlegrar heilsu. Skólinn gegnir lykilhlutverki Við gerum miklar kröfur um árangur í stærðfræði og íslensku. Það er mikilvægt, en það á ekki vera eina mælistikan. Skólinn á að hlúa að sköpunarkrafti, listum, hreyfingu og félagsfærni. Hann á að hjálpa börnum að uppgötva styrkleika sína hvar sem þeir birtast. Við eigum að tryggja öllum börnum og unglingum greiðan aðgang að leikhúsi, tónleikum, bókmenntum, listasöfnum, íþróttaaðstöðu og frístundastarfi. Stuðningur minnkar vandann Ég veit af eigin reynslu hversu auðvelt það er að villast. Ég veit líka hvað gerist þegar maður fær tækifæri til að byggja sig upp aftur. Íþróttir, menning og skapandi starf geta verið hluti af bata. Þau geta verið brú út úr einangrun, kvíða og vanlíðan. Við eigum að hugsa um velferð víðar en í neyðarúrræðum, við eigum að hugsa hana sem aðgang að hreyfingu, listum og boð um faglega aðstoð þegar þörf er á. Þetta hangir allt saman. Borg sem sér heildina Ég vil Reykjavík sem tengir saman íþrótta-, menningar- og velferðarmál og setur börn og unglinga í forgang. Um leið á að forgangsraða rétt og fara með fjármuni borgarbúa af ábyrgð. Það er í raun forsendan fyrir því að borgin geti sinnt sínu raunverulega hlutverki. Menning, hreyfing og andleg velferð eru ekki aðskildir málaflokkar, heldur þrjár hliðar á sama teningnum. Borg sem fjárfestir í því að fólk blómstri, sparar síðar í neyðarúrræðum. Borg sem hlúir að sköpun og hreyfingu styrkir samfélagið í heild. Reykjavík á að vera borg þar sem fólk fær að komast þangað sem það vill og þar sem við styðjum hvert annað á leiðinni. Höfundur skipar 5. sætið á lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar í Reykjavík 16. maí nk.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar