Ísland er ekki til sölu Lilja Dögg Alfreðsdóttir skrifar 12. mars 2026 11:01 Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Lilja Dögg Alfreðsdóttir Framsóknarflokkurinn Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Boðuð þjóðaratkvæðagreiðsla um aðlögunarviðræður Íslands að Evrópusambandinu er eitt stærsta hagsmunamál sem komið hefur á dagskrá þjóðmálaumræðunnar um langa hríð. Um það getur fólk haft ólíkar skoðanir. Sumir sjá í slíku ferli tækifæri meðan aðrir telja meiri skynsemi felast í því að standa utan Evrópusambandsins. Það er afstaða Framsóknar. Ástæðan er sú að EES-samningurinn veitir okkur þann aðgang að innri markaði ESB, sem þjóðin þarf á að halda. Á sama tíma höfum við fullt forræði yfir auðlindum okkar. En hvaða afstöðu sem fólk hefur, hljótum við þó öll að geta verið sammála um eitt: Að auðlindir Íslands eru ekki til sölu. Langtímahagsmunir Íslands Ísland er fámennt ríki. En það er ekki smátt í þeim skilningi sem mestu skiptir. Við búum yfir miklum auðlindum: fiskimiðum, orku, vatni, landi, hreinu umhverfi og landfræðilegri stöðu sem hefur sífellt meira öryggis- og stjórnmálalegt vægi. Þetta eru ekki aðeins verðmæti samtímans. Þetta eru lífsgæði, velferð og framtíðarmöguleikar komandi kynslóða. Velferð okkar stendur og fellur að verulegu leyti með þessum þáttum og hvernig við umgöngumst þá. Hagkerfi okkar er auðlindahagkerfi, þar sem stærstur hluti gjaldeyristekna þjóðarbúsins kemur frá auðlindum hennar: náttúru Íslands, hafinu í kringum okkur, fallvötnum og jarðvarma. Ef þessar auðlindir eru ekki nýttar í þágu þjóðar, þá versna lífskjör á Íslandi verulega. Auðlindir og öryggi Auður þjóða glatast sjaldnast í einu vetfangi. Hann getur horfið hægt, með smáum skrefum, með samningum sem virðast saklausir í byrjun, eða með framsali á ákvörðunarvaldi sem fólk áttar sig ekki fyllilega á fyrr en síðar. Þess vegna verðum við sem þjóð að átta okkur á þeirri gæfu sem felst í því að stýra okkar auðlindum í þágu þjóðarinnar. Það er merki um skýra framtíðarsýn og kjark að verja fullt forræði þjóðarinnar yfir auðlindum sínum. Það er merki um ábyrgð. Ekki síst á tímum þegar öryggismál, orkumál, matvælaöryggi og yfirráð yfir innlendum gæðum og verðmætum skipta sífellt meira máli í stöðugt ótryggari heimi. Skýrt umboð og skýr mörk Nú hefur þjóðin verið kölluð að borðinu og boðað til þjóðaratkvæðagreiðslu. Ég er lýðræðissinni og treysti þjóðinni. Ég hlakka til þessa samtals um hagsmuni og framtíð landsins okkar. Þess vegna er brýnt að allar upplýsingar um þjóðaratkvæðagreiðsluna séu almenningi aðgengilegar. Allt ferli stjórnvalda þarf líka að vera gagnsætt. Það þarf að liggja skýrt fyrir hvaða hagsmunir eru í húfi og hvaða áhrif framhald viðræðna, og eftir atvikum aðild, gæti haft til lengri tíma. Ábyrgð gagnvart komandi kynslóðum Ísland er auðugt land. En verðmæti þarf ekki aðeins að nýta og rækta heldur einnig að verja. Við eigum auðlindir okkar ekki aðeins fyrir okkur sjálf heldur líka fyrir börnin sem taka við landinu á eftir okkur. Okkar hlutverk er ekki aðeins að njóta þeirra gæða sem hér eru til staðar, heldur einnig að skila þeim áfram til komandi kynslóða. Ísland verður aldrei til sölu. Höfundur er formaður Framsóknarflokksins.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar