Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar 7. maí 2026 20:47 Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar Skoðun Er ESB að grafa undan eigin hagsmunum? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landhelgisgæslan til taks - í heila öld Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Þegar ,,ríkið” yfirgaf byggðina Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun
Skoðun Virðing fyrir menntun leikskólakennara er virðing fyrir börnum Ingibjörg Ósk Sigurðardóttir,Sara Margrét Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir Skoðun