Hvað ætla ég að kjósa ef hagur barna og barnafjölskyldna stendur mér næst? Júlíus Arnarson skrifar 12. maí 2026 12:32 Sem uppalinn Garðbæingur hef ég fylgst með bænum stækka og þroskast síðustu áratugi. Lítill og fallegur bær er orðinn að rúmlega 20. þúsund íbúa samfélagi. Ég man vel þá tíma þegar við lékum okkur í fótbolta á auðum svæðum þar sem nú eru fullsköpuð íbúðahverfi, og ég á góðar minningar af skólagöngu minni sem var frjáls og áhyggjulaus. Í dag er Garðabær mikið breyttur, líkt og mínar aðstæður. Orðinn fimmtugur fjölskyldumaður og el börn mín upp sem Garðbæinga með stóru G. Yngsta barnið er í leikskóla og tvö eldri eru í Hofstaðaskóla. Málefni barna og barnafjölskyldna standa mér því mjög nærri og það skiptir mig miklu máli hvernig haldið er á spilunum gagnvart þessum mikilvæga hópi í Garðabæ. Af hverju Viðreisn Þegar ég hóf vegferð mína með Viðreisn í Garðbæ fann ég strax að málefni barna og barnafjölskyldna væri eitt helsta áherslumál flokksins. Það gladdi mig mikið, því oft hefur mér fundist að málefni barna séu í sumum tilvikum notuð sem slagorð, án þess að fullur vilji sé að baki. Það á sannarlega ekki við um efstu tvo frambjóðendur Viðreisnar. Guðlaugur er ötull talsmaður um hagsmuni barna og er hann m.a. formaður fósturforeldra á Íslandi. Í öðru sæti á lista Viðreisnar er Harpa Þorsteinsdóttir, hún er uppeldis- og menntunarfræðingur, og lýðheilsufræðingur og starfar sem slíkur. Þau tala um þessi mál af fullum þunga, reynslu og þekkingu. Fyrir komandi kosningar leggur Viðreisn því til mikilvæg málefni sem má sannarlega laga í Garðabæ með kröftugum aðgerðum. Fyrst er því að spyrja, hvað er það sem má bæta? Hvatapeningur og fjölgreinaafsláttur Flestar barnafjölskyldur hafa fundið fyrir því að æfingagjöld hafa hækkað mikið undanfarin ár, svo mikið að komið er að þolmörkum hjá mörgum fjölskyldum. Að auki bætist við kostnaður vegna búninga, mótagjalda, ferðakostnaður og ýmis annar kostnaður. Þetta bitnar sérstaklega á barnríkum og efnaminni fjölskyldum og þeim einstaklingum sem hafa minni möguleika en aðrir. Farið er að bera á því í Garðabæ að foreldrar þurfi að setja takmörk á þær íþróttir og tómstundir sem börn vilja stunda vegna kostnaðar. Garðabær greiðir hvatapeninga árlega að upphæð 67.000 kr. til hvers barns á aldrinum 5-18 ára sem stundar skipulagt íþrótta-, tómstunda- og æskulýðsstarf. Auk þess er 15.000 kr. auka framlag til tekjulægri heimila. Ekki er boðið upp á systkina- og fjölgreinaafslátt í Garðbæ líkt og gert er í flestum öðrum sveitarfélögum. Viðreisn er með skýra stefnu í þessum málum. - Allir á aldrinum 3-20 ára eiga að hafa rétt á hvatapeningi og mikilvægt er að innleiðing systkina- og fjölgreinaafslátt sem fyrst í Garðbæ. Vandamálið er núna. Öflugt frístundastarf og sumarfrístund Þegar sumarfríin nálgast hefst fjölskyldan handa við að púsla saman sumarfríi foreldra og sumarfríi barna sem er töluvert lengra. Fljótt sést að dæmið gengur ekki upp, nema með mikilli hjálp frá aðstandendum og samvinnu á milli foreldra annarra barna til að brúa bilið. Hægt er að skrá börn á ýmis stök námskeið sem eru skipulögð af hálfu íþróttafélaga og félagasamtaka, en það er takmörkuð lausn á vandanum. Bjóða þarf upp á heildstæða lausn fyrir alla. Í flestum bæjarfélögum er boðið upp á skipulagða sumarfrístund þar sem börnum er boðið upp á vandað starf þar sem farið er í leiki, útivist, ferðir og jafnvel lærdóm. Í Garðbæ er ekki boðið upp á sumarfrístund og Viðreisn mun beita sér fyrir því að sumarfrístund verði tekin upp sem fyrst í Garðabæ til að auka valkosti og mæta foreldrum þeirra sem eiga ekki kost á að taka sér lengri sumarfrí en gengur og gerist í atvinnulífinu. Öll börn eiga að geta tekið þátt í starfinu, óháð efnahag og bakgrunni. Styrkjum skóla og stuðningskerfi barna Af minni reynslu er skólakerfið í Garðabæ gott og þar starfar okkar mikilvægasta fólk að mínu mati. Enda hafa skólar Garðabæjar staðið sterkum fótum í samanburði við aðra skóla á landsvísu um langan tíma. Þó eru mörg tækifæri til að bæta stuðning við börn með ólíkar þarfir. Það þarf að mynda stefnu í Garðabæ, meðal annars til að færa þjónustuna inn í skólana, eins og sálfræðinga, talmeinafræðinga og greiningaraðila. Miklu máli skiptir að greina aðkallandi vanda strax og það væri gert með að koma með þjónustuna til barna, frekar en að ávísa þeim út í samfélagið, á langa biðlista og sem oft á tíðum skapar óvissu og óöryggi. Garðabær getur auðveldlega verið til fyrirmyndar varðandi stuðning handa börnum og verið í forystu með öfluga grunnþjónustu og snemmtækan stuðning. Hvað skal kjósa? Hægt væri að telja upp fleiri málefni sem Viðreisn leggur áherslu á en hér hafa verið talin upp. Sem dæmi má nefna bættar samgöngur fyrir krakka á skólaaldri, styrkja leikskóla bæjarins, skapa betri starfsskilyrði og faglegan stuðning fyrir kennara í skólum og leikskólum. Ég er stoltur af mínum uppruna og tala vel um bæinn minn hvert sem ég kem. En ég hef séð að hann gæti verið enn betri. Að kjósa Viðreisn í Garðabæ er atkvæði fyrir málefnum barna og barnafjölskyldna. Hæfir og reynslumiklir fulltrúar sem munu hafa sterka rödd til að bæta hag barna og umhverfi þeirra í bænum. Viðreisn vill tryggja að allir Garðbæingar beri umhyggju fyrir Garðbæ út ævina - alveg frá fyrstu skrefum. Mitt val er augljóst. Höfundur er í 7. sæti á lista Viðreisnar í Garðbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Skoðun Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Sjá meira
Sem uppalinn Garðbæingur hef ég fylgst með bænum stækka og þroskast síðustu áratugi. Lítill og fallegur bær er orðinn að rúmlega 20. þúsund íbúa samfélagi. Ég man vel þá tíma þegar við lékum okkur í fótbolta á auðum svæðum þar sem nú eru fullsköpuð íbúðahverfi, og ég á góðar minningar af skólagöngu minni sem var frjáls og áhyggjulaus. Í dag er Garðabær mikið breyttur, líkt og mínar aðstæður. Orðinn fimmtugur fjölskyldumaður og el börn mín upp sem Garðbæinga með stóru G. Yngsta barnið er í leikskóla og tvö eldri eru í Hofstaðaskóla. Málefni barna og barnafjölskyldna standa mér því mjög nærri og það skiptir mig miklu máli hvernig haldið er á spilunum gagnvart þessum mikilvæga hópi í Garðabæ. Af hverju Viðreisn Þegar ég hóf vegferð mína með Viðreisn í Garðbæ fann ég strax að málefni barna og barnafjölskyldna væri eitt helsta áherslumál flokksins. Það gladdi mig mikið, því oft hefur mér fundist að málefni barna séu í sumum tilvikum notuð sem slagorð, án þess að fullur vilji sé að baki. Það á sannarlega ekki við um efstu tvo frambjóðendur Viðreisnar. Guðlaugur er ötull talsmaður um hagsmuni barna og er hann m.a. formaður fósturforeldra á Íslandi. Í öðru sæti á lista Viðreisnar er Harpa Þorsteinsdóttir, hún er uppeldis- og menntunarfræðingur, og lýðheilsufræðingur og starfar sem slíkur. Þau tala um þessi mál af fullum þunga, reynslu og þekkingu. Fyrir komandi kosningar leggur Viðreisn því til mikilvæg málefni sem má sannarlega laga í Garðabæ með kröftugum aðgerðum. Fyrst er því að spyrja, hvað er það sem má bæta? Hvatapeningur og fjölgreinaafsláttur Flestar barnafjölskyldur hafa fundið fyrir því að æfingagjöld hafa hækkað mikið undanfarin ár, svo mikið að komið er að þolmörkum hjá mörgum fjölskyldum. Að auki bætist við kostnaður vegna búninga, mótagjalda, ferðakostnaður og ýmis annar kostnaður. Þetta bitnar sérstaklega á barnríkum og efnaminni fjölskyldum og þeim einstaklingum sem hafa minni möguleika en aðrir. Farið er að bera á því í Garðabæ að foreldrar þurfi að setja takmörk á þær íþróttir og tómstundir sem börn vilja stunda vegna kostnaðar. Garðabær greiðir hvatapeninga árlega að upphæð 67.000 kr. til hvers barns á aldrinum 5-18 ára sem stundar skipulagt íþrótta-, tómstunda- og æskulýðsstarf. Auk þess er 15.000 kr. auka framlag til tekjulægri heimila. Ekki er boðið upp á systkina- og fjölgreinaafslátt í Garðbæ líkt og gert er í flestum öðrum sveitarfélögum. Viðreisn er með skýra stefnu í þessum málum. - Allir á aldrinum 3-20 ára eiga að hafa rétt á hvatapeningi og mikilvægt er að innleiðing systkina- og fjölgreinaafslátt sem fyrst í Garðbæ. Vandamálið er núna. Öflugt frístundastarf og sumarfrístund Þegar sumarfríin nálgast hefst fjölskyldan handa við að púsla saman sumarfríi foreldra og sumarfríi barna sem er töluvert lengra. Fljótt sést að dæmið gengur ekki upp, nema með mikilli hjálp frá aðstandendum og samvinnu á milli foreldra annarra barna til að brúa bilið. Hægt er að skrá börn á ýmis stök námskeið sem eru skipulögð af hálfu íþróttafélaga og félagasamtaka, en það er takmörkuð lausn á vandanum. Bjóða þarf upp á heildstæða lausn fyrir alla. Í flestum bæjarfélögum er boðið upp á skipulagða sumarfrístund þar sem börnum er boðið upp á vandað starf þar sem farið er í leiki, útivist, ferðir og jafnvel lærdóm. Í Garðbæ er ekki boðið upp á sumarfrístund og Viðreisn mun beita sér fyrir því að sumarfrístund verði tekin upp sem fyrst í Garðabæ til að auka valkosti og mæta foreldrum þeirra sem eiga ekki kost á að taka sér lengri sumarfrí en gengur og gerist í atvinnulífinu. Öll börn eiga að geta tekið þátt í starfinu, óháð efnahag og bakgrunni. Styrkjum skóla og stuðningskerfi barna Af minni reynslu er skólakerfið í Garðabæ gott og þar starfar okkar mikilvægasta fólk að mínu mati. Enda hafa skólar Garðabæjar staðið sterkum fótum í samanburði við aðra skóla á landsvísu um langan tíma. Þó eru mörg tækifæri til að bæta stuðning við börn með ólíkar þarfir. Það þarf að mynda stefnu í Garðabæ, meðal annars til að færa þjónustuna inn í skólana, eins og sálfræðinga, talmeinafræðinga og greiningaraðila. Miklu máli skiptir að greina aðkallandi vanda strax og það væri gert með að koma með þjónustuna til barna, frekar en að ávísa þeim út í samfélagið, á langa biðlista og sem oft á tíðum skapar óvissu og óöryggi. Garðabær getur auðveldlega verið til fyrirmyndar varðandi stuðning handa börnum og verið í forystu með öfluga grunnþjónustu og snemmtækan stuðning. Hvað skal kjósa? Hægt væri að telja upp fleiri málefni sem Viðreisn leggur áherslu á en hér hafa verið talin upp. Sem dæmi má nefna bættar samgöngur fyrir krakka á skólaaldri, styrkja leikskóla bæjarins, skapa betri starfsskilyrði og faglegan stuðning fyrir kennara í skólum og leikskólum. Ég er stoltur af mínum uppruna og tala vel um bæinn minn hvert sem ég kem. En ég hef séð að hann gæti verið enn betri. Að kjósa Viðreisn í Garðabæ er atkvæði fyrir málefnum barna og barnafjölskyldna. Hæfir og reynslumiklir fulltrúar sem munu hafa sterka rödd til að bæta hag barna og umhverfi þeirra í bænum. Viðreisn vill tryggja að allir Garðbæingar beri umhyggju fyrir Garðbæ út ævina - alveg frá fyrstu skrefum. Mitt val er augljóst. Höfundur er í 7. sæti á lista Viðreisnar í Garðbæ.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun