Samvinna, en ekki einangrun María Malmquist skrifar 14. janúar 2026 10:00 Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Utanríkismál Öryggis- og varnarmál Mest lesið Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson Skoðun Skoðun Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar Skoðun Umferð í Reykjavík og samgönguásar höfuðborgarsvæðisins Elías B Elíasson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Ferðaþjónustan gerir Ísland skemmtilegra Ragnhildur Ágústsdóttir skrifar Skoðun Um helmingur lækna á Landspítala í fullu starfi Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Sjá meira
Í dag blasir við okkur allt önnur heimsmynd en fyrir aðeins örfáum árum síðan. Við lifum á tímum skjótra breytinga og mikillar óvissu. Það er stríð í Evrópu og víða annars staðar um hnöttinn, spenna milli stórvelda og heimurinn virðist sífellt sundraðri. Öryggi sem áður var sjálfsagt er ekki endilega lengur tryggt. Sem ung kona að horfa til framtíðarinnar sem bíður mín, lít ég til Evrópusambandsins og sé stöðugleika. Það er öflugt bandalag 27 ríkja sem við höfum mikla hugmyndalega samleið með. Þau standa fyrir friði, lýðræði, mannréttindum, samvinnu, frelsi, sjálfbærni og framförum – og í dag er Evrópusambandið raunverulega eina aflið sem hægt er að treysta að standi vörð um þessi gildi. Ísland myndi hafa gríðarlegan ávinning af því að vera fullgildur aðili að þessu samstarfi ríkja sem byggir á fyrrnefndum gildum, en ekki valdboði og einangrun. Þegar heimurinn er að klofna í blokkir og stórveldi sýna vaxandi skeytingarleysi gagnvart alþjóðalögum, værum við bæði sterkari og öruggari sem hluti af þessari heild. Oft heyrir maður sagt að það ætti að vera nóg að vera í NATO til að tryggja öryggi okkar og varnir. Aðild okkar Atlantshafsbandalaginu er vissulega gríðarlega mikilvæg þegar kemur að hernaðarlegu öryggi og vörnum gagnvart utanaðkomandi árásum, en Evrópusambandið nær hins vegar yfir mun víðara svið. Það myndi til dæmis tryggja okkur meira efnahagslegt, pólitískt og samfélagslegt öryggi. Raunin er líka sú að flest Evrópuríki eru aðilar að bæði NATO og Evrópusambandinu, því að það er ljóst að hernaðarlegt öryggi og pólitískur stöðugleiki haldast fast í hendur. Mín niðurstaða er því sú að ef Ísland væri með aðild að bæði NATO og ESB, væri okkur tryggð háværari rödd á heimsvísu, meiri áhrif og sterkara bakland. Ég tel að leiðin til þess að tryggja okkur Íslendingum sem besta og öruggasta framtíð liggi í samvinnu, en ekki einangrun. Samvinna útilokar ekki sjálfstæði, hún eflir það. Höfundur er laganemi og situr í stjórn Ungra Evrópusinna sem og Uppreisnar, ungliðahreyfingar Viðreisnar.
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun
Skoðun Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir skrifar
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar
Gervigreindin og ragnarök: Raunveruleg hætta eða mesta svikamylla sögunnar? Hólmfríður Gísladóttir Skoðun