Vilja fá að hafa á­hrif á nærumhverfið og segja „ekki fleiri kassa“

Íbúarnir vildu að það kæmi skýrt fram að þeir væru ekki mótfallnir uppbyggingu en segja að það skipti höfuðmáli hvernig henni sé háttað. Hún verði að ríma við þá byggð sem fyrir er og taka mið af umhverfinu á höfninni. Þá segja þeir að afar gott yrði að einhver hluti Vesturbugtar yrði grænt svæði.

Í fyrrasumar bauð borgin út byggingarlóðir á Vesturbugt eftir að hún rifti samningi um uppbyggingu á svæðinu vegna vanefnda byggingafélags. Á reitnum er nú áformað að ráðast í umfangsmikla uppbyggingu en gildandi deiliskipulag leyfir byggingu allt að 177 íbúða.

Ásta Olga Magnúsdóttir ólst upp á Bakkastíg, og raunar amma hennar, líka. henni þykir sárt að hugsa til þess ef skyggt verður á sögu svæðisins.

„Það er algjör skortur á tengingu við staðaranda svæðisins sem byggir á því að við erum nálægt sjó, náttúrunni, hafnarstarfsemi sem er búin að vera hér og gamla Vesturbænum sem mörgum þykir vel heppnaður og þykir vænt um í dag og ferðamenn vilja heimsækja. Þetta snýst um staðarandann, byggðamynstur og hverfabraginn.“

Páll Jakob Líndal, umhverfissálfræðingur hefur áhyggjur af þróuninni.

„Þarna erum við að taka söguna og menninguna sem er á staðnum og við erum að byggja án nokkurs tillits til þessara þátta – sem rannsóknir í sálfræði hafa sýnt að skipta okkur máli; söguleg skírskotun og rætur.“

Fyrirtæki Páls, Envalys, býr yfir hugbúnaði sem hjálpar almenningi að átta sig betur á skipulagsmálum með því að bjóða upp á þrívíddarmynd af mögulegum uppbyggingarplönum.

„Fyrirtækið mitt er sprotafyrirtæki frá Háskólanum í Reykjavík. Við höfum verið að þróa og nýta leikatæknina til þess að sýna mögulega þróun og uppbyggingu, blanda þessu inn í skipulagsferla og þannig hjálpa almenningi sem á oft erfitt með að skilja, bæði uppdrættina sem er verið að leggja fram, þessa tvívíðu uppdrætti og svo textann sem er við hliðina á sem er oft mjög tæknilegur. Við erum að reyna að draga þetta fram með þeim hætti að fólk geti auðveldlega skilið hvað verið er að tala um og það gerum við með því að sýna því myndir af því sem er í farvatninu.“

Hann er mátulega bjartsýnn á að borgin taki tillit til athugasemda.

„Þetta er ekki búið fyrr en það er búið. Við skulum ekki gleyma því að ef sagt er að þessar athugasemdir séu að koma of seint fram þá vil ég bara minna á það að það er búið að vera að berjast fyrir þessu svæði í yfir tuttugu ár og þá var sagt að athugasemdirnar væru að koma of snemma og svo var það of seint.“

Samráð við íbúa sé ákveðið leikrit.

„Það er afskaplega lítill vilji, skynjar maður, hjá yfirvöldum til að vera í raunverulegu samtali við fólk og það er eitthvað sem ég skil ekki almennilega því fyrir hvern erum við að byggja?“ spyr Páll.

Curver Thoroddsen, einn íbúanna segir hverfið í sárri þörf fyrir grænt svæði og óar við tilhugsuninni um fjölbýlishús í naumhyggjustíl.

„Þið getið bara rétt ímyndað ykkur ef það væru komnir einhverjir „kassar“ hérna yfir allt. Ég myndi vilja sjá hérna bara grænt svæði frá höfninni, upp Nýlendugötuna og yfir gömlu lóðina sem rússneska rétttrúnaðarkirkjan var einhvern tímann með og er ekki búin að sinna í 25 ár og ná svona grænni línu hérna.“

„Það er ekkert grænt hér í kring. Það yrði hræðilegt að fá einhverja kassa, við viljum hvorki svarta kassa né græna kassa. Nú segi ég stopp!“