Leðurblökur í ráðhúsinu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar 7. maí 2026 11:32 Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 15.08.2026 Halldór Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson Skoðun Skoðun Skoðun Norðmenn eru farnir að horfa á okkur Baldur Johnsen skrifar Skoðun Dánaraðstoð án laga, en ekki án veruleika Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Meira en bara reglur og byrðar Jóna Þórey Pétursdóttir skrifar Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Eftir almyrkvann – þakklæti og stolt Gerður B. Sveinsdóttir skrifar Skoðun Erum við að fóðra glæpaheiminn og bótakerfin? Davíð Bergmann skrifar Skoðun „Voðalega er hún Anna orðin erfið“ Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Um skuldir – og þakkarskuldir Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Árangur íslenskra stjórnmálamanna Steinn Kári Ragnarsson skrifar Skoðun Já, vegna allra Ragnar Thorarensen skrifar Skoðun Brandari dagsins Einar Helgason skrifar Skoðun Það sem aldrei hefur gerst getur hæglega gerst aftur! Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Af hverju sjómenn mættu mögulega segja „já“ Kjartan Jónsson skrifar Skoðun Vélin verður sífellt klárari. En ekkert greindari. Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ég ætlaði bara að reyna skilja hvað ég væri að kjósa um Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Um fullveldi og framsal þess Axel Kristinsson skrifar Skoðun Ævilangt ástarsamband við bláber Björg Árnadóttir skrifar Skoðun Engar varnir gegn dýrasjúkdómum – Óafturkræft slys Halldór Runólfsson skrifar Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar Skoðun Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Tækifæri sem kemur ekki aftur Árni Gunnarsson skrifar Skoðun Hættum að giska: Fáum svörin á borðið Stefán Pettersson skrifar Skoðun Það sem AGS tilgreindi en Dagur dregur ekki fram Sveinn Óskar Sigurðsson skrifar Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar Skoðun Universities should not punish students for bureaucratic incompetence Colin Fisher skrifar Skoðun Samningsmarkmið Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar Sjá meira
Það er athyglisvert að fylgjast með vorverkunum í ráðhúsinu í ár. Þar er nú unnið hörðum höndum að því að mála nýjar myndir af gömlum flokkum vegna sveitarstjórnarkosninga sem eru í nánd. En þrátt fyrir lipur tilþrif nýrra oddvita reynist erfitt að flýja undan eigin skugga. Breytingar á eigin verkum Nýjasta útspil Viðreisnar er áhugavert í rökfræðilegu tilliti. Í miðri auglýsingaherferð flokksins birtast frambjóðendur nú á hvolfi eins og leðurblökur í ráðhúsinu undir slagorðinu ,,Snúum borginni við”. Svo virðist sem flokkurinn geti illa stært sig af eigin verkum síðustu átta ára og hafi því ákveðið að boða breytingar á nákvæmlega þeim verkum sem hann hefur sjálfur tekið fullan þátt í að framkvæma. Ef borgin er á hvolfi í dag þá er það jú undir þeirra stjórn sem það gerðist. Það krefst tilþrifa í pólitískum loftfimleikum að ætla að selja kjósendum þá hugmynd að sá sem hvolfdi málunum sé best til þess fallinn að rétta þau af. En nýr oddviti flokksins gekk enn lengra og fullyrti í nýlegri grein að „borgin hefði hætt að hlusta“ á íbúa fyrir um áratug síðan. Þetta er ótrúlegt dæmi um gleymsku sem ef til vill má rekja til þess að viðkomandi hefur hangið á hvolfi of lengi. Viðreisn hefur nefnilega verið hluti af borgarstjórn nánast allan þann tíma sem oddvitinn telur að borgarfulltrúar hafi eingöngu hlustað á sig sjálfa. Maður spyr sig hversu mikið blóð þarf að renna til höfuðsins á almannatenglum til að þeim finnist það góð hugmynd að auglýsa eigin árangur með því að sýna að hlutirnir snúi allir vitlaust og viðurkenna um leið að flokkurinn hafi hreinlega ekkert verið að hlusta á borgarbúa síðustu tvö kjörtímabil - í átta ár. Rauði dregillinn tekinn úr geymslunni Samfylkingin vildi ekki láta slá sér við í þessari keppni um furðuleg útspil. Þar á bæ var kynntur til leiks nýr oddviti sem mætti með áhugaverða blöndu af loforðum. Annars vegar ætlar hann loksins að „rúlla út rauða dreglinum“ fyrir atvinnulífið. Þessi dregill hefur sjálfsagt verið í læstri geymslu í ráðhúsinu síðan 2010. Á sama tíma hefur hann hins vegar miklar áhyggjur af „tvöföldu kerfi“ leikskólanna – þar sem átt er við einkarekin fyrirtæki sem redda málunum á meðan borgarkerfið skilar auðu. Mega semsagt bara sum fyrirtæki ganga á þessum rauða dregli? Til að tækla þennan sjálfskapaða vanda lofar oddvitinn nú „dúndurfókus“ á leikskólamálin til að leysa þau í eitt skipti fyrir öll. Það fær mann óneitanlega til að spyrja sig hvers konar fókus hefur verið á leikskólamálunum hjá flokknum síðustu sextán árin - fjögur kjörtímabil í röð? Gleymdist kannski að taka linsulokið af? Það krefst hugrekkis að boða nýja tíma með rauðum dregli þegar maður hefur stýrt borginni óslitið í tæpa tvo áratugi. Samfylkingin er arkitektinn að því kerfi sem nú er í gildi og því er þessi nýfundni áhugi á því að gera sér dælt við atvinnulífið og foreldra leikskólabarna í besta falli ótrúverðugur. Góður hugur á hvolfi Enginn dregur í efa að frambjóðendurnir eru prýðisfólk sem mætir til leiks með góðan ásetning. En góður hugur dugar skammt þegar fyrri verk eru lögð í dóm kjósenda. Það er hægt að vera með hjartað á réttum stað þótt maður hangi á hvolfi og það er hægt að meina vel þótt maður þurfi að nota gamla dregla til að breiða yfir eigin slóð. Málið snýst nefnilega ekki um persónur og leikendur heldur trúverðugleika sögunnar sem verið er að segja. Kjósendur kaupa ekki ,,nýtt upphaf” af flokkum sem hafa borið ábyrgð á kerfinu síðustu tvo áratugi. Sviðsljósið og skuggarnir Vandamálið við að flýja undan eigin skugga er að það er ekki hægt - sérstaklega ekki í sviðsljósi kosningabaráttunnar. Það skiptir ekki máli hvort þú hangir á hvolfi eða reynir að breiða yfir vandamálin með rauðum dregli - skugginn fylgir þér alltaf. Vandinn í málefnum borgarinnar er raunverulegur en lausn meirihlutans eru sjónhverfingar. Með því að snúa myndinni á hvolf og rúlla út dreglum er reynt að fela staðreyndirnar. Þau treysta því að ef umbúðirnar eru nógu glæsilegar þá muni kjósendur gleyma því að innihaldið er nákvæmlega það sama og áður. Höfundur skipar 22. sæti á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hver á hugmyndina um tvöfalda þjóðaratkvæðagreiðslu? Halldóra Lillý Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Hugsum og spyrjum saman – Hvað þjónar Íslandi best til framtíðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Hver er raunveruleg hætta fyrir íslenskar veiðiheimildir við ESB-aðild? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Við eigum að þora að sjá hvað aðildarsamningur gæti falið í sér Halldóra Sigríður Sveinsdóttir skrifar
Skoðun Seðlabankinn uppfærði matið: Það nýja hentar ekki sögunni sem stjórnvöld vilja segja Jón Helgi Egilsson skrifar
Skoðun Hver er raunverulega ógnin við fullveldi Íslands? Vangaveltur um Evrópusambandið og framtíð okkar Már Másson skrifar
Þegar fyrrverandi forseti stjórnlagadómstóls stærsta hagkerfis Evrópu varar við því að ríkið sé komið að vendipunkti er ástæða til að hlusta Erna Bjarnadóttir Skoðun