Bærinn okkar allra - Af hverju skiptir hann máli? Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar 8. apríl 2026 12:02 Bæjarmál skipta máli. Þau snúast um okkar nánasta samfélag, fólkið okkar og umhverfi. Ég vil leggja mitt af mörkum til að skapa fallegra samfélag, sem heldur utan um fólk. Þess vegna býð ég mig fram til að skipa fyrsta sæti nýs framboðs sem nefnist Vinstrið i Hafnarfirði. Ég heiti Ester Bíbí Ásgeirsdóttir. Vinstrið er nýtt og ferskt, sameinað framboð fólks og flokka á vinstri vængnum. Hafnarfjörður er fallegur bær og þar býr gott fólk. Þótt ýmislegt megi bæta er í grunninn gott að búa í Hafnarfirði. Hér eru fjölmenn íþróttafélög, blómlegt íþróttalíf. Fótbolti, handbolti, fimleikar, hestamannafélög, skíða og skautafélag, siglingaklúbbur og kvartmíluklúbbur svo fátt eitt sé talið. Þar eru fallegar útivistarperlur, til dæmis Hvaleyrarvatn, Kaldársel, Krýsuvík og nálægðin við sjóinn og hraunið sem gerir bæinn einstakan. Gamla byggðin í Hafnarfirði er eitt af því sem gerir bæinn okkar svona sérstakan, enda ein stærsta byggð timburhúsa með bárujárnsklæðingu sem fyrirfinnst í landinu. Það er mikilvægt að hún fái að standa óáreitt. Við vitum öll að mikilvægt er að fyrirtæki geti dafnað í bænum en hér þarf líka að vera gott að búa fyrir fólk. Við viljum fjölga grænum svæðum, bæta almenningssamgöngur og fjölga hjólastígum. Við viljum tryggja framboð á íbúðum sem mæta þörfum allra íbúa, líka þeirra sem hafa lítið milli handanna. Við viljum ekki að fólk i bænum okkar þurfi að búa við aðstæður sem eru ótryggar og óboðlegar, jafnvel hættulegar af því að samfélagið geri ekki ráð fyrir að það þurfi þak yfir höfuðið. Því miður höfum við séð dæmi þess á undanförnum árum. Við viljum að aldraðir og fatlaðir íbúar í samfélaginu fái þá þjónustu sem þeir þurfa og líf þeirra sé ekki sett á bið, það á ekki að líðast í ríku samfélagi. Tími allra er dýrmætur, líf allra skiptir máli. Við viljum að öll börn fái tækifæri til að þroska hæfileika sína og fái til þess nauðsynlegan stuðning frá sveitarfélaginu og skólanum án tillits til efnahags. Öll skólastig ættu að vera gjaldfrjáls, líka leikskólinn. Setja þarf leikskólana í forgang, enda er grunnurinn lagður þar að menntun barnanna okkar. Við viljum setja hamingju og öryggi í fyrsta sæti, sundrung og jaðarsetning ýtir undir ofbeldi i samfélaginu. Samfélagið á að hvetja til samveru og samstarfs milli kynslóða. Raunveruleg samskipti sporna gegn einelti, einsleitri tölvumenningu og einangrun sem grefur undan getu fólks til að vinna saman. Við viljum finna leiðir til að bjóða upp á fleiri og fjölbreyttari staði þar sem fólk getur varið þeim tíma sem ekki fer í vinnu eða skóla, í samneyti við aðra. Einmanaleiki er að vaxa í heiminum öllum, hræðsluáróður á greiðari aðgang að okkur, ungum sem öldnum, sem veldur auknu óöryggi. Ofbeldi eykst á óskiljanlegum hraða og allskonar kjaftæði, oftar en ekki frá öðrum löndum, vinnur stjórnlaust að því að rugla fólk í ríminu allan sólarhringinn. Samfélagsmiðlar geta verið góðir til síns brúks en mega ekki éta okkur lifandi eða sofandi. Við eigum góða skóla og marga frábæra kennara en rannsóknir sýna að mörg börn eiga erfiðara með að læra en áður og kennarar og foreldrar eiga erfiðara með að ná til þeirra. Við þurfum að taka þessari þróun alvarlega, hvar sem við stöndum í pólitík. Það er kominn tími til að taka höndum saman, sýna samfélagslega ábyrgð og vinna gegn því ástandi sem er að skapast á ógnarhraða með öllum tiltækum ráðum. Við þurfum að vera skapandi og gera tilraunir til að mæta fólki þar sem það er. Það er margt í Hafnarfirði sem býður upp á heilbrigða og góða samveru eftir vinnu. Við höfum frábærar sundlaugar sem ýta undir heilbrigði og gott samfélag. Verið er að endurskapa það samfélagsrými sem bókasafnið getur boðið upp á. Hér eru mörg stórkostleg íþróttamannvirki og alls konar önnur starfsemi eins og öflugt byggða- og listasafn og margt, margt fleira. Gaflaraleikhúsið er loksins komið með aðstöðu fyrir kennslu í leiklist fyrir ungt fólk og því fögnum við ákaflega. Við viljum þó ganga ennþá lengra og fá aftur leikhúsið í Hafnarfjörð. Músík og mótor er með æfingarhúsnæði fyrir tónlistarfólk. Ég hef mikinn áhuga á að efla og finna fleiri verkefni af þessu tagi, en einnig að skoða, í tengslum við slíka þjónustukjarna, hvort nauðsynlegt sé að hafa ströng aldurstakmörk. Við þurfum að virkja fólk á öllum aldri og finna því staði þar sem það getur verið að gera eitthvað uppbyggilegt og skapandi. Þess vegna má spyrja sig: er ekki gott að það sé vettvangur fyrir kynslóðirnar að mætast og vinna saman að skapandi verkefnum? Hafnarfjörður er gróið og sterkt bæjarfélag, sem hefur stækkað gríðarlega mikið á síðari árum. Við þurfum að passa upp á að virkja alla bæjarbúa, bjóða nýja velkomna og tryggja að öll þessi góða þjónusta sé kynnt vel og rækilega og sé aðgengileg öllum, innfæddu heimafólki sem og nýjum Hafnfirðingum. Við þurfum að laða að atvinnustarfsemi i bæinn og helst fjölbreytta starfsemi. Oft eru það einmitt einyrkjar í skapandi greinum sem finna ekki öruggt atvinnuhúsnæði, því leiga er svo há, þrátt fyrir að út um allt séu tóm hús. Við hljótum að geta eitthvað beitt okkur fyrir því að breyta þessu. Húsnæði á ekki að standa autt, árum og áratugum saman. Það er betra fyrir alla og líka eigendur húsanna og nálægar verslanir að fá líf í þessi hverfi að minnsta kosti fram að því að þeim verði breytt. Það þarf að skoða hvað það er í kerfinu okkar sem styður að ástandið sé svona eins og það er. Getum við haft áhrif til góðs hér? Er hægt að skoða það að laða í bæinn fyrirtæki sem bjóða upp á leiki af einhverju tagi? Hjólaskauta, pílu, keilu, bogfimi, pool? Það er ekkert sem vinnur betur að samkennd og bættu samfélagi en leikur og heilbrigð samskipti. Hvernig er þetta aftur með holur í malbiki? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Hvernig er þetta með lóðir, einkalóðir, hvers vegna eru þær sumar troðfullar af drasli árum og áratugum saman, oft í alfaraleið? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Þetta er nefnilega ekki fallegt og jafnvel heilsuspillandi. Öll dýrin í skóginum eiga og þurfa að geta verið vinir. Í sveitastjórnum þarf ekki að takast á um heimsmálin og stórar pólitískar línur í stóra samhenginu. Við þurfum ekkert að þrasa um Evrópumálin eða fræga forseta meira en við viljum. Bærinn er bærinn okkar allra og það þarf að ríkja gott jafnvægi milli meiri hagsmuna og minni og það á ekki síst við þegar umhverfismálin eru rædd. Ef ræða á virkjun í Krýsuvík þurfum við að vita fyrir hverja hún er mikilvæg og hvort hún sé yfir höfuð sé nauðsynleg fyrir íbúa í Hafnarfirði. Er verið að framleiða orku fyrir íslensk fyrirtæki, erlendar stóriðjur eða íbúa í Hafnarfirði eða önnur íslensk heimili? Fyrir hverja er nauðsynlegt að fórna stórkostlegri náttúru sem einnig getur gefið íbúum peninga í aðra hönd ef hugsað er vel um hana? Það er nefnilega þannig að þegar við kaupum okkur eitthvað viljum við vita hvað það kostar og hvort okkur langi meira í þetta eða hitt áður en við eyðum peningunum okkar. Þannig þarf bæjarfélagið okkar líka að vera. Ef við borgum fyrir eitthvað með óafturkræfum náttúruspjöllum þarf okkur að langa virkilega mikið í mögulegan ávinning og vera meðvituð um fyrir hvað eða hvern við erum að borga svona hátt verð. Stjórnsýslan þarf að vera fagleg og upp á borðum. Verkferlar þurfa að vera skýrir og það á alltaf að vanda til verka. Við þurfum nefnilega að bera virðingu fyrir fólki og náttúru alla leið og passa að enginn verði undir í ákvarðanatökum um stór og smá mál. Þess vegna finnst okkur mikilvægt að fjölga tækifærum almennings til að taka þátt í ákvörðunum sem eiga við um þeirra eigin samfélag. Upplýsingar þurfa að vera öllum aðgengilegar og skiljanlegar. Þannig mætti mögulega virkja áhuga og þátttöku bæjarbúa til að gera gott samfélag enn betra. Eins og áður sagði, heiti ég Ester og er tónlistarmaður með meistaragráðu í stjórnun og stefnumótun frá Háskóla Íslands. Ég starfa sem verkefnastjóri og starfaði áður um árabil við kvikmyndagerð og í leikhúsi. Ég hef verið ánægður Hafnfirðingur frá árinu 2012, en það ár festum við, ég og maðurinn minn, kaup á niðurníddu húsi sem við höfum unnið að því að gera upp allar götur síðan. Með mér á lista er frábær hópur fólks. Annað sætið skipar Svenný Kristins. Hún kom nýlega heim úr tónlistarnámi í Berlín og vinnur nú á Sólvangi sem aðstoðarmaður iðjuþjálfa með áherslu á tónlist og núvitund og brennur fyrir litríkri og vistvænni borgarhönnun þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta. Henni, eins og okkur öllum, er mikið í mun að tryggja ungu fólki aðgengi að öruggu húsnæði, hvort sem er til kaups eða leigu. Í þriðja sæti er Davíð Arnar Stefánsson, landfræðingur og oddviti VG í Hafnarfirði. Hann er óþrjótandi viskubrunnur þegar kemur að eflingu útivistarsvæða í nágrenni okkar og hvers kyns áherslum á náttúruvernd, endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu. Í fjórða sæti er svo Lína Thoroddsen en hún er kvikmyndagerðarmaður og heimspekingur að mennt og starfar sem kvikmynda- og sjónvarpsþáttaklippari, auk þess að reka eigið framleiðslufyrirtæki. Hún situr í stjórn WIFT á Íslandi. Lína er hugsjónamanneskja með ríka samkennd og hefur lengi barist fyrir réttindum minnihlutahópa. Hún hefur tekið virkan þátt í sjálfboðastarfi fyrir ýmis góðgerðarsamtök. Hennar hjartans mál eru friður, velferð og réttindi barna, bætt staða fátækra og sterkara geðheilbrigðiskerfi. Ég þakka stuðning ykkar og vona einlæglega að ég og félagar mínir í hreyfingunni Vinstrið í Hafnarfirði fáum umboð kjósenda til að beita okkur í þágu bæjarbúa í Hafnarfirði á komandi kjörtímabili. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Hafnarfjörður Mest lesið 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Skoðun Fimm mínútur sem geta skipt sköpum í neyð Birna G. Magnadóttir skrifar Skoðun Hvenær verður nóg nóg? Borgar Antonsson (Boggi Tona) skrifar Skoðun Hvað merkir íslenskt nei? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Meðaltalið borgar ekki húsaleiguna Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Geta stofnanir sparað og bætt þjónustuna? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver ber kostnaðinn þegar landinu er lokað? Friðrik Árnason skrifar Skoðun Dýnamík hópeineltis, hóphegðun fína og ófína fólksins Sigríður Svanborgardóttir skrifar Sjá meira
Bæjarmál skipta máli. Þau snúast um okkar nánasta samfélag, fólkið okkar og umhverfi. Ég vil leggja mitt af mörkum til að skapa fallegra samfélag, sem heldur utan um fólk. Þess vegna býð ég mig fram til að skipa fyrsta sæti nýs framboðs sem nefnist Vinstrið i Hafnarfirði. Ég heiti Ester Bíbí Ásgeirsdóttir. Vinstrið er nýtt og ferskt, sameinað framboð fólks og flokka á vinstri vængnum. Hafnarfjörður er fallegur bær og þar býr gott fólk. Þótt ýmislegt megi bæta er í grunninn gott að búa í Hafnarfirði. Hér eru fjölmenn íþróttafélög, blómlegt íþróttalíf. Fótbolti, handbolti, fimleikar, hestamannafélög, skíða og skautafélag, siglingaklúbbur og kvartmíluklúbbur svo fátt eitt sé talið. Þar eru fallegar útivistarperlur, til dæmis Hvaleyrarvatn, Kaldársel, Krýsuvík og nálægðin við sjóinn og hraunið sem gerir bæinn einstakan. Gamla byggðin í Hafnarfirði er eitt af því sem gerir bæinn okkar svona sérstakan, enda ein stærsta byggð timburhúsa með bárujárnsklæðingu sem fyrirfinnst í landinu. Það er mikilvægt að hún fái að standa óáreitt. Við vitum öll að mikilvægt er að fyrirtæki geti dafnað í bænum en hér þarf líka að vera gott að búa fyrir fólk. Við viljum fjölga grænum svæðum, bæta almenningssamgöngur og fjölga hjólastígum. Við viljum tryggja framboð á íbúðum sem mæta þörfum allra íbúa, líka þeirra sem hafa lítið milli handanna. Við viljum ekki að fólk i bænum okkar þurfi að búa við aðstæður sem eru ótryggar og óboðlegar, jafnvel hættulegar af því að samfélagið geri ekki ráð fyrir að það þurfi þak yfir höfuðið. Því miður höfum við séð dæmi þess á undanförnum árum. Við viljum að aldraðir og fatlaðir íbúar í samfélaginu fái þá þjónustu sem þeir þurfa og líf þeirra sé ekki sett á bið, það á ekki að líðast í ríku samfélagi. Tími allra er dýrmætur, líf allra skiptir máli. Við viljum að öll börn fái tækifæri til að þroska hæfileika sína og fái til þess nauðsynlegan stuðning frá sveitarfélaginu og skólanum án tillits til efnahags. Öll skólastig ættu að vera gjaldfrjáls, líka leikskólinn. Setja þarf leikskólana í forgang, enda er grunnurinn lagður þar að menntun barnanna okkar. Við viljum setja hamingju og öryggi í fyrsta sæti, sundrung og jaðarsetning ýtir undir ofbeldi i samfélaginu. Samfélagið á að hvetja til samveru og samstarfs milli kynslóða. Raunveruleg samskipti sporna gegn einelti, einsleitri tölvumenningu og einangrun sem grefur undan getu fólks til að vinna saman. Við viljum finna leiðir til að bjóða upp á fleiri og fjölbreyttari staði þar sem fólk getur varið þeim tíma sem ekki fer í vinnu eða skóla, í samneyti við aðra. Einmanaleiki er að vaxa í heiminum öllum, hræðsluáróður á greiðari aðgang að okkur, ungum sem öldnum, sem veldur auknu óöryggi. Ofbeldi eykst á óskiljanlegum hraða og allskonar kjaftæði, oftar en ekki frá öðrum löndum, vinnur stjórnlaust að því að rugla fólk í ríminu allan sólarhringinn. Samfélagsmiðlar geta verið góðir til síns brúks en mega ekki éta okkur lifandi eða sofandi. Við eigum góða skóla og marga frábæra kennara en rannsóknir sýna að mörg börn eiga erfiðara með að læra en áður og kennarar og foreldrar eiga erfiðara með að ná til þeirra. Við þurfum að taka þessari þróun alvarlega, hvar sem við stöndum í pólitík. Það er kominn tími til að taka höndum saman, sýna samfélagslega ábyrgð og vinna gegn því ástandi sem er að skapast á ógnarhraða með öllum tiltækum ráðum. Við þurfum að vera skapandi og gera tilraunir til að mæta fólki þar sem það er. Það er margt í Hafnarfirði sem býður upp á heilbrigða og góða samveru eftir vinnu. Við höfum frábærar sundlaugar sem ýta undir heilbrigði og gott samfélag. Verið er að endurskapa það samfélagsrými sem bókasafnið getur boðið upp á. Hér eru mörg stórkostleg íþróttamannvirki og alls konar önnur starfsemi eins og öflugt byggða- og listasafn og margt, margt fleira. Gaflaraleikhúsið er loksins komið með aðstöðu fyrir kennslu í leiklist fyrir ungt fólk og því fögnum við ákaflega. Við viljum þó ganga ennþá lengra og fá aftur leikhúsið í Hafnarfjörð. Músík og mótor er með æfingarhúsnæði fyrir tónlistarfólk. Ég hef mikinn áhuga á að efla og finna fleiri verkefni af þessu tagi, en einnig að skoða, í tengslum við slíka þjónustukjarna, hvort nauðsynlegt sé að hafa ströng aldurstakmörk. Við þurfum að virkja fólk á öllum aldri og finna því staði þar sem það getur verið að gera eitthvað uppbyggilegt og skapandi. Þess vegna má spyrja sig: er ekki gott að það sé vettvangur fyrir kynslóðirnar að mætast og vinna saman að skapandi verkefnum? Hafnarfjörður er gróið og sterkt bæjarfélag, sem hefur stækkað gríðarlega mikið á síðari árum. Við þurfum að passa upp á að virkja alla bæjarbúa, bjóða nýja velkomna og tryggja að öll þessi góða þjónusta sé kynnt vel og rækilega og sé aðgengileg öllum, innfæddu heimafólki sem og nýjum Hafnfirðingum. Við þurfum að laða að atvinnustarfsemi i bæinn og helst fjölbreytta starfsemi. Oft eru það einmitt einyrkjar í skapandi greinum sem finna ekki öruggt atvinnuhúsnæði, því leiga er svo há, þrátt fyrir að út um allt séu tóm hús. Við hljótum að geta eitthvað beitt okkur fyrir því að breyta þessu. Húsnæði á ekki að standa autt, árum og áratugum saman. Það er betra fyrir alla og líka eigendur húsanna og nálægar verslanir að fá líf í þessi hverfi að minnsta kosti fram að því að þeim verði breytt. Það þarf að skoða hvað það er í kerfinu okkar sem styður að ástandið sé svona eins og það er. Getum við haft áhrif til góðs hér? Er hægt að skoða það að laða í bæinn fyrirtæki sem bjóða upp á leiki af einhverju tagi? Hjólaskauta, pílu, keilu, bogfimi, pool? Það er ekkert sem vinnur betur að samkennd og bættu samfélagi en leikur og heilbrigð samskipti. Hvernig er þetta aftur með holur í malbiki? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Hvernig er þetta með lóðir, einkalóðir, hvers vegna eru þær sumar troðfullar af drasli árum og áratugum saman, oft í alfaraleið? Er hægt að gera eitthvað í þessu? Þetta er nefnilega ekki fallegt og jafnvel heilsuspillandi. Öll dýrin í skóginum eiga og þurfa að geta verið vinir. Í sveitastjórnum þarf ekki að takast á um heimsmálin og stórar pólitískar línur í stóra samhenginu. Við þurfum ekkert að þrasa um Evrópumálin eða fræga forseta meira en við viljum. Bærinn er bærinn okkar allra og það þarf að ríkja gott jafnvægi milli meiri hagsmuna og minni og það á ekki síst við þegar umhverfismálin eru rædd. Ef ræða á virkjun í Krýsuvík þurfum við að vita fyrir hverja hún er mikilvæg og hvort hún sé yfir höfuð sé nauðsynleg fyrir íbúa í Hafnarfirði. Er verið að framleiða orku fyrir íslensk fyrirtæki, erlendar stóriðjur eða íbúa í Hafnarfirði eða önnur íslensk heimili? Fyrir hverja er nauðsynlegt að fórna stórkostlegri náttúru sem einnig getur gefið íbúum peninga í aðra hönd ef hugsað er vel um hana? Það er nefnilega þannig að þegar við kaupum okkur eitthvað viljum við vita hvað það kostar og hvort okkur langi meira í þetta eða hitt áður en við eyðum peningunum okkar. Þannig þarf bæjarfélagið okkar líka að vera. Ef við borgum fyrir eitthvað með óafturkræfum náttúruspjöllum þarf okkur að langa virkilega mikið í mögulegan ávinning og vera meðvituð um fyrir hvað eða hvern við erum að borga svona hátt verð. Stjórnsýslan þarf að vera fagleg og upp á borðum. Verkferlar þurfa að vera skýrir og það á alltaf að vanda til verka. Við þurfum nefnilega að bera virðingu fyrir fólki og náttúru alla leið og passa að enginn verði undir í ákvarðanatökum um stór og smá mál. Þess vegna finnst okkur mikilvægt að fjölga tækifærum almennings til að taka þátt í ákvörðunum sem eiga við um þeirra eigin samfélag. Upplýsingar þurfa að vera öllum aðgengilegar og skiljanlegar. Þannig mætti mögulega virkja áhuga og þátttöku bæjarbúa til að gera gott samfélag enn betra. Eins og áður sagði, heiti ég Ester og er tónlistarmaður með meistaragráðu í stjórnun og stefnumótun frá Háskóla Íslands. Ég starfa sem verkefnastjóri og starfaði áður um árabil við kvikmyndagerð og í leikhúsi. Ég hef verið ánægður Hafnfirðingur frá árinu 2012, en það ár festum við, ég og maðurinn minn, kaup á niðurníddu húsi sem við höfum unnið að því að gera upp allar götur síðan. Með mér á lista er frábær hópur fólks. Annað sætið skipar Svenný Kristins. Hún kom nýlega heim úr tónlistarnámi í Berlín og vinnur nú á Sólvangi sem aðstoðarmaður iðjuþjálfa með áherslu á tónlist og núvitund og brennur fyrir litríkri og vistvænni borgarhönnun þar sem fólk hefur raunverulegt val um samgöngumáta. Henni, eins og okkur öllum, er mikið í mun að tryggja ungu fólki aðgengi að öruggu húsnæði, hvort sem er til kaups eða leigu. Í þriðja sæti er Davíð Arnar Stefánsson, landfræðingur og oddviti VG í Hafnarfirði. Hann er óþrjótandi viskubrunnur þegar kemur að eflingu útivistarsvæða í nágrenni okkar og hvers kyns áherslum á náttúruvernd, endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu. Í fjórða sæti er svo Lína Thoroddsen en hún er kvikmyndagerðarmaður og heimspekingur að mennt og starfar sem kvikmynda- og sjónvarpsþáttaklippari, auk þess að reka eigið framleiðslufyrirtæki. Hún situr í stjórn WIFT á Íslandi. Lína er hugsjónamanneskja með ríka samkennd og hefur lengi barist fyrir réttindum minnihlutahópa. Hún hefur tekið virkan þátt í sjálfboðastarfi fyrir ýmis góðgerðarsamtök. Hennar hjartans mál eru friður, velferð og réttindi barna, bætt staða fátækra og sterkara geðheilbrigðiskerfi. Ég þakka stuðning ykkar og vona einlæglega að ég og félagar mínir í hreyfingunni Vinstrið í Hafnarfirði fáum umboð kjósenda til að beita okkur í þágu bæjarbúa í Hafnarfirði á komandi kjörtímabili. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði.
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun
Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir Skoðun
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar
Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal Skoðun
Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir Skoðun