Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar 8. september 2026 19:03 Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Daði Már Kristófersson Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Viðreisn Fjárlagafrumvarp 2027 Rekstur hins opinbera Mest lesið Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar Skoðun Skoðun Skoðun Allir ósáttir við PISA – en hvað er hægt að gera? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Endurreisa þarf Kennaraháskólann Jón Bjarnason skrifar Skoðun Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Hreyfing skiptir sköpum – fyrir og eftir heilablóðfall Guðbjörg Þóra Andrésdóttir skrifar Skoðun Við vissum að þetta myndi gerast Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Betri gögn, minni stjórnsýsla? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Eru tómstundir allra? Margrét Júlía Rafnsdóttir skrifar Skoðun Öryggisnet í 90 ár! Unnur Sverrisdóttir skrifar Skoðun Þrautseigja í framlínunni Sigríður Björk Þormar skrifar Skoðun Hjartaendurhæfing er fjárfesting Kristín E. Hólmgeirsdóttir,María Barbara Árnadóttir skrifar Skoðun Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota? Karl Thoroddsen skrifar Skoðun Hvenær hættum við að vera þjóð? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Hver ertu þegar yfirmaðurinn fer út úr herberginu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Fjárfestum í heilsu – Alþjóðlegur dagur sjúkraþjálfunar Gunnlaugur Már Briem skrifar Skoðun Varnir frá 2019, ógnir frá 2026 Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Hvað varð um það að vilja betri heim? Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sjálfbærni í heimi glötunar Kristján Logason skrifar Skoðun Ert þú kannski frábær í ofbeldisforvörnum barna? Alfa Dröfn Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Gleðilegan dag læsis Auður Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Engin miskunn hjá Reykjavíkurborg Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Sjá meira
Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar.
Skoðun Bókun 35, ESA og stjórnarskrá Íslands — hvenær verður EES samningurinn stjórnarskrárlega ólýðræðislegur? Eggert Guðmundsson skrifar