Enginn einn Hlíf Steingrímsdóttir skrifar 25. febrúar 2026 07:31 Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hlíf Steingrímsdóttir Krabbamein Heilbrigðismál Mest lesið Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar Skoðun Verðbólga eða atvinnuleysi, hvort viltu frekar? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Kæru landar – af hverju eigum við að segja nei í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Stöðugleiki eða sveigjanleiki Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Lágt atvinnuleysi? Lítum á tölurnar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit á heima í nærumhverfinu Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna styðja Íslendingar dánaraðstoð og hvað veldur andstöðu? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Að fá krabbamein getur kollvarpað tilverunni. Það þekkja þeir 1.058 karlmenn sem fá krabbamein á hverju ári og fjölskyldur þeirra. Margir upplifa að þeir missi stjórn á eigin lífi, að minnsta kosti tímabundið, og oft fylgja flóknar tilfinningar á borð við ótta, depurð og jafnvel reiði. Krabbamein hefur ekki bara áhrif á líkamlega heilsu, heldur getur líka haft áhrif á sjálfsmynd, svefn, samskipti og daglegt líf. Þennan veruleika þekkja líka ráðgjafar Krabbameinsfélagsins, sálfræðingar, félagsráðgjafar og hjúkrunarfræðingar sem sérhæfa sig í því að styðja við bakið á fólki og fjölskyldum sem standa frammi fyrir þessu gríðarstóra verkefni. Til viðbótar við alla þeirra fagþekkingu búa þau einnig að því að hafa dýrmæta innsýn inn í reynslu fjölmargra sem hafa fetað þennan veg áður. Með þeirra hjálp getur því reynsla eins orðið öðrum að liði. Hjálpar mikið að þiggja aðstoðina Í Mottumars í ár beinum við athyglinni að mikilvægi stuðnings þegar tekist er á við krabbamein, vegna þess að við teljum að karlmenn geti haft gagn af að nýta meira af þeim stuðningi sem í boði er. Enginn á að þurfa að takast á við krabbamein einn síns liðs og ef við teygjum fram höndina er næsta víst að okkur verði rétt hjálparhönd. Ekkert kemur í stað samveru með fjölskyldu og vinum og öðrum sem næstir standa en leiðirnar eru ótal margar og mestu skiptir auðvitað að hver og einn finni sína leið. Upplýsingar um gagnlegar leiðir höfum við tekið saman á mottumars.is. Rúmlega 1.400 manns nýttu viðtalsþjónustu félagsráðgjafa, hjúkrunarfræðinga og sálfræðinga Krabbameinsfélagsins á síðasta ári, af þeim voru karlmenn um 30%, rúmlega 400. Í ár viljum við hvetja karlmenn til að nýta þjónustuna í meira mæli. Að deila líðan og reynslu með einhverjum sem við treystum hjálpar oft meira en okkur grunar, hvort sem það er fjölskyldumeðlimur, vinur eða einhver annar. Það er gott að geta sett þær tilfinningar sem við upplifum í orð, við það verða þær oft ekki eins yfirþyrmandi og auðveldara fyrir okkur að horfa á hlutina í víðara samhengi. Fyrsta skrefið getur reynst erfitt, en oft kemur mönnum á óvart hve mikið það hjálpar að þiggja aðstoðina og hve mikill léttir getur fylgt því. Sýnum stuðning – enginn einn Krabbameinsfélagið er 75 ára í ár, félag sem var stofnað af fólkinu í landinu og hefur alla tíð notið ríkulegs stuðnings almennings og fyrirtækja. Fyrir það segjum við takk. Á 75 árum hefur margt áunnist en betur má ef duga skal. Krabbameinsfélagið, ásamt 27 aðildarfélögum sínum, lætur sig allt varða þegar kemur að krabbameinum; stuðning og ráðgjöf við fólk með krabbamein og aðstandendur þeirra, hagsmunagæslu, forvarnir, fræðslu og krabbameinsrannsóknir. Í Mottumars söfnum við fyrir þessari fjölþættu starfsemi. Stefán Svan Aðalheiðarson, hönnuður Mottumarssokkanna í ár, var valinn úr stórum hópi fólks sem sendi inn tillögur að sokkum fyrir vitundarvakninguna í ár. Með því að klæðast sokkunum “berum við skilaboð þakklætis áfram”, eins og Stefán orðar það, en litríkir sokkarnir og gróskumiklar motturnar sem eru ómissandi þáttur í Mottumars gegna líka öðru mjög mikilvægu hlutverki. Með því að skarta sokkum og mottum sýnum við með bókstaflegum hætti að við styðjum við bakið á öllum þeim karlmönnum sem hafa fengið krabbamein og fjölskyldum þeirra. Við styðjum við bakið á vinum, fjölskyldumeðlimum, vinnufélögum og kunningjum. Um leið og við segjum “takk fyrir” sendum við þeim skýr skilaboð um að við sem samfélag stöndum með þeim - það er enginn einn. Höfundur er formaður Krabbameinsfélagsins.
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Skoðun Hugleiðingar um heimili fyrir færniskert fólk á ýmsum aldri Sigrún Huld Þorgrímsdóttir skrifar
Skoðun Um brottfararstöð og vistun barna Grímur Grímsson,Víðir Reynisson,Sandra Sigurðardóttir,Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir,Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar
Skoðun Nýtt kvótakerfi í sjókvíaeldi — á kostnað landeigenda og veiðiréttarhafa Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir Skoðun