Göfug orkuskipti í orði - öfug orkuskipti í verki Þrándur Sigurjón Ólafsson skrifar 9. desember 2025 07:01 Síðastliðin þrjú ár hefur náttúran leikið aðalhlutverk í raforkumálum á Íslandi. Kaldir og úrkomulitlir vetur ollu skerðingum á raforku frá Landsvirkjun árin 2023 og 2024 og fram í febrúar 2025 en þá skipti náttúran um ham. Vorið og hlýindi komu snemma og innrennsli var með allra mesta móti í miðlunarlón. Þrátt fyrir afar lélegt upphaf á vatnsári hefur sjaldan ef nokkru sinni farið jafn mikið vatn um yfirfall til sjávar. Náttúran í aðalhlutverki Þessar miklu sveiflur eru óheppileg afleiðing í fullseldu 100% endurnýjanlegu kerfi. Náttúran er í aðalhlutverki og verður það áfram. Til að nýta auðlindir sem best þarf að búa til kerfi sem hámarkar nyt og þjóðhagslegan ábata. Í megindráttum gegnir raforkumarkaður þessu hlutverki. Ný Orkuspá Íslands 2025-2050 var kynnt í síðustu viku. Í henni er spáð rúmri orkustöðu árið 2026 en staðan fer hratt versnandi og strax árið 2029 er óvíst hvort framboð dugi til að fullnægja þörf. Eftir það er orkustaðan með litlum varaforða til fyrirsjáanlegrar framtíðar. Árferði með skerðingum gæti þar með orðið tíðara en við höfum áður vanist. Hvort á að sveifla framleiðslu eða notendum? Til að bregðast við stöðunni væri hægt að setja upp varavirkjanir. Þessar virkjanir væru þá tilbúin mannvirki sem að öllu jöfnu standa ónýtt. Í því samhengi er eðlilegt að líta til varaaflstöðva eða annarra aflstöðva sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti. Á notendahlið eru miklu fleiri möguleikar. Sé fyrirsjáanlegur orkuskortur til lengri tíma, s.s. nokkurra mánaða, er hægt að nálgast stórnotendur með endurkaup í huga. En til skemmri tíma gilda önnur lögmál. Grænar fiskimjölsverksmiðjur Flestallar fiskimjölsverksmiðjur á Íslandi hafa rafvæðst á síðustu árum. Verksmiðjurnar geta bæði nýtt olíu og raforku. Fljótt á litið eru verksmiðjurnar grænni en verksmiðjur í nágrannalöndunum. Í Færeyjum og Danmörku er notast við jarðefnaeldsneyti og í Noregi er rafvæðing skemmra á veg komin en hérlendis. …við rétt rekstrarskilyrði Þegar raforkuverð er hagfellt nýta fiskimjölsverksmiðjur gjarnan raforku til að knýja gufukatla. Á sama hátt nýta verksmiðjur olíu ef raforka er skert eða hún er verulega dýrara en olía. Þessir notendur eru því mjög heppilegir sem „varaafl”. Á þessu ári hefur sala HS Orku á raforku til fiskimjölsverksmiðja verið töluverð. Ef olía hefði verið brennd í stað þess að nota raforku hefði losun við bruna 7.500 tonna af olíu numið um 25.000 tonnum af CO2 (jafngildir bruna u.þ.b. 9.300 bifreiða á ári). Rafvæðingin er því ekki aðeins hagkvæm heldur líka umhverfisvæn. Þessar tölur hefðu getað verið öllu hærri ef ekki hefði orðið loðnubrestur. Nýting raforku er beinn sparnaður fyrirtækja og umhverfis. Auk þess hagnast allir Íslendingar með óbeinum hætti því samfélagslosun Íslands minnkar. Þessi samfélagslosun er almennt lítið rædd en ríkið varði 350 milljónum króna í kaup á kvóta frá Slóvakíu fyrir samfélagslosun árið 2023. Gjaldskrá flutnings úr tengslum við raunveruleikann Aðstæður til að nýta raforku í fiskimjölsverksmiðjum eru almennt góðar en öllu máli skiptir að fiskimjölsverksmiðjur búi við aðstæður sem leyfa skerðanlegan flutning, enda eru þær í stakk búnar til að nýta aðra orkugjafa en raforku ef þörf er á. Almennt er skerðanlegur flutningur í boði þar sem aðeins ein flutningsleið, geislatenging, er við lýði. Skerðanlegur flutningur hefur ekki verið í boði ef tvær tengingar eða fleiri eru í boði. Það er raunin á Akranesi, þar sem ekki hefur verið talið forsvaranlegt annað en að nota fyrst og fremst olíu við fiskimjölsframleiðslu á árinu 2025, þar sem kostnaður við notkun raforku er a.m.k tvöfalt hærri en kostnaður við notkun olíu. Flutningskostnaður og dreifing vega þar þyngst. Eykst olíunotkun strax um áramótin? Sambærileg staða verður uppi á teningnum í Vestmannaeyjum frá næstu áramótum ef áætlanir Landsnets ná fram að ganga. Kostnaður við raforkuflutning og dreifingu þar mun nema 22 kr/kWh miðað við afltoppa síðasta árs. Ofan á það bætist kostnaður við raforkuna sjálfa. Til stendur að bæta flutningskerfið á Vopnafirði en slíkt mun leiða til þess að skerðanlegur flutningur verður afnuminn m.v. óbreyttar forsendur Landsnets. Þetta hækkar raforkukostnað verulega og verður til þess að notendur sjá ekki annan kost en að velja olíu sem orkugjafa. Vert er að minnast þess að forsenda ákvörðunar um að leggja nýjan sæstreng til Vestmannaeyja var að auka notkun grænnar orku. Því var slegið upp í fjölmiðlum á sínum tíma en raunin getur orðið önnur. Kostnaður við að nýta olíu er af stærðargráðunni 10-15 kr/kWh og því er augljóst að dæmið gengur ekki upp. Þetta er mjög miður og hefur eingöngu í för með sér að kostnaðarsamar fjárfestingar í orkuinnviðum munu liggja vannýttar og fáum til gagns. Leggjum spilin á borðið Núverandi gjaldskráruppbygging raforkuflutnings gengur ekki upp. Hjákátlegt er að fjalla um göfug orkuskipti í orði þegar öfug orkuskipti munu eiga sér stað í verki. Fiskimjölsverksmiðjur geta ekki greitt tvöfalt og jafnvel þrefalt verð fyrir orku af hugsjóninni einni saman á sama tíma og hugsanlegur ávinningur rennur í ríkissjóð í formi minni kaupa á losunarkvóta vegna samfélagslosunar. Hver er fjárhagsgeta Landsnets? Fjárhagur Landsnets var bágur eftir fjármálahrunið og um árabil voru stærstu langtímalán fyrirtækisins á háum verðtryggðum íslenskum vöxtum. Svokölluð WACC nefnd var sett á laggirnar sem útbjó regluverk um tekjuramma fyrirtækisins. Eiginfjárhlutfall Landsnets hefur lagast jafnt og þétt og er nú 45%. Á síðustu fimm árum hafa arðgreiðslur frá Landsneti til eigenda numið tæpum 14 milljörðum króna en án þeirra væri eiginfjárhlutfallið 61%. Hafa þarf í huga að eignarhald ríkisins á Landsneti er nú 93% og verður 100% ef Orkuveita Reykjavíkur selur sinn hlut. Horfum á samkeppnishæfni og beitum skynsemi Í nýlegri úttekt sem fjallað var um í Innherja Viðskiptablaðsins hefur komið fram að flutningsgjaldskrá Landsnets er of há. Ljóst er að gera þarf breytingar á gjaldskránni því fjárhagur Landsnets er mun betri en þegar núverandi kerfi var sett á. Sé vilji eigenda sá að umbuna fiskimjölsverksmiðjum fyrir „varaafls“ hlutverkið, með tilheyrandi samdrætti í samfélagslosun þegar vel árar, þá er lag að taka tillit til þess núna. Vilji er allt sem þarf. Höfundur er verkfræðingur hjá HS Orku. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Orkumál Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Skoðun Skoðun Hraðar heim Sigrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar Skoðun Hugsum lengra en næstu kosningar Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Er byggðastefna á Íslandi? Eyþór Stefánsson skrifar Skoðun Góð, betri, best Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Byrgjum brunninn í stað þess að byggja brunna Bryndís Rut Logadóttir skrifar Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Sjá meira
Síðastliðin þrjú ár hefur náttúran leikið aðalhlutverk í raforkumálum á Íslandi. Kaldir og úrkomulitlir vetur ollu skerðingum á raforku frá Landsvirkjun árin 2023 og 2024 og fram í febrúar 2025 en þá skipti náttúran um ham. Vorið og hlýindi komu snemma og innrennsli var með allra mesta móti í miðlunarlón. Þrátt fyrir afar lélegt upphaf á vatnsári hefur sjaldan ef nokkru sinni farið jafn mikið vatn um yfirfall til sjávar. Náttúran í aðalhlutverki Þessar miklu sveiflur eru óheppileg afleiðing í fullseldu 100% endurnýjanlegu kerfi. Náttúran er í aðalhlutverki og verður það áfram. Til að nýta auðlindir sem best þarf að búa til kerfi sem hámarkar nyt og þjóðhagslegan ábata. Í megindráttum gegnir raforkumarkaður þessu hlutverki. Ný Orkuspá Íslands 2025-2050 var kynnt í síðustu viku. Í henni er spáð rúmri orkustöðu árið 2026 en staðan fer hratt versnandi og strax árið 2029 er óvíst hvort framboð dugi til að fullnægja þörf. Eftir það er orkustaðan með litlum varaforða til fyrirsjáanlegrar framtíðar. Árferði með skerðingum gæti þar með orðið tíðara en við höfum áður vanist. Hvort á að sveifla framleiðslu eða notendum? Til að bregðast við stöðunni væri hægt að setja upp varavirkjanir. Þessar virkjanir væru þá tilbúin mannvirki sem að öllu jöfnu standa ónýtt. Í því samhengi er eðlilegt að líta til varaaflstöðva eða annarra aflstöðva sem ganga fyrir jarðefnaeldsneyti. Á notendahlið eru miklu fleiri möguleikar. Sé fyrirsjáanlegur orkuskortur til lengri tíma, s.s. nokkurra mánaða, er hægt að nálgast stórnotendur með endurkaup í huga. En til skemmri tíma gilda önnur lögmál. Grænar fiskimjölsverksmiðjur Flestallar fiskimjölsverksmiðjur á Íslandi hafa rafvæðst á síðustu árum. Verksmiðjurnar geta bæði nýtt olíu og raforku. Fljótt á litið eru verksmiðjurnar grænni en verksmiðjur í nágrannalöndunum. Í Færeyjum og Danmörku er notast við jarðefnaeldsneyti og í Noregi er rafvæðing skemmra á veg komin en hérlendis. …við rétt rekstrarskilyrði Þegar raforkuverð er hagfellt nýta fiskimjölsverksmiðjur gjarnan raforku til að knýja gufukatla. Á sama hátt nýta verksmiðjur olíu ef raforka er skert eða hún er verulega dýrara en olía. Þessir notendur eru því mjög heppilegir sem „varaafl”. Á þessu ári hefur sala HS Orku á raforku til fiskimjölsverksmiðja verið töluverð. Ef olía hefði verið brennd í stað þess að nota raforku hefði losun við bruna 7.500 tonna af olíu numið um 25.000 tonnum af CO2 (jafngildir bruna u.þ.b. 9.300 bifreiða á ári). Rafvæðingin er því ekki aðeins hagkvæm heldur líka umhverfisvæn. Þessar tölur hefðu getað verið öllu hærri ef ekki hefði orðið loðnubrestur. Nýting raforku er beinn sparnaður fyrirtækja og umhverfis. Auk þess hagnast allir Íslendingar með óbeinum hætti því samfélagslosun Íslands minnkar. Þessi samfélagslosun er almennt lítið rædd en ríkið varði 350 milljónum króna í kaup á kvóta frá Slóvakíu fyrir samfélagslosun árið 2023. Gjaldskrá flutnings úr tengslum við raunveruleikann Aðstæður til að nýta raforku í fiskimjölsverksmiðjum eru almennt góðar en öllu máli skiptir að fiskimjölsverksmiðjur búi við aðstæður sem leyfa skerðanlegan flutning, enda eru þær í stakk búnar til að nýta aðra orkugjafa en raforku ef þörf er á. Almennt er skerðanlegur flutningur í boði þar sem aðeins ein flutningsleið, geislatenging, er við lýði. Skerðanlegur flutningur hefur ekki verið í boði ef tvær tengingar eða fleiri eru í boði. Það er raunin á Akranesi, þar sem ekki hefur verið talið forsvaranlegt annað en að nota fyrst og fremst olíu við fiskimjölsframleiðslu á árinu 2025, þar sem kostnaður við notkun raforku er a.m.k tvöfalt hærri en kostnaður við notkun olíu. Flutningskostnaður og dreifing vega þar þyngst. Eykst olíunotkun strax um áramótin? Sambærileg staða verður uppi á teningnum í Vestmannaeyjum frá næstu áramótum ef áætlanir Landsnets ná fram að ganga. Kostnaður við raforkuflutning og dreifingu þar mun nema 22 kr/kWh miðað við afltoppa síðasta árs. Ofan á það bætist kostnaður við raforkuna sjálfa. Til stendur að bæta flutningskerfið á Vopnafirði en slíkt mun leiða til þess að skerðanlegur flutningur verður afnuminn m.v. óbreyttar forsendur Landsnets. Þetta hækkar raforkukostnað verulega og verður til þess að notendur sjá ekki annan kost en að velja olíu sem orkugjafa. Vert er að minnast þess að forsenda ákvörðunar um að leggja nýjan sæstreng til Vestmannaeyja var að auka notkun grænnar orku. Því var slegið upp í fjölmiðlum á sínum tíma en raunin getur orðið önnur. Kostnaður við að nýta olíu er af stærðargráðunni 10-15 kr/kWh og því er augljóst að dæmið gengur ekki upp. Þetta er mjög miður og hefur eingöngu í för með sér að kostnaðarsamar fjárfestingar í orkuinnviðum munu liggja vannýttar og fáum til gagns. Leggjum spilin á borðið Núverandi gjaldskráruppbygging raforkuflutnings gengur ekki upp. Hjákátlegt er að fjalla um göfug orkuskipti í orði þegar öfug orkuskipti munu eiga sér stað í verki. Fiskimjölsverksmiðjur geta ekki greitt tvöfalt og jafnvel þrefalt verð fyrir orku af hugsjóninni einni saman á sama tíma og hugsanlegur ávinningur rennur í ríkissjóð í formi minni kaupa á losunarkvóta vegna samfélagslosunar. Hver er fjárhagsgeta Landsnets? Fjárhagur Landsnets var bágur eftir fjármálahrunið og um árabil voru stærstu langtímalán fyrirtækisins á háum verðtryggðum íslenskum vöxtum. Svokölluð WACC nefnd var sett á laggirnar sem útbjó regluverk um tekjuramma fyrirtækisins. Eiginfjárhlutfall Landsnets hefur lagast jafnt og þétt og er nú 45%. Á síðustu fimm árum hafa arðgreiðslur frá Landsneti til eigenda numið tæpum 14 milljörðum króna en án þeirra væri eiginfjárhlutfallið 61%. Hafa þarf í huga að eignarhald ríkisins á Landsneti er nú 93% og verður 100% ef Orkuveita Reykjavíkur selur sinn hlut. Horfum á samkeppnishæfni og beitum skynsemi Í nýlegri úttekt sem fjallað var um í Innherja Viðskiptablaðsins hefur komið fram að flutningsgjaldskrá Landsnets er of há. Ljóst er að gera þarf breytingar á gjaldskránni því fjárhagur Landsnets er mun betri en þegar núverandi kerfi var sett á. Sé vilji eigenda sá að umbuna fiskimjölsverksmiðjum fyrir „varaafls“ hlutverkið, með tilheyrandi samdrætti í samfélagslosun þegar vel árar, þá er lag að taka tillit til þess núna. Vilji er allt sem þarf. Höfundur er verkfræðingur hjá HS Orku.
Skoðun Kristrún og Kópavogsskatturinn – opið bréf frá leikskólastjóra í Kópavogi Egill Óskarsson skrifar
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar