Hræði­leg um­gengni á golf­vellinum í Hvera­gerði

„Umgengnin er orðin skuggalega léleg. Það er lítið sem ekkert rakað í glompum, flatirnar eru eins og gatasigti og völlurinn allur í kylfuförum. Það eru tofusneplar á víð og dreif. Mér féllust hendur,“ segir Einar en hann hefur verið rekstarstjóri Golfvallarins í Hveragerði nú í tíu ár. Þegar Vísir heyrði í honum stóð hann í ströngu og meðan á samtalinu stóð birtist laus hestur sem hljóp inn á völlinn og spændi upp 2. flöt. Það telst nú grund í aðgerð. Einar fórnar höndum.

Flatirnar eins og gatasigti og dósir út um allt

Golfsprengingin sem hefur staðið yfir undanfarin fimm ár eða svo er sannarlega farin að koma í bakið á þeim sem standa í rekstri golfvalla. Golfforystan hefur rekið stanslausan áróður fyrir því að nú eigi allir að koma í golfið en lítið hefur farið fyrir fyrirhyggjusemi. 

Einar opnaði völlinn á mánudaginn fyrir viku. Þar áður var völlurinn opinn fyrir félagsmenn eingöngu í tvær vikur og Einar segir muninn sláandi.

„Það var fullt hjá mér í gær, tvö hundruð manns,“ segir Einar sem rekur hina hroðalegu umgengni til þess að engin tilsögn er í boði fyrir nýliða innan hreyfingarinnar, engar hömlur. Margir klúbbar bjóðupp á ódýra aðild að kerfinu en engin tilsögn er áskilin.

„Þetta er ekki bara svona hér,“ segir Einar sem vitaskuld er í sambandi við kollega sína í golfklúbbum víðs vegar í nágrenni við höfuðborgarsvæðið sem eru nú að taka affallið. Og þeim ber flestum saman: Virðing þeirra sem mæta nú til leiks er ekki mikil á mörgum bæjum. Ekki bara eru flatirnar illa leiknar, brautir í slæmu ásigkomulagi og rakstur á sandgryfjum heyrir til undantekninga, heldur hendir fólk dósum og drasli hvar sem því sýnist.

Fólki skóflað í hreyfinguna án skilyrða

Einar telur að illri umgengni fólks á golfvellinum megi kenna því að alltof margir koma á völlinn til hans sem hafa ekki fengið neina tilsögn í umgengni og umhirðu golfvalla. Á Spáni, svo dæmi sé nefnt, þá þarft þú að geta sýnt fram á að þú hafir farið tíu sinnum til kennara áður en þú færð að fara út á völl. Í Svíþjóð og Noregi eru svokölluð græn kort höfð til marks um að þú hafir hlotið einhverja leiðsögn. Og svo framvegis.

En á Íslandi virðast menn búnir að missa tökin. Þar skiptir ef til vill sköpum að stórir hópar ungra karlmanna flykkjast í golfið greinilega undir miklum áhrifum frá YouTube-golfi og virðast sem í eigin heimi úti á velli.

„Í GR þá mæta eflaust þar til leiks 99 prósent sem eru félagsmenn. Ef ill umgengni kemur upp er tekið á því innan klúbbsins. Hjá mér voru þetta tvö hundruð manns í gær og sextíu prósent þeirra eru ekki í klúbbnum. Og það verður að segjast að þeir ganga miklu verr um en félagsmaðurinn,“ segir Einar sem stendur í ströngu.

Golfklúbbur Hveragerðis er úti í náttúrunni og Einar gengur í öll störf, hann smalar kindum, fælir ref frá tjaldinum og nú er það laust hross sem hljóp um 2. flötina. Hömlulaus golfsprengingin leggst ofan á þessi verk sem Einar þarf að sinna. „Þeir eru vissulega til sem reyna að sporna við þessu með því að gera að og laga til fyrir aðra – en þeir mega sín ekki mikils.“