Á tali í Garðabæ Hreiðar Jónsson skrifar 12. maí 2026 10:50 Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 15.08.2026 Halldór Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson Skoðun Skoðun Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen skrifar Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Eftir almyrkvann – þakklæti og stolt Gerður B. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann skrifar Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Árangur íslenskra stjórnmálamanna Steinn Kári Ragnarsson skrifar Skoðun Já, vegna allra Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Brandari dagsins Einar Helgason skrifar Skoðun Það sem aldrei hefur gerst getur hæglega gerst aftur! Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Af hverju sjómenn mættu mögulega segja „já“ Kjartan Jónsson skrifar Skoðun Vélin verður sífellt klárari. En ekkert greindari. Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um fullveldi og framsal þess Axel Kristinsson skrifar Skoðun Ævilangt ástarsamband við bláber Björg Árnadóttir skrifar Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson skrifar Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar Skoðun Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Hættum að giska: Fáum svörin á borðið Stefán Pettersson skrifar Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher skrifar Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar Sjá meira
Það er ótrúlegt hvað maður kemst nær samfélaginu með því að taka þátt í sveitarstjórnarkosningum. Samtöl við unga sem aldna Garðbæinga hafa opnað augu mín fyrir hlutum sem maður annað hvort sá ekki áður eða gaf sér ekki tíma til að staldra við. Úr þessum samtölum kvikna nýjar hugmyndir. Samtal sem kveikti nýja hugsun Kveikjan að þessari grein varð í Krónunni á Akrabraut þar sem ég var að ræða við íbúa um það sem þeim liggur á hjarta fyrir kosningar. Þar hitti ég góða konu sem hafði lesið grein eftir mig undir yfirskriftinni Gaman að vera gamall í Garðabæ. Í greininni ræddi ég meðal annars um mikilvægi þess að ná til eldra fólks sem er félagslega einangrað. Þar var lagt upp með að stundum geti eitt símtal eða einföld heimsókn verið nóg til að hjálpa fólki inn í það félagsstarf sem Garðabær hefur upp á að bjóða. En þessi kona benti mér á eitthvað mikilvægt. Það eru ekki bara eldri borgarar sem upplifa einmanaleika eða þurfa stuðning. Fólk á öllum aldri getur lent í áföllum, misst fótfestuna tímabundið eða einfaldlega þurft einhvern til að tala við og leiðbeina sér áfram. Hún velti því upp hvort kirkjan, heilsugæslan eða Garðabær sjálfur ættu að stíga meira inn í það hlutverk. Fyrirbyggjandi þjónusta skiptir máli Þarna áttaði ég mig á því að ég hafði hugsað þetta of þröngt. Ég var fyrst og fremst að hugsa um eldri íbúa sem þurfa smá hvatningu til að tengjast samfélaginu á ný. En sama hugsun á auðvitað við miklu víðar. Fyrir einstakling sem gengur í gegnum sorg, skilnað, veikindi eða annað áfall getur eitt símtal, reglulegt utanumhald eða aðgengi að ráðgjöf skipt sköpum. Við sjáum víða góð dæmi um slíka nálgun. Hjá Viðreisn í Mosfellsbæ hefur verið lögð áhersla á stuðning við börn og fjölskyldur, meðal annars með ráðgjafarþjónustu fyrir foreldra. Slík þjónusta hefur reynst vel og sýnir að fyrirbyggjandi stuðningur skilar árangri. Fjárfesting í sterkara samfélagi Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi þegar kemur að mannlegri og fyrirbyggjandi þjónustu við íbúa. Með því að grípa fólk fyrr getum við dregið úr félagslegri einangrun, bætt líðan og jafnvel komið í veg fyrir þyngri og kostnaðarsamari úrræði síðar meir. Áföll gera ekki boð á undan sér. Þau geta komið fyrir okkur öll óháð aldri, stétt eða stöðu. Rannsóknir sýna líka aukna unglingadrykkju með tilheyrandi vandamálum sem þarf að grípa. Gerum Garðabæ að samfélagi þar sem fólk finnur að það sé séð, hlustað á það og gripið þegar á þarf að halda. Slík þjónusta er ekki kostnaður. Hún er fjárfesting í sterkari samfélagi. Vinnum saman og hugsum í lausnum. Settu X við C. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun