Jafnrétti er ekki „aukaverkefni“ Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska og Sveinn Guðmundsson skrifa 9. febrúar 2026 12:01 Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Jafnréttismál Mest lesið Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson Skoðun Hver ber ábyrgð á heimilisleysi á Íslandi? Bjartur Hrafn Jóhannsson Skoðun Búum við í Norður-Kóreu? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Smámenni Snorri Sturluson Skoðun Skoðun Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Bændur, páskalamb og sjókvíaeldi Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar Skoðun Fæðuöryggi byrjar hér heima Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð á heimilisleysi á Íslandi? Bjartur Hrafn Jóhannsson skrifar Skoðun Flott að fá það á hreint, Þorgerður Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kostnaður við borgarstjórn Reykjavíkur Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Búum við í Norður-Kóreu? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Fyrirframgreiðsla fyrir mannkosti Kári Stefánsson skrifar Skoðun Ekki okkar verðbólga Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Vangaveltur blóðmerabónda Heiðar Þór Sigurjónsson skrifar Skoðun Virðisaukaskattur er frábært fyrirbæri! Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Lífshlaupið - sterkari og heilbrigðari þjóð Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Dauðarefsing gegn börnum Yousef Tamimi skrifar Skoðun Þarf íþróttamaður að vera áhrifavaldur til að ná árangri? Egill Gunnarsson skrifar Skoðun Fjárfestum í verðmætasköpun Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Tvennt getur verið rétt á sama tíma Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er aðildarumsókn að ESB eins og hvert annað hefðbundið dægurmálaþras? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Húsnæðislán eða húsnæðis-lán? Stefán Ómar Stefánsson van Hagen skrifar Skoðun Smámenni Snorri Sturluson skrifar Skoðun Um mannréttindi allra kvenna Tatjana Latinović skrifar Skoðun Svo mikill hagvöxtur og svo mikil framför! - Tími nýfrjálshyggjunnar Davíð Aron Routley skrifar Skoðun Ef við erum öll almannavarnir – hver fer þá með forræðið? Jón Svanberg Hjartarson skrifar Skoðun Markvissar aðgerðir til að styrkja landamæri Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Biðin bitnar á börnunum Þorvaldur Davíð Kristjánsson,Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Sumum finnst að jafnrétti sé „alveg að koma“ hér á Íslandi, og kannski ekki furða. Við höfum jafnréttislög, jafnréttisáætlanir, og jafnréttisnefndir. Samt heyrum við – aftur og aftur – sögur af fólki sem upplifir útilokun, vantrú á kerfinu, óöryggi eða einfaldlega að rödd þeirra fái ekki sama vægi og raddir annarra. Þegar fólk missir trú á að hlustað sé á það, þá bregst traustið sem samfélög byggja á. Þess vegna skiptir jafnrétti máli. Ekki bara sem frasar eða falleg orð, heldur sem hluti af hversdagslífinu: Hver fær að tilheyra? Hver er „eðlilegur“ og hver þarf stöðugt að útskýra sig, eða taka á móti athugasemdum sem annað fólk fær aldrei? Háskólar eru hluti af samfélaginu, og þeir móta það líka. Þar lærir fólk að verða sérfræðingar og leiðtogar, og þar verða til hugmyndir sem hafa áhrif langt út fyrir veggi skólans. Ef háskólar tryggja ekki jafnræði missum við ekki bara fólk út úr námi og starfi – við missum líka hæfileika og fjölbreytt sjónarhorn. Í því samhengi eru Jafnréttisdagar háskólanna settir upp sem vettvangur fyrir ólík sjónarhorn og ólíka nálgun. Dagskráin minnir á að jafnrétti er ekki bara slagorð heldur spurningar sem þarf að svara, og að jafnrétti er samspil margra þátta á borð við kyn, fötlun, uppruna, tungumál, stétt, kynhneigð, aldur, trú og heilsu. Sumum finnst jafnréttisumræða stundum þreytandi, og upplifa að hún sé endalaus og að alltaf sé verið að „leiðrétta“ eitthvað. En kannski er það merki um að umræðan sé að virka: hún truflar vanann. Hún krefst þess að við spyrjum spurninga sem við höfum ekki þurft að spyrja áður, sérstaklega fyrir þau sem hafa alltaf passað inn. Jafnrétti er ekki lokastaða sem við náum og getum síðan slakað á. Það er viðhaldsvinna sem krefst bæði stefnu og aðgerða, en líka breytinga á kerfinu og hversdagslegra ákvarðana. Háskólar geta – og eiga – að vera staðir þar sem sú vinna er tekin alvarlega, ekki bara í febrúar heldur allt árið. Jafnréttisdagar minna okkur á að jafnrétti er ekki sérviðburður, heldur samfélagssáttmáli. Sá sáttmáli er aðeins trúverðugur ef við þorum að ræða hann af hreinskilni, hlusta þegar samtalið krefst sjálfsskoðunar og breyta þegar reynslan segir okkur að við þurfum að gera betur. — Jafnréttisdagar háskólanna 2026 fara fram 9.–12. febrúar og eru samstarfsverkefni allra háskóla á Íslandi. Dagskrána má finna á jafnrettisdagar.is. Höfundar starfa í jafnréttis- og inngildingarteymi Háskóla Íslands Arnar Gíslason, Joanna Marcinkowska, Sveinn Guðmundsson
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun
Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Húsnæðismarkaðurinn á Íslandi: Kerfisvandi – en líka tæknilegt tækifæri Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun „Forsjárdeila“ er ekki sönnunargagn í sakamálarannsókn Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir skrifar
Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson skrifar
Skoðun Er aðildarumsókn að ESB eins og hvert annað hefðbundið dægurmálaþras? Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Svo mikill hagvöxtur og svo mikil framför! - Tími nýfrjálshyggjunnar Davíð Aron Routley skrifar
Hinseginfræðsla á ekki heima í leik- og grunnskólum Hlynur Áskelson,Baldur Borgþórsson,Sigfús Aðalsteinsson Skoðun
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun