Lögmaður á villigötum – skák og mát… Agnar Þór Guðmundsson skrifar 20. mars 2026 07:31 Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lögmennska Mest lesið Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Sævar Helgi horfir heima Atli Viðar Thorstensen skrifar Skoðun Skiptir stærðin máli? Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Samvinna auðlindagreina styrkir allra hag Þorsteinn Másson skrifar Skoðun Ekki ert þú nú mikill maður Kristján Loftsson Kristján Logason skrifar Skoðun Spyrjið ykkur: Fyrir hvern vinnur íslenska krónan? Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Þjóðarvarnarráðið hefur verið kallað saman af minna tilefni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Þann 4. desember s.l. skrifaði undirritaður grein Lögmaður á villigötum – eða hvað? sem birtist á Vísi sem andsvar við grein Magnúsar M. Nordal lögfræðings ASÍ, Lögmaður á villigötum, sem birtist á Vísi þann 3. desember. Í greininni vakti undirritaður athygli á því að samtök stéttarfélaga hefðu samþykkt kjarasamninga við Reykjavíkurborg þar sem hlutastarfandi starfsmönnum Reykjavíkurborgar væri mismunað í vinnuslysum. Þá upplýsti undirritaður að hann hefði stefnt Reykjavíkurborg fyrir héraðsdóm til heimtu bóta fyrir hlutastarfandi starfsmanna. Atvik máls voru þau að hlutastarfandi starfsmaður Reykjavíkurborgar varð fyrir slysi á leið sinni heim úr vinnu. Borgarlögmaður hafði hafnað bótaskyldu úr kjarasamningsbundinni slysatryggingu starfsmannsins með vísan til reglna nr. 1/90 og byggði höfnunin á því að þar sem starfsmaðurinn hafi slasast í aukastarfi sínu væri hún ekki tryggð. Skemmst er frá því að segja að gerð var dómsátt við Reykjavíkurborg, þar sem fallist var á greiðslu bóta, auk vaxta og málskostnaðar. Mun fjöldi mála þar starfsmenn sem hafa slasast í aukastarfi sínu fyrir Reykjavíkurborg fylgja í kjölfarið enda eiga allir þeir starfsmenn sem hafa slasast í aukastörfum sínum fyrir Reykjavíkurborg að fá sömu afgreiðslu á málum sínum. Þetta „einfalda mál“ sýnir mikilvægi þess að tjónþolar leiti til lögmanna sem sérhæfa sig í bótarétti þegar slys ber að höndum. Alvarleiki málsins er sá að um þessa réttarstöðu sömdu stéttarfélög fyrir hönd félagsmanna sinna við gerð kjarasamninga og samþykktu þannig mismunun á réttindum hluta félagsmanna sinna á grundvelli starfshlutfalls. Alvarlegast er þó að í stað þess að breyta þessu við endurnýjun kjarasamninga virðast samtök stéttarfélaga einungis hafa sent kæru til ESA, líkt og fram kemur í grein Magnúsar. Mikilvægt er að í stað þess að þræða villigötur, að þau samtök sem hafa þann tilgang að gæta hagsmuna félagsmanna sinna í kjarabaráttu, hvort sem um er að ræða heildarsamtök stéttarfélaga eða neytendasamtök, standi vörð um réttindi allra félagsmanna sinna -ekki bara sumra. Höfundur er hæstaréttarlögmaður hjá Fulltingi.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar