Fleiri en þrír hagfræðingar fundnir Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 5. mars 2026 08:18 Umræða um frumvarp félags- og húsnæðismálaráðherra um breytingar á lögum um almannatryggingar sem felur í sér að greiðslur þeirra hækki samkvæmt launavísitölu hefur farið hátt á Alþingi og í samfélaginu. Um er að ræða breytingar á viðmiðum elli- og örorkulífeyris almannatrygginga. Markmið frumvarpsins er að styrkja stöðu þeirra sem fá greiðslur úr almannatryggingum með því að tryggja að lífeyrisgreiðslur fylgi þróun launavísitölu í stað þess að taka mið af launaþróun, þó þannig að þær hækki aldrei minna en verðlag samkvæmt vísitölu neysluverðs. Hér er ekki um neina sjálfstýringu að ræða eins og gagnrýnendur frumvarpsins hafa haldið fram því Alþingi fer alltaf með fjárveitingarvaldið hverju sinni. Markmiðið er að stöðva kjaragliðnun sem hefur átt sér stað á milli lægstu launa í landinu og greiðslna almannatrygginga mörg undanfarin ár. Fjölmargir hafa tjáð sig Fulltrúar nokkurra fyrirtækja, stofnana, lærðir og leiknir hafa tjáð sig um þetta mál. Umsagnir um frumvarpið voru eins og gengur ýmist jákvæðar eða neikvæðar. Hagfræðingar hafa birt greinar sem ýmist hafa stutt frumvarpið eða lastað það. Sumir jafnvel gengið svo langt að telja að þessi breyting setja ríkisfjármálin á hvolf. Þingmenn stjórnarandstöðunnar hafa fundið málinu allt til foráttu. Einn þingmanna Sjálfstæðisflokksins rökstuddi andstöðu sína í grein undir fyrirsögninni „Þrír hagfræðingar fundnir“. Ég get upplýst að fleiri en þrír hagfræðingar hafa fundist sem telja þessar breytingu góðrar gjalda verðar og löngu tímabærar. Á köflum hefur ríkt hrein upplýsingaóreiða í málinu og ekki gott að átta sig á hvað snýr fram eða aftur. Því skal ekki undra að margir hafi átt erfitt með að fóta sig i umræðunni. Hinn meinti tvöfaldi lás Í umræðu um þessi mál hefur mörgum verið tíðrætt um svo kallaðan „tvöfaldur lás“. Tvöfaldur lás er hugtak úr umræðu um kjaramál, sérstaklega í tengslum við bætur ýmis konar og vísar til þess þegar bætur hækka umfram launaþróun. Gagnrýnendur fullyrða að lögbundið verði að hækka lífeyrisgreiðslur í samræmi við breytingu þeirrar vísitölunnar sem meira hafi hækkað milli meðaltala tveggja undangenginna ára: Launavísitölu og Neysluverðsvísitölu. Þetta er kallað tvöfaldur lás vegna þess að viðmiðunarvísitölurnar eru tvær. Íverðbólguskoti gætu greiðslur almannatrygginga hækkað meira en laun. Í frumvarpinu er hins vegar komið í veg fyrir þetta með því að miða við upphafspunkt vísitalna frá 1. júní 2025 þegar árlegar breytingar verða gerðar á greiðslum almannatrygginga. Dæmi: Hækki launavísitala Hagstofu Íslands minna en vísitala neysluverðs mun hækkun greiðslna almannatrygginga taka mið af vísitölu neysluverðs. Breytingin mun því ekki leiða til hækkunar vegna breytinga sem verða á bæði launavísitölu og vísitölu neysluverðs samtímis, aðeins annarri hvorri vísitölunni ár hvert. Meiri hlutinn lagði til ákveðnar breytingar milli 2. og 3. umræðu með vísan til nefndarálits með breytingartillögu. Þar kemur fram að nefndin telji rétt að kveðið sé á um áhrif breytinganna á greiðslur almannatryggingar í ákvæði laganna en ekki aðeins í skýringum og greinargerð. Verið er að efna gamalt loforð stjórnvalda Í þessu sambandi vil ég draga fram nokkra grunnþætti sem liggja hér til grundvallar. Stjórnvöld hafa lengi lofað því að taka á vaxandi gliðnun á greiðslum almannatrygginga og lægstu launum án þess að fyrri ríkisstjórnir hafi gripið til aðgerða. Hingað til hefur fjármálaráðuneytið gert áætlun um launaþróun á komandi ári og því ekki tekið mið af raunverulegri launaþróun. Elli- og örorkulífeyrisþegar hafa með tímanum og stundum í stökkum dregist aftur úr þróun launa. Með þessari breytingu er horfið frá huglægu mati og miðað við mælanlegar breytingar. Nú verður ekki lengur hægt að hunsa launaþróunina þegar kemur að lífeyrisgreiðslum. Lífeyrisþegum verður héðan í frá ekki gleymt. Lokaorð Þessar breytingar eru pólitískt forgangsmál núverandi ríkisstjórnar sem full samstaða er um innan stjórnarflokkanna. Hér er um réttlætismál að ræða og löngu tímabæra aðgerð. Þeir sem lifa á greiðslum almannatrygginga hafa setið eftir í launaþróun og kaupmætti mörg undanfarin ár. Nánast verið afgreiddir sem afgangsstærð þegar kemur að launahækkunum. Allir eru sammála um að koma böndum á verðbólguna. Þessi aðgerð mun ekki ein og sér næra verðbólgudrauginn. Launaskriðið hefur ekki verið hjá þeim lægst launuðu og þeim sem lifa á greiðslum almannatrygginga. Kjör þessara hópa hafa því ekki kynt undir verðbólgubálinu. Orsakanna er frekar að leita í miklum launahækkunum þeirra hæst launuðu og þeirra sem taka bróðurpart launa sinna með fjármagnstekjum sem eru skattlagðar mun minna en launatekjur. Málið komið úr nefnd Velferðarnefnd afgreiddi frumvarpið til 3. umræðu á fundi sínum á miðvikudag. Minnihlutinn greiddi atkvæði gegn því að málið yrði afgreitt út úr nefndinni. Meiri hlutinn bókaði hins vegar að málið hefði fengið málefnalega skoðun, verið ítarlega rætt og ólík sjónarmið reifuð. Sérstaklega hafi verið orðið við beiðni minnihlutans að kalla tiltekna gesti fyrir nefndina og að frekari gagna yrði aflað. Þetta framfaramál er því vel ígrundað og verður vonandi sem allra fyrst að lögum. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður velferðarnefndar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Flokkur fólksins Tenging almannatrygginga við launavísitölu Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Sjá meira
Umræða um frumvarp félags- og húsnæðismálaráðherra um breytingar á lögum um almannatryggingar sem felur í sér að greiðslur þeirra hækki samkvæmt launavísitölu hefur farið hátt á Alþingi og í samfélaginu. Um er að ræða breytingar á viðmiðum elli- og örorkulífeyris almannatrygginga. Markmið frumvarpsins er að styrkja stöðu þeirra sem fá greiðslur úr almannatryggingum með því að tryggja að lífeyrisgreiðslur fylgi þróun launavísitölu í stað þess að taka mið af launaþróun, þó þannig að þær hækki aldrei minna en verðlag samkvæmt vísitölu neysluverðs. Hér er ekki um neina sjálfstýringu að ræða eins og gagnrýnendur frumvarpsins hafa haldið fram því Alþingi fer alltaf með fjárveitingarvaldið hverju sinni. Markmiðið er að stöðva kjaragliðnun sem hefur átt sér stað á milli lægstu launa í landinu og greiðslna almannatrygginga mörg undanfarin ár. Fjölmargir hafa tjáð sig Fulltrúar nokkurra fyrirtækja, stofnana, lærðir og leiknir hafa tjáð sig um þetta mál. Umsagnir um frumvarpið voru eins og gengur ýmist jákvæðar eða neikvæðar. Hagfræðingar hafa birt greinar sem ýmist hafa stutt frumvarpið eða lastað það. Sumir jafnvel gengið svo langt að telja að þessi breyting setja ríkisfjármálin á hvolf. Þingmenn stjórnarandstöðunnar hafa fundið málinu allt til foráttu. Einn þingmanna Sjálfstæðisflokksins rökstuddi andstöðu sína í grein undir fyrirsögninni „Þrír hagfræðingar fundnir“. Ég get upplýst að fleiri en þrír hagfræðingar hafa fundist sem telja þessar breytingu góðrar gjalda verðar og löngu tímabærar. Á köflum hefur ríkt hrein upplýsingaóreiða í málinu og ekki gott að átta sig á hvað snýr fram eða aftur. Því skal ekki undra að margir hafi átt erfitt með að fóta sig i umræðunni. Hinn meinti tvöfaldi lás Í umræðu um þessi mál hefur mörgum verið tíðrætt um svo kallaðan „tvöfaldur lás“. Tvöfaldur lás er hugtak úr umræðu um kjaramál, sérstaklega í tengslum við bætur ýmis konar og vísar til þess þegar bætur hækka umfram launaþróun. Gagnrýnendur fullyrða að lögbundið verði að hækka lífeyrisgreiðslur í samræmi við breytingu þeirrar vísitölunnar sem meira hafi hækkað milli meðaltala tveggja undangenginna ára: Launavísitölu og Neysluverðsvísitölu. Þetta er kallað tvöfaldur lás vegna þess að viðmiðunarvísitölurnar eru tvær. Íverðbólguskoti gætu greiðslur almannatrygginga hækkað meira en laun. Í frumvarpinu er hins vegar komið í veg fyrir þetta með því að miða við upphafspunkt vísitalna frá 1. júní 2025 þegar árlegar breytingar verða gerðar á greiðslum almannatrygginga. Dæmi: Hækki launavísitala Hagstofu Íslands minna en vísitala neysluverðs mun hækkun greiðslna almannatrygginga taka mið af vísitölu neysluverðs. Breytingin mun því ekki leiða til hækkunar vegna breytinga sem verða á bæði launavísitölu og vísitölu neysluverðs samtímis, aðeins annarri hvorri vísitölunni ár hvert. Meiri hlutinn lagði til ákveðnar breytingar milli 2. og 3. umræðu með vísan til nefndarálits með breytingartillögu. Þar kemur fram að nefndin telji rétt að kveðið sé á um áhrif breytinganna á greiðslur almannatryggingar í ákvæði laganna en ekki aðeins í skýringum og greinargerð. Verið er að efna gamalt loforð stjórnvalda Í þessu sambandi vil ég draga fram nokkra grunnþætti sem liggja hér til grundvallar. Stjórnvöld hafa lengi lofað því að taka á vaxandi gliðnun á greiðslum almannatrygginga og lægstu launum án þess að fyrri ríkisstjórnir hafi gripið til aðgerða. Hingað til hefur fjármálaráðuneytið gert áætlun um launaþróun á komandi ári og því ekki tekið mið af raunverulegri launaþróun. Elli- og örorkulífeyrisþegar hafa með tímanum og stundum í stökkum dregist aftur úr þróun launa. Með þessari breytingu er horfið frá huglægu mati og miðað við mælanlegar breytingar. Nú verður ekki lengur hægt að hunsa launaþróunina þegar kemur að lífeyrisgreiðslum. Lífeyrisþegum verður héðan í frá ekki gleymt. Lokaorð Þessar breytingar eru pólitískt forgangsmál núverandi ríkisstjórnar sem full samstaða er um innan stjórnarflokkanna. Hér er um réttlætismál að ræða og löngu tímabæra aðgerð. Þeir sem lifa á greiðslum almannatrygginga hafa setið eftir í launaþróun og kaupmætti mörg undanfarin ár. Nánast verið afgreiddir sem afgangsstærð þegar kemur að launahækkunum. Allir eru sammála um að koma böndum á verðbólguna. Þessi aðgerð mun ekki ein og sér næra verðbólgudrauginn. Launaskriðið hefur ekki verið hjá þeim lægst launuðu og þeim sem lifa á greiðslum almannatrygginga. Kjör þessara hópa hafa því ekki kynt undir verðbólgubálinu. Orsakanna er frekar að leita í miklum launahækkunum þeirra hæst launuðu og þeirra sem taka bróðurpart launa sinna með fjármagnstekjum sem eru skattlagðar mun minna en launatekjur. Málið komið úr nefnd Velferðarnefnd afgreiddi frumvarpið til 3. umræðu á fundi sínum á miðvikudag. Minnihlutinn greiddi atkvæði gegn því að málið yrði afgreitt út úr nefndinni. Meiri hlutinn bókaði hins vegar að málið hefði fengið málefnalega skoðun, verið ítarlega rætt og ólík sjónarmið reifuð. Sérstaklega hafi verið orðið við beiðni minnihlutans að kalla tiltekna gesti fyrir nefndina og að frekari gagna yrði aflað. Þetta framfaramál er því vel ígrundað og verður vonandi sem allra fyrst að lögum. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins og formaður velferðarnefndar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun