Heimabyggð, vertu velkomin heim Valborg Ösp Á. Warén og Adam Ingi Guðlaugsson skrifa 11. maí 2026 16:42 Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Fjarðabyggð Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Sjá meira
Alltof lengi hefur verið gengið út frá því að ungt fólk í Fjarðabyggð fari héðan að loknum grunn- eða framhaldsskóla. Oft er spurt: Hvert ætlar þú svo að flytja? Ungmenni á höfuðborgarsvæðinu þurfa sjaldnast að réttlæta það að vilja vera áfram heima. Þar er sjálfsagt að geta sótt nám, unnið, tekið þátt í félagslífi og byggt upp framtíð án þess að flytja burt. Af hverju ætti sama ekki að geta gilt í Fjarðabyggð? Við í Samfylkingunni og annað félagshyggjufólk í Fjarðabyggð viljum marka skýra stefnu um byggðafestu ungs fólks. Markmiðið á ekki aðeins að vera að „halda í fólkið“, heldur að skapa samfélag þar sem ungt fólk sér raunverulega framtíð í Fjarðabyggð, fyrir sér. Þar sem það finnur að það skiptir máli, rödd þess heyrist og tækifærin eru sýnileg. Það á ekki að vera sjálfsagt að menntun kalli á brottflutning. Við viljum að Fjarðabyggð eigi raunverulegt samtal við háskóla og menntastofnanir um fjölbreyttara fjarnám og betri stuðning við nemendur sem vilja mennta sig í heimabyggð. Við getum lært af verkefninu HeimaHöfn á Hornafirði, þar sem unnið er markvisst með ungu fólki, skólum, atvinnulífi og félagasamtökum að því að styrkja tengsl ungmenna við samfélagið og sýna þeim tækifæri til menntunar, atvinnu og þátttöku. Fjarðabyggð þarf slíka stefnu, en á okkar forsendum. Við höfum sterkan grunn. Hér er Verkmenntaskóli Austurlands, grunnskólar í byggðakjörnum, öflugt íþrótta- og félagsstarf, sterkt atvinnulíf og náttúra sem býður upp á einstök lífsgæði. En við þurfum að tengja þetta betur saman. Við viljum að Fjarðabyggð verði fyrsti valkostur unga fólksins okkar eftir nám, ekki varaáætlun. Til þess þarf að halda sambandi við þau sem fara annað í nám, kynna þeim störf og tækifæri hér í heimabyggð, bjóða upp á sumarstörf, starfsnám og verkefni sem tengjast raunverulegum áskorunum samfélagsins. Við þurfum líka að hlusta betur á unga fólkið og gefa því raunveruleg áhrif á ákvarðanir um framtíð sveitarfélagsins. Byggðafesta verður ekki til af sjálfu sér. Hún verður til þegar samfélag sýnir ungu fólki að það sé velkomið, mikilvægt og eftirsótt. Hún verður til þegar tækifærin eru sýnileg og þegar sveitarfélagið, skólarnir, atvinnulífið, menntastofnanir og félagasamtökin vinna saman. Það munu alltaf einhver fara, og það er eðlilegt. Það á hins vegar ekki að vera sjálfgefið að þau komi ekki aftur. Og það á ekki að vera sjálfgefið að þau sem vilja vera hér þurfi að velja á milli heimabyggðar og framtíðardrauma. Spurningin á ekki lengur að vera: Hvert ætlar þú svo að flytja? Hún á að vera:Hvernig getum við hjálpað þér að byggja framtíð þína hér í Fjarðabyggð? Höfundar eru í 3. og 4. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun