Forvarnir eru ekki kostnaður – þær eru fjárfesting í framtíðinni Helga Björg Loftsdóttir skrifar 6. febrúar 2026 13:00 Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hafnarfjörður Sveitarstjórnarkosningar 2026 Sjálfstæðisflokkurinn Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Geta kosningar verið máttlaus öryggisventill? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Borgarlínan - hvað hefði Guðjón Samúelsson sagt? Þorsteinn Helgason skrifar Skoðun Þegar ekki er mögulegt að fara heim Grímur Sigurðarson skrifar Skoðun Skólastarf til fyrirmyndar skrifar Skoðun Rannsókn staðfestir fúsk Seðlabanka Íslands Örn Karlsson skrifar Skoðun Hversu lengi nennir þú að bíða? Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Meira af íþróttum fyrir alla í Múlaþingi Ævar Orri Eðvaldsson skrifar Skoðun Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Sjá meira
Forvarnir meðal ungs fólks er eitt mikilvægasta verkefni sem samfélagið stendur frammi fyrir í dag. Þegar ungir einstaklingar leiðast út af brautinni er það sjaldnast vegna skorts á vilja eða hæfileikum, heldur vegna skorts á stuðningi, tilgangi og öruggu umhverfi. Ef við viljum raunverulega styrkja stoðir samfélagsins og tryggja farsæla framtíð næstu kynslóða þurfum við að leggja aukna áherslu á markvissar og öflugar forvarnir, í nánu samstarfi við íþrótta- og tómstundafélög landsins. Íþrótta- og tómstundafélög sem verndandi þáttur Íþrótta- og tómstundafélög gegna einstöku hlutverki í lífi barna og ungmenna. Þar myndast félagsleg tengsl, sjálfsmyndin styrkist og lærdómur um ábyrgð, aga og samvinnu verður hluti af daglegu lífi. Fyrir marga eru íþróttir ekki aðeins afþreying, heldur skjól, rútína og vettvangur þar sem þau finna að þau skipta máli. Þessi áhrif má og á að nýta mun betur í forvarnarstarfi. Fjölmargar íslenskar rannsóknir hafa sýnt að þátttaka ungmenna í skipulögðu íþrótta- og tómstundastarfi dregur úr líkum á að ungmenni leiðist út í frávikshegðun. Þegar ungmenni stunda reglulega virkni/hreyfingu, tilheyra hópi og hafa jákvæðar fyrirmyndir, minnka líkurnar á einangrun, vímuefnaneyslu og annarri áhættuhegðun. Íþrótta-og tómstundastarf er því ekki aðeins heilsuefling fyrir ungmenni, það er samfélagslegt öryggisnet. Aðgengi og samstarf getur skiptir sköpum Þrátt fyrir þetta er aðgengi að skipulögðu íþrótta-og tómstundastarfi ekki jafnt fyrir alla. Kostnaður, félagslegar aðstæður og skortur á stuðningi geta orðið til þess að sum ungmenni leiðast út af brautinni og þá oftast þau sem mest þurfa á stöðugleika og jákvæðum fyrirmyndum að halda. Þar liggur einmitt stærsta áskorunin og um leið stærsta tækifærið. Við þurfum markvissara samstarf milli hins opinbera, skóla og íþrótta- og tómstundafélaga. Forvarnir mega ekki vera stök verkefni eða tímabundnar herferðir, heldur samfelld stefna sem byggir á traustum tengslum við ungt fólk. Með því að styrkja íþrótta- og tómstundafélög til að sinna einnig félagslegu hlutverki, fræða þjálfara og kennara um forvarnir, geðheilbrigði og tryggja að enginn sé útilokaður vegna efnahags, getum við náð raunverulegum árangri. Rödd ungmenna og fjárfesting til framtíðar Það er líka mikilvægt að hlusta á ungmennin sjálf. Lausnir sem eru þróaðar án þeirra missa oft marks. Ungt fólk veit best hvaða áskoranir þau standa frammi fyrir og hvernig best er að mæta þeim. Með því að gefa þeim rödd í mótun forvarnarstarfs og starfsemi íþrótta- og tómstundafélaga styrkjum við ábyrgðartilfinningu, sjálfstraust og samfélagsþátttöku. Forvarnir snúast um að skapa aðstæður þar sem fleiri fá tækifæri til að blómstra. Með sterkum tengslum við íþrótta- og tómstundahreyfinguna getum við byggt upp umhverfi þar sem ungmenni finna tilgang, tilheyra samfélagi og þróa með sér heilbrigð gildi. Það skilar sér ekki aðeins í betri líðan, heldur í sterkari samfélagi til framtíðar. Forvarnir eru ekki kostnaður, þær eru fjárfesting. Fjárfesting í betra samfélagi, sterkari einstaklingum og minni félagslegum vanda til framtíðar. Það er ábyrgð sem við öll berum, og verkefni sem þolir ekki bið. Höfundur er varabæjarfulltrúi og frambjóðandi í 3. sæti í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Hafnarfirði.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar