Hverjum treystum við fyrir fjöreggjunum okkar? 24. maí 2024 20:30 Þegar rýnt er í hvað forsetaframbjóðendur koma með að borðinu kemur upp nokkuð önnur mynd en ber hæst í fjölmiðlum. Halla Hrund kemur með menntun og starfsreynslu sem er eins og hönnuð til að gagnast landi og þjóð. Einn frambjóðandi hefur eytt drjúgum tíma ævinnar í Bandaríkjunum í starfi með alþjóðlegum auðkýfingum í viðskiptaheiminum. Þá má spyrja: Hvernig nýtist sú þekking og reynsla þjóðinni, almenningi hér á Íslandi? Hvernig samsamar þjóðin sig þeim forseta og þá ekki síður hvernig skynjar hann raunveruleika okkar hér? Hefur hann nægan skilning á veruleikanum sem við hrærumst í til að verða samnefnari þjóðarinnar? Mér finnst snúið að koma því heim og saman. Komandi úr þessum geira er örugglega auðvelt að finna viðskiptatækifæri þegar taka þarf afstöðu til sölu auðlinda. Halla Hrund kemur með allt önnur gildi að borðinu, þar ber hæst mikil tengsl og skilningur á landi og þjóð, reynsla af vinnu við menningu og svo er hún útvörður okkar þegar kemur að því að standa vörð gegn ásælni sérhagsmunaaflanna í auðlindirnar, nú sérstaklega í gulleggið okkar LANDSVIRKJUN! Alvaran er að það er ekki hægt að afturkalla gjörninginn þegar afleiðingarnar kæmu í ljós. Ekki frekar en þegar þjóðin tapaði auðnum af auðlindinni í sjónum, fiskinum okkar. STÖNDUM MEÐ OKKUR SJÁLFUM KJÓSUM HÖLLU HRUND. Höfundur er fyrrverandi kennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Forsetakosningar 2024 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Þegar rýnt er í hvað forsetaframbjóðendur koma með að borðinu kemur upp nokkuð önnur mynd en ber hæst í fjölmiðlum. Halla Hrund kemur með menntun og starfsreynslu sem er eins og hönnuð til að gagnast landi og þjóð. Einn frambjóðandi hefur eytt drjúgum tíma ævinnar í Bandaríkjunum í starfi með alþjóðlegum auðkýfingum í viðskiptaheiminum. Þá má spyrja: Hvernig nýtist sú þekking og reynsla þjóðinni, almenningi hér á Íslandi? Hvernig samsamar þjóðin sig þeim forseta og þá ekki síður hvernig skynjar hann raunveruleika okkar hér? Hefur hann nægan skilning á veruleikanum sem við hrærumst í til að verða samnefnari þjóðarinnar? Mér finnst snúið að koma því heim og saman. Komandi úr þessum geira er örugglega auðvelt að finna viðskiptatækifæri þegar taka þarf afstöðu til sölu auðlinda. Halla Hrund kemur með allt önnur gildi að borðinu, þar ber hæst mikil tengsl og skilningur á landi og þjóð, reynsla af vinnu við menningu og svo er hún útvörður okkar þegar kemur að því að standa vörð gegn ásælni sérhagsmunaaflanna í auðlindirnar, nú sérstaklega í gulleggið okkar LANDSVIRKJUN! Alvaran er að það er ekki hægt að afturkalla gjörninginn þegar afleiðingarnar kæmu í ljós. Ekki frekar en þegar þjóðin tapaði auðnum af auðlindinni í sjónum, fiskinum okkar. STÖNDUM MEÐ OKKUR SJÁLFUM KJÓSUM HÖLLU HRUND. Höfundur er fyrrverandi kennari.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar