Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar 2. september 2026 16:30 Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Flokkur fólksins Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Sjá meira
Sæl Inga. Ég skrifa til þín sem kjósandi og vil biðja þig um skýrt svar varðandi afstöðu þína til Evrópusambandsins. Ég vil rekja þetta frá upphafi, því mér finnst mikilvægt að kjósendur fái að skilja hvað hefur breyst. Í kosningabaráttunni 2024 var afstaða Flokks fólksins skýr. Flokkurinn lagðist eindregið gegn ESB-aðild og einnig gegn því að þjóðaratkvæðagreiðsla um málið færi fram á kjörtímabilinu. Þetta kemur fram í gögnum Alþingis um málið. (Alþingi) Þetta var því ekki þannig að flokkurinn segði: „Við vitum ekki hvað við viljum gera og ætlum að sjá til.“ Afstaðan var gegn aðild og gegn því að fara þessa leið. Þú hefur líka sjálf ítrekað lýst því yfir að þú værir á móti aðild Íslands að ESB. Í þingræðu 16. mars 2026 sagðir þú meðal annars að það hefði verið stefna Flokks fólksins frá öndverðu að flokkurinn væri ekki hlynntur aðild að Evrópusambandinu. (ESB Vaktin) Það sem mér finnst því mikilvægt er það sem gerðist næst. Flokkur fólksins fór inn í ríkisstjórn með Samfylkingunni og Viðreisn og samþykkti stjórnarsáttmála þar sem gert var ráð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu um framhald aðildarviðræðna við ESB. Þannig varð til sú mjög sérstaka staða að flokkur sem hafði verið andvígur ESB-aðild sat í ríkisstjórn sem samþykkti að fara þessa leið. (Alþingi) Og nú, í ágúst 2026, hefur þú sjálf sagt að þú ætlir að kjósa JÁ við því að halda aðildarviðræðunum áfram. Samkvæmt þeim upplýsingum sem nú liggja fyrir ert þú þar með komin í minnihluta innan eigin þingflokks, þar sem tveir þingmenn Flokks fólksins hyggjast kjósa JÁ en fjórir NEI. (Mbl.is) Ég skil alveg að það sé hægt að segja: „Ég er enn á móti aðild en vil sjá hvað kemur út úr viðræðunum áður en endanleg ákvörðun er tekin.“ En þá er samt um verulega breytingu að ræða frá þeirri pólitísku afstöðu sem kjósendur fengu kynnta fyrir kosningar. Þess vegna spyr ég þig, Inga: Hvað nákvæmlega breyttist? Hvað gerðist á þessum tíma sem varð til þess að þú, sem áður varst á móti því að fara þessa leið, ákvaðst nú að greiða atkvæði með því að hefja viðræðurnar? Ég er ekki að halda því fram að stjórnmálamaður megi ekki skipta um skoðun. Auðvitað má fólk endurskoða afstöðu sína þegar nýjar upplýsingar eða nýjar aðstæður koma upp. En þegar um er að ræða jafn stórt mál og ESB, og þegar maður hefur beðið kjósendur um umboð á grundvelli mjög skýrrar afstöðu, þá finnst mér ég sem kjósandi eiga rétt á að vita hvað olli stefnubreytingunni. Ég vil ekki fá svar um það hvað aðrir flokkar gera. Ég vil vita hvað breyttist hjá þér. Var það ríkisstjórnarsamstarfið? Var það eitthvað sem þú komst að eftir kosningar? Hefur þú breytt eigin afstöðu til ESB? Eða telur þú enn að aðild sé röng en teljir nú rétt að fara í viðræður þrátt fyrir það? Ég vona að þú svarir þessu af hreinskilni. Ég spyr ekki til þess að ráðast á þig heldur vegna þess að ég kaus í kosningunum með ákveðna stefnu í huga. Sem kjósandi finnst mér ég eiga rétt á skýringu þegar sú afstaða breytist eftir kosningar. Kær kveðja,Ásta Höfundur er kjósandi og öryrki.
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar