Hvað með allt þetta frí? Davíð Már Sigurðsson skrifar 16. desember 2024 23:19 Sem kennari hefur mér verið bent á að ef kennarar vilja fá jöfn laun við almenna markaðinn er þeim hollast að vera ekki alltaf í fríi Fjórir mánuðir í fríi heyrði ég síðast fleygt fram. Djöfull hljómar það vel. Ef það væri staðan myndi líklega allir landsmenn að keppast um þetta draumastarf letihauganna. Er þetta kannski þessi íslenska öfund sem menn benda alltaf á þegar fólk gagnrýnir kvótakerfið. Måske Það er ekki að undra að fólk bregðist illa við kjarabaráttu kennara ef almenningur veður um í villu ranghugmynda varðandi orlofsrétt kennara. Ég skil það vel, ég næði sjálfur ekki upp í nefið á mér ef einhverjir ríkisstarfsmenn með orlofsrétt um 33% af starfsárinu væru eitthvað að nöldra um betri kjör. Það eru reyndar tvær villur í þessu málþófi. Grunnskólakennarar vinna ekki hjá ríkinu og þeir eru ekki fjóra mánuði á ári í fríi. Grunnskólarnir eru á vegum sveitarfélaganna og þú, kæri lesandi getur spurt hvern sem vinnur hjá ríkinu hvort honum finnist betra. Svarið kemur líklega ekki mikið á óvart Lengd orlofs kennara eru 30 dagar miðað við full starf. Það sama og hjá þeim sem heyra undir BHM og vinna hjá ríki og sveitarfélögum. Ég tek samt minna eftir því að verið sé að hnýta í aðrar stéttir en kennara varðandi þetta, hvað sem því veldur. Kannski er það öfundin. En það er nokkuð augljóst að þarna eru ekki fjórir mánuðir á ferð. Bara það sama og aðrir opinberir starfsmenn. Í kjarasamningum aðildarfélaga BHM og Samtaka atvinnulífsins er að lágmarki 24 virkir dagar en getur með tímanum farið upp í 30 daga. Ég ætla samt ekki að fleygja því fram að almenni markaðurinn sé aldrei í frí. Það er að sjálfsögðu munur á milli en sennilega talsvert minni en fólk gerir sér grein fyrir. Vinnuskylda kennara í fullu starfi skal vera 40 klst. á viku til jafnaðar yfir árið. Á 37 vikna starfstíma skóla er vikuleg vinnuskylda hans 42,86 klst. Svo almennt vinna kennarar lengri vinnudag og nýta kvöld og helgar til að klára önnur verkefni. Það er auðvitað engin yfirvinna greidd fyrir neitt af þessu. Þú gætir unnið myrkranna á milli við að undirbúa en staðan er bara sú að eina sem greitt er auka fyrir eru forföll, eða ef heppnin er með þér fleiri tímar í töflu umfram kennsluskyldu. En þá þarftu auðvitað að undirbúa meira og búa til námsefni. Og þarft þar af leiðandi að vinna meira frammeftir. Svo er auðvitað ekki sjálfgefið fleiri tímar í töflu séu yfirhöfuð í boði. Hljómar þetta mögulega ennþá jafn vel? Mögulega horfir fólk til vetrarfrísins, ég hef fulla samúð með veseninu sem því kann að fylgja. Ég veit bara ekki hvort við okkur kennarana er að sakast. Það var fyrir mína tíð. Eftir því sem ég best veit báðum við ekki um innleiðingu vetrarfrísins heldur var það í samráði við sveitafélögin og foreldra , en ef við eigum sök í máli þá biðst ég hér með bara afsökunar. Kannski fara starfsdagarnir eitthvað öfugt ofan í fólk. Mögulega finnst þeim að ef það er ekki kennsla í gagni þá fari ekki fram nein vinna. Það nær auðvitað ekki neinni átt. Þetta er ekki færibandavinna. Það er ámóta sérstakt eins og að gefa í skyn að eina vinnan sem læknar sinni sé tíminn þegar verið er að framkvæma aðgerð, þingmaður rétt á meðan þegar hann stendur í pontu. Eða fjölmiðlamaðurinn meðan hann tekur viðtalið. Almenn regla frjálsa markaðarins er að þegar eftirspurn eftir vinnuafli eykst er getur umrætt vinnuafl krafist hærri launa. Sem er meðal annars ástæða þess að forritarar hoppa beint úr námi í há laun. Kennarar geta hins vegar erfiðlega selt sérþekkingu sína til hæstbjóðanda á sínum starfsvettvangi. Eða beðið um launahækkun fyrir meira framleiðni eða vel unnin störf. Það er nefnilega ákveðinn kommúnismi í launatöflu kennara. Það er engum umbunað fyrir að skara frammúr. Kannski væri betra fyrir hinn almenna bol að koma bara að kenna frekar en að velta sér upp úr öfund yfir öllu þessu fríi. Það eru enn laus störf þó önnin sé hálfnuð. Það er á nógu að taka, grípið tækifærið Höfundur er kennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Kjaramál Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Sem kennari hefur mér verið bent á að ef kennarar vilja fá jöfn laun við almenna markaðinn er þeim hollast að vera ekki alltaf í fríi Fjórir mánuðir í fríi heyrði ég síðast fleygt fram. Djöfull hljómar það vel. Ef það væri staðan myndi líklega allir landsmenn að keppast um þetta draumastarf letihauganna. Er þetta kannski þessi íslenska öfund sem menn benda alltaf á þegar fólk gagnrýnir kvótakerfið. Måske Það er ekki að undra að fólk bregðist illa við kjarabaráttu kennara ef almenningur veður um í villu ranghugmynda varðandi orlofsrétt kennara. Ég skil það vel, ég næði sjálfur ekki upp í nefið á mér ef einhverjir ríkisstarfsmenn með orlofsrétt um 33% af starfsárinu væru eitthvað að nöldra um betri kjör. Það eru reyndar tvær villur í þessu málþófi. Grunnskólakennarar vinna ekki hjá ríkinu og þeir eru ekki fjóra mánuði á ári í fríi. Grunnskólarnir eru á vegum sveitarfélaganna og þú, kæri lesandi getur spurt hvern sem vinnur hjá ríkinu hvort honum finnist betra. Svarið kemur líklega ekki mikið á óvart Lengd orlofs kennara eru 30 dagar miðað við full starf. Það sama og hjá þeim sem heyra undir BHM og vinna hjá ríki og sveitarfélögum. Ég tek samt minna eftir því að verið sé að hnýta í aðrar stéttir en kennara varðandi þetta, hvað sem því veldur. Kannski er það öfundin. En það er nokkuð augljóst að þarna eru ekki fjórir mánuðir á ferð. Bara það sama og aðrir opinberir starfsmenn. Í kjarasamningum aðildarfélaga BHM og Samtaka atvinnulífsins er að lágmarki 24 virkir dagar en getur með tímanum farið upp í 30 daga. Ég ætla samt ekki að fleygja því fram að almenni markaðurinn sé aldrei í frí. Það er að sjálfsögðu munur á milli en sennilega talsvert minni en fólk gerir sér grein fyrir. Vinnuskylda kennara í fullu starfi skal vera 40 klst. á viku til jafnaðar yfir árið. Á 37 vikna starfstíma skóla er vikuleg vinnuskylda hans 42,86 klst. Svo almennt vinna kennarar lengri vinnudag og nýta kvöld og helgar til að klára önnur verkefni. Það er auðvitað engin yfirvinna greidd fyrir neitt af þessu. Þú gætir unnið myrkranna á milli við að undirbúa en staðan er bara sú að eina sem greitt er auka fyrir eru forföll, eða ef heppnin er með þér fleiri tímar í töflu umfram kennsluskyldu. En þá þarftu auðvitað að undirbúa meira og búa til námsefni. Og þarft þar af leiðandi að vinna meira frammeftir. Svo er auðvitað ekki sjálfgefið fleiri tímar í töflu séu yfirhöfuð í boði. Hljómar þetta mögulega ennþá jafn vel? Mögulega horfir fólk til vetrarfrísins, ég hef fulla samúð með veseninu sem því kann að fylgja. Ég veit bara ekki hvort við okkur kennarana er að sakast. Það var fyrir mína tíð. Eftir því sem ég best veit báðum við ekki um innleiðingu vetrarfrísins heldur var það í samráði við sveitafélögin og foreldra , en ef við eigum sök í máli þá biðst ég hér með bara afsökunar. Kannski fara starfsdagarnir eitthvað öfugt ofan í fólk. Mögulega finnst þeim að ef það er ekki kennsla í gagni þá fari ekki fram nein vinna. Það nær auðvitað ekki neinni átt. Þetta er ekki færibandavinna. Það er ámóta sérstakt eins og að gefa í skyn að eina vinnan sem læknar sinni sé tíminn þegar verið er að framkvæma aðgerð, þingmaður rétt á meðan þegar hann stendur í pontu. Eða fjölmiðlamaðurinn meðan hann tekur viðtalið. Almenn regla frjálsa markaðarins er að þegar eftirspurn eftir vinnuafli eykst er getur umrætt vinnuafl krafist hærri launa. Sem er meðal annars ástæða þess að forritarar hoppa beint úr námi í há laun. Kennarar geta hins vegar erfiðlega selt sérþekkingu sína til hæstbjóðanda á sínum starfsvettvangi. Eða beðið um launahækkun fyrir meira framleiðni eða vel unnin störf. Það er nefnilega ákveðinn kommúnismi í launatöflu kennara. Það er engum umbunað fyrir að skara frammúr. Kannski væri betra fyrir hinn almenna bol að koma bara að kenna frekar en að velta sér upp úr öfund yfir öllu þessu fríi. Það eru enn laus störf þó önnin sé hálfnuð. Það er á nógu að taka, grípið tækifærið Höfundur er kennari.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar