Loksins, Gunnar Bragi! Einar G. Harðarson skrifar 28. október 2024 06:31 Mörgum hefur eflaust þótt eitthvað um að sjá Gunnar Braga í framboði fyrir Miðflokkinn í Norðvesturkjördæmi. Hvers vegna? Jú m.a. af þeirri einföldu ástæðu að Gunnar Bragi var hluti af þeim þingmönnum sem sátu að sumbli á bar og samræður þeirra sem engir utanaðkomandi áttu að heyra voru teknar upp. Einkasamræður á milli fárra einstaklinga. Sem síðar voru birtar í fjölmiðlum, sjónvarpi og að auki fluttar óbreyttar í Borgarleikhúsinu, leikhúsi Reykvíkinga. Til hvers? Jú, til að meiða og kóróna það svo með sýningu í leikhúsi borgarbúa? Þessi aðferð er þekkt þegar koma á höggi á einhvern sem ekki er hægt að koma höggi á með öðrum hætti og hefur henni oft verið beitt. Slíkt hefur alltaf haft sömu áhrif. Tekið er upp samtal eða atvik um viðkvæm mál í leyni og þau síðan birt. Eftir því sem einstaklingurinn eða hópurinn er þekktari — því betri tíma í sjónvarpi eða pláss á forsíðum blaða fær málið. Upptaka sem sýnir háttsettan mann leggja í stæði fatlaðra eða greiða ekki í stöðumæli hefur leitt til afsagnar viðkomandi úr embætti svo ekki sé minnst á framhjáhald sem næst á mynd. Þessi aðferð er kunnugleg og augljóslega vel þekkt þeim aðilum sem að upptökunni stóðu. Flestir telja ekki leika vafa á að þessi upptaka var skipulögð og ólögleg. Það er bein og ófyrirleitin aðför að lýðræðinu. Sigmundur Davíð segist vita hver stóð að upptökunni. Kannski er best að láta það liggja því margir hafa verið meiddir í þessu máli. Í stríði gilda Genfarsamningarnir um hvernig fara skuli með stríðsfanga en njósnarar sem eru gripnir eru leiddir beint að gráa veggnum og skotnir. Þarna var óumdeilanlega um njósnir að ræða. Ef refsa á einstaklingum sem segja orð í einkasamtali og eru ekki sögð til að meiða, en meiða engu að síður þar sem þau eru tekin upp, birt og gerð opinber þar sem þau vitandi meiða ... hver ber þá sökina? Við höfum lög til að halda uppi réttlæti en sumt fólk telur sig yfir þau hafið í nafni rétttrúnaðar. Að meiða á kostnað annarra. Þetta mál kemur í raun ekki persónunni Gunnari Braga við eða annarra á umræddum bar. Þetta kemur við alla þjóðina og á hvaða vegferð hún er. Það sem hlýtur að vera verst er dómgreindarleysi Alþingismanna. Að þeir skuli hafa leyft sér að taka málið fyrir í siðanefnd Alþingis og brjóta þannig stjórnarskrá Íslands. Hér á jú að vera málfrelsi, a.m.k. í einkasamræðum! Að auki tel ég að fæstir muni hvað sagt var í þessum upptökum nema þá einstaka langræknir aðilar. Alþingi á að biðja þessa einstaklinga afsökunar og um leið Geir Haarde fyrir eingöngu að sinna starfi sínu. Hugsun Voltaire var lýst með þessi setning: „Ég er ósammála skoðun þinni en ég myndi verja með lífi mínu rétt þinn til að segja hana.“ Fólk á Íslandi sem hefur greindarvísitölu í eða yfir meðallagi sér hvernig þjóðfélagsástand hefur orðið með Woke og #MeToo stefnurnar. Réttlætið á að vera eftirsótt. Því höfum við réttarríki, lög og reglur. En slíkt er fótum troðið. Fólk sem segist ekki ætla að kjósa Miðflokkinn út af þessu máli gerir sig að hálfgerðu athlægi fyrir að vera svo sneytt skynsemi og réttlætiskennd. Enda er Miðflokkurinn viðurkenndur í dag sem stjórnmálaafl með fullan rétt og ætti ekki bara að fá fjölda atkvæða landsmanna heldur að verða leiðandi afl í íslenskum stjórnmálum með forsætisráðuneytið undir sínum hatti. Kristrún Frostadóttir í Samfylkingunni hefur einnig með málflutningi sínum vakið upp spurningar með ummælum sínum um Woke-ismann. Yfirgangurinn og rétttrúnaðurinn er slíkur að maður spyr hvort í landinu búi tvær þjóðir? Það er ekki hægt að samsama sig því fólki sem finnst rétt í lýðræðisríki að svipta fólk lífsviðurværi og tilverurétti fyrir það eitt að segja nokkur orð. Höfundur er fasteignasali Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Miðflokkurinn Skoðun: Alþingiskosningar 2024 Einar G. Harðarson Mest lesið Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Skoðun Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Djarfar senur klipptar út Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Hinn sjö mánaða Sam Fahd Abu Haikal Sveinn Þórhallsson skrifar Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar Skoðun Ekki í okkar nafni Hópur félagsmanna Samfylkingarinnar og óflokksbundið jafnaðarfólk skrifar Skoðun Mannúðin sett í varðhald í brottfararbúðum Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Óuppfyllt loforð í húsnæðismálum í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Ísland vísar veginn í beinni nýtingu jarðhita Nótt Thorberg skrifar Skoðun Gjafakvótakerfið sem ráðherra Viðreisnar vill ekki kannast við Jón Kaldal skrifar Skoðun Hvað á að gera við afa? Stefanía Fanney Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar Sjá meira
Mörgum hefur eflaust þótt eitthvað um að sjá Gunnar Braga í framboði fyrir Miðflokkinn í Norðvesturkjördæmi. Hvers vegna? Jú m.a. af þeirri einföldu ástæðu að Gunnar Bragi var hluti af þeim þingmönnum sem sátu að sumbli á bar og samræður þeirra sem engir utanaðkomandi áttu að heyra voru teknar upp. Einkasamræður á milli fárra einstaklinga. Sem síðar voru birtar í fjölmiðlum, sjónvarpi og að auki fluttar óbreyttar í Borgarleikhúsinu, leikhúsi Reykvíkinga. Til hvers? Jú, til að meiða og kóróna það svo með sýningu í leikhúsi borgarbúa? Þessi aðferð er þekkt þegar koma á höggi á einhvern sem ekki er hægt að koma höggi á með öðrum hætti og hefur henni oft verið beitt. Slíkt hefur alltaf haft sömu áhrif. Tekið er upp samtal eða atvik um viðkvæm mál í leyni og þau síðan birt. Eftir því sem einstaklingurinn eða hópurinn er þekktari — því betri tíma í sjónvarpi eða pláss á forsíðum blaða fær málið. Upptaka sem sýnir háttsettan mann leggja í stæði fatlaðra eða greiða ekki í stöðumæli hefur leitt til afsagnar viðkomandi úr embætti svo ekki sé minnst á framhjáhald sem næst á mynd. Þessi aðferð er kunnugleg og augljóslega vel þekkt þeim aðilum sem að upptökunni stóðu. Flestir telja ekki leika vafa á að þessi upptaka var skipulögð og ólögleg. Það er bein og ófyrirleitin aðför að lýðræðinu. Sigmundur Davíð segist vita hver stóð að upptökunni. Kannski er best að láta það liggja því margir hafa verið meiddir í þessu máli. Í stríði gilda Genfarsamningarnir um hvernig fara skuli með stríðsfanga en njósnarar sem eru gripnir eru leiddir beint að gráa veggnum og skotnir. Þarna var óumdeilanlega um njósnir að ræða. Ef refsa á einstaklingum sem segja orð í einkasamtali og eru ekki sögð til að meiða, en meiða engu að síður þar sem þau eru tekin upp, birt og gerð opinber þar sem þau vitandi meiða ... hver ber þá sökina? Við höfum lög til að halda uppi réttlæti en sumt fólk telur sig yfir þau hafið í nafni rétttrúnaðar. Að meiða á kostnað annarra. Þetta mál kemur í raun ekki persónunni Gunnari Braga við eða annarra á umræddum bar. Þetta kemur við alla þjóðina og á hvaða vegferð hún er. Það sem hlýtur að vera verst er dómgreindarleysi Alþingismanna. Að þeir skuli hafa leyft sér að taka málið fyrir í siðanefnd Alþingis og brjóta þannig stjórnarskrá Íslands. Hér á jú að vera málfrelsi, a.m.k. í einkasamræðum! Að auki tel ég að fæstir muni hvað sagt var í þessum upptökum nema þá einstaka langræknir aðilar. Alþingi á að biðja þessa einstaklinga afsökunar og um leið Geir Haarde fyrir eingöngu að sinna starfi sínu. Hugsun Voltaire var lýst með þessi setning: „Ég er ósammála skoðun þinni en ég myndi verja með lífi mínu rétt þinn til að segja hana.“ Fólk á Íslandi sem hefur greindarvísitölu í eða yfir meðallagi sér hvernig þjóðfélagsástand hefur orðið með Woke og #MeToo stefnurnar. Réttlætið á að vera eftirsótt. Því höfum við réttarríki, lög og reglur. En slíkt er fótum troðið. Fólk sem segist ekki ætla að kjósa Miðflokkinn út af þessu máli gerir sig að hálfgerðu athlægi fyrir að vera svo sneytt skynsemi og réttlætiskennd. Enda er Miðflokkurinn viðurkenndur í dag sem stjórnmálaafl með fullan rétt og ætti ekki bara að fá fjölda atkvæða landsmanna heldur að verða leiðandi afl í íslenskum stjórnmálum með forsætisráðuneytið undir sínum hatti. Kristrún Frostadóttir í Samfylkingunni hefur einnig með málflutningi sínum vakið upp spurningar með ummælum sínum um Woke-ismann. Yfirgangurinn og rétttrúnaðurinn er slíkur að maður spyr hvort í landinu búi tvær þjóðir? Það er ekki hægt að samsama sig því fólki sem finnst rétt í lýðræðisríki að svipta fólk lífsviðurværi og tilverurétti fyrir það eitt að segja nokkur orð. Höfundur er fasteignasali
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun
Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Skoðun Eyja með stöðugt gengi, lítið atvinnuleysi og lága húsnæðisvexti Svanborg Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Vandræðagangur ráðuneytis við kerfisbreytingar setur þingnefnd í vanda Leifur Þorkelsson skrifar
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun
Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun