Fimmti hver öku­maður með ó­eðli­leg af­skipti við slysstað

Kona á fertugsaldri lést í banaslysi á Sæbraut um helgina. Í tilkynningu frá lögreglunni eftir slysið kom fram að á meðan lögreglumenn voru við störf á vettvangi bar að nokkurn fjölda vegfarenda sem sumir hverjir sýndu störfum lögreglu lítinn skilning og voru ósáttir við að komast ekki leiðar sinnar.

Sjá einnig: „Dapur­leg fram­koma“ fólks á vett­vangi banaslyss um­hugsunar­efni

„Því miður þá ef við tökum þetta slys til dæmis um helgina þá keyrði þetta um þverbak hvernig ökumenn hegðuðu sér á slysstað,“ segir Árni Friðleifsson, aðalvarðstjóri umferðardeildar lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu en rætt var við hann í Bítinu á Bylgjunni í morgun um framkomu almennings, akandi og gangandi, á vettvangi slysa eða við götulokanir.

Hann segir tvenns konar lokanir. Það sé lokað vegna framkvæmda eða viðburða en svo séu skyndilokanir. Þá sé lögreglan eða slökkvilið að loka vegna einhverra atburða eins og slysa eða eldsvoða.

„Þá er rík ástæða til. Þegar lögregla lokar vettvangi varðandi umferð. Við erum ekkert að leika okkur að þessu,“ segir Árni og að þetta sé til dæmis eitt af því sem að lögreglan æfir ekki. Þeir vilji að gatnakerfið sé opið og umferðin gangi vel.

Nokkrar ástæður fyrir götulokun

Hann segir nokkrar ástæður fyrir götulokun. Það geti verið vegna rannsóknarhagsmuna en svo geti slysstaður verið hættulegur almenningi og fólki sem starfar á vettvangi.

„Við þurfum pláss til að vinna,“ segir Árni.

Hann segir að á slysstað geti til dæmis lekið olía og það þurfi að hreinsa það.

Hann segir lokanir alltaf skipulagðar þannig að það séu hjáleiðir en það geti verið að fólk þurfi að taka á sig krók. Það geti bætt einhverjum mínútum við ferðatímann.

Þá segir hann að það megi ekki gleyma því að það er gríðarlega erfitt að vinna þar sem alvarleg slys eru og fólk jafnvel deyr. Það taki á viðbragðsaðila á vettvangi og þess vegna sé svo sorglegt að lögreglumenn þurfi að eiga við vegfarendur sem eiga leið hjá.

„Sem eru með skæting og hreytandi í lögreglumenn. Þetta er ekki í boði.“

Hann segir lögregluna hafa fundið fyrir því síðustu ár að tilfellum hafi fjölgað þar sem vegfarendur eða aðrir ökumenn eru erfiðir á slysstað. Hann tekur dæmi um slys í Ártúnsbrekku fyrir ári síðan.

„Þar enduðum við á því að fara á eftir átta ökumönnum sem fóru fram hjá og tóku mynd af slysinu. Ég spyr mig hvað fólk er að hugsa… Þetta eru verstu aðstæður sem hugsast getur og þú ert svo að pósta þessu á samfélagsmiðla eða guð má vita hvað. Hvað vakir fyrir fólki? Ég skil ekki svona,“ segir Árni og að hann telji að þetta eigi að banna.

Hann segir þetta ekki eiga sérstaklega við ungt fólk eða eitthvað ákveðið kyn og að hann telji þetta skrifast á þekkingarleysi.

„Þegar við skipuleggjum lokanir þá reynum við að hafa lokanir á stöðum þar sem fólk hefur möguleika á að komast aðra leið.“

Tveir af hverjum tíu ökumönnum

Hann segir lögregluna ekki halda tölfræði um þessi tilvik við lokanir en af hverjum tíu bílum séu kannski tveir eða þrír sem hægi á sér, stöðvi til að skoða og svo fari jafnvel einhverjir úr bílnum. Þá séu einnig gangandi vegfarendur stundum með vesen.

„Mín skoðun og margra hjá lögreglunni er að almenningur hefur ekkert að gera inn á vettvang þar sem hefur orðið svona slys. Fólk verður að skilja að lögreglan og björgunarlið þarf pláss. Það þarf að fara fram ákveðin vinna og eftir því sem slysið er alvarlegra tekur þetta lengri tíma. Við getum ekki kastað til hendinni á vettvangi.“