Lygi og lyfjaelítan Gunnar Dan Wiium skrifar 12. nóvember 2021 16:01 Ég man eftir að að sóttvarnarlæknir Íslands sagði í fréttum að andlitsgrímur væru ekki að skila árangri við Covid og því þurftum við ekki að fara þá leið. Ég man að mikið var talað um uppruna veirunar sem einhvert drullumall í kjötmarkaði í Wuhan sem by the way er í sömu götu og risastór veirurannsóknarstofa. Ég man að þeir sem sögðu að líklega væri um manngerða veiru að ræða voru rakkaðir niður sem samsærisbrjálæðingar. Nú talar engin um neitt og Kínverjar verjast ásökunum um mannleg mistök. Ég man að boðun bóluefna, sem eru en á tilraunastigi til ársins 2023, vakti mikla lukku hjá flestum. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands lofaði um 90% vörn gegn smiti af covid. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis þyrfti einn skammt sem annaðhvort stóð af einni eða tveim sprautum allt eftir hver framleiðandinn var. Ég man að sóttvarnarkæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis væri þörf á 60-70% bólusetningarhlutfalli til að ná svokölluðu hjarðofnæmi. Ég man að ég varð glaður að heyra það því ég var ekki tll í að láta sprauta mig né barnið mitt með efni sem en er á tilraunastigi. Sjáið til, ég hef valið. Nú eru þjóðarleiðtogar og borgarstjórar farnir að garga úr pontu í ásökunartón að ris smitana sé að rekja til hinna óbólusettra þrátt fyrir loforðin um 90% vörn við smiti hinna bólusettu sem engan vegin stenst. Óbólusettir fá ekki að vera frjálsir meðal fólks í borgum sem Berlín, þar er allt sem bendir til að áður en langt um líður fá óbólusettir ekki einu sinni að fara í matvöruverslanir né í strætó. Sama er að gerast í Danmörku og víða annarsstaðar. Nú eru margir að smitast ýmist bólusettir eða óbólusettir, eini munurinn virðist vera að þeir bólusettu vita ekki að þeir séu með Covid því bóluefnin minnka eða fjarlægja einkenni veirunar sem þýðir að þeir bólusettu smita í raun án þess að vita af sínum eigin veikindum. Í gær talaði ég við unga konu sem trúir því sem henni er sagt. Hún var búin að fá tvö mismundandi bóluefni og var spennt að vita hvaða bóluefni hún fengi næst því bæði tvö sem hún hafði fengið áður höfðu verið tekin af markaði, traustverðugt finnst ykkur ekki? Það eru engar trúverðugar upplýsingar að finna. Yfirvöld eru vanmáttug og treysta og apa bara eftir út frá upplýsingum sem koma frá stærri sellum að utan. Stóru sellurnar treysta á big pharma sem eru borin upp af hinum fáu. Hvern einasti bóluefna skammtur er seldur án ábyrgðar enda á tilraunarstigi. Ágóði hverrar einustu bólusetningar endar í vösum hinna fárra og við spyrjum engra spurninga því við teljum okkur valdlaus, vitlaus og vanmáttug. Ég spyr dóttir mína oft heimskulegra spurninga og hún svarar oft og iðulega kaldhæðnislega, “uu, já pabbi, I have a brain” Svo spurningarnar eru hvort ég geti, megi, eigi að spyrja spurninga, efast um trúvörðuleika big pharma og big goverments ? Á ég að trúa sóttvarnarlækni eða lögreglustjóra sem segir mér að hlýða? Er ég með heila, innsæi og heilbrigða dómgreind eða fylgi ég fjöldanum bara út af því og ekkert annað? Ég sem fyrrum fíkill mæti oft mótbárum í þessum efnum sem hljóða eitthvað á þessa leið, “þú hefur nú í gegnum tíðina sett í þig allskonar eitur án þess að vita hvað það inniheldur og svo núna ertu orðin einhver siðapostuli” Spurningin sem sjálf segir allt sem segja þarf. Ég er nefnilega hættur að setja í mig allskonar eitur án þess að vita innihaldið. Ég er ekki lengur fangi í vitfirtu ríki veiks hugarfars, mjög einfalt. Áður en ég spyr mig eða aðra afhverju sumir virðast vera á skjön við, ætti ég kannski að spyrja sjálfan mig, á skjön við hvað? Er á “skjön við” að vera á skjön við fjöldan eða er ég á skjön við náttúruna, sannleikan og ljósið, því stefna þessara póla er sjaldnast samsíða heldur í sitthvora áttina. Textinn er skrifaður með fyrirvara um að ég hafi rangt fyrir mér sem og stafsetningar og tölfræðivillur. Ég áskil mér einnig rétt til að standa ekki í rökræðum við neinn sem ekkert veit meira en ég því ég man að þeir sem allir héldu að vissu stöff, obvuisly ekki vissu stöff, sem gerir rökræður stöff ekkert annað en að réttpólitískum og innihaldslausum kappræðum.Engin veit neitt og þess vegna hef ég valið sem meðbræðrum mínum og systrum ber að umbera. Höfundur starfar sem smíðakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Dan Wiium Mest lesið Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Regnbogavottun – andleg valdbeiting? Sigfús Aðalsteinsson ,Ágústa Árnadóttir Skoðun Hætta á ferðum í fjölmiðlun á Íslandi Stefán Jón Hafstein Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Til kennara og foreldra í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir,Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson Skoðun Lyftum arkitektúrnum upp Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg skrifar Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningin er hjartað í Hafnarfirði Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Lækkun gjalda: skref í rétta átt, en enn langt í land Valborg Ösp Árnadóttir Warén skrifar Skoðun Sveitarfélög á Íslandi og Evrópusambandið Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Skólaskeyti til Garðbæinga! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Sjá meira
Ég man eftir að að sóttvarnarlæknir Íslands sagði í fréttum að andlitsgrímur væru ekki að skila árangri við Covid og því þurftum við ekki að fara þá leið. Ég man að mikið var talað um uppruna veirunar sem einhvert drullumall í kjötmarkaði í Wuhan sem by the way er í sömu götu og risastór veirurannsóknarstofa. Ég man að þeir sem sögðu að líklega væri um manngerða veiru að ræða voru rakkaðir niður sem samsærisbrjálæðingar. Nú talar engin um neitt og Kínverjar verjast ásökunum um mannleg mistök. Ég man að boðun bóluefna, sem eru en á tilraunastigi til ársins 2023, vakti mikla lukku hjá flestum. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands lofaði um 90% vörn gegn smiti af covid. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis þyrfti einn skammt sem annaðhvort stóð af einni eða tveim sprautum allt eftir hver framleiðandinn var. Ég man að sóttvarnarkæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis væri þörf á 60-70% bólusetningarhlutfalli til að ná svokölluðu hjarðofnæmi. Ég man að ég varð glaður að heyra það því ég var ekki tll í að láta sprauta mig né barnið mitt með efni sem en er á tilraunastigi. Sjáið til, ég hef valið. Nú eru þjóðarleiðtogar og borgarstjórar farnir að garga úr pontu í ásökunartón að ris smitana sé að rekja til hinna óbólusettra þrátt fyrir loforðin um 90% vörn við smiti hinna bólusettu sem engan vegin stenst. Óbólusettir fá ekki að vera frjálsir meðal fólks í borgum sem Berlín, þar er allt sem bendir til að áður en langt um líður fá óbólusettir ekki einu sinni að fara í matvöruverslanir né í strætó. Sama er að gerast í Danmörku og víða annarsstaðar. Nú eru margir að smitast ýmist bólusettir eða óbólusettir, eini munurinn virðist vera að þeir bólusettu vita ekki að þeir séu með Covid því bóluefnin minnka eða fjarlægja einkenni veirunar sem þýðir að þeir bólusettu smita í raun án þess að vita af sínum eigin veikindum. Í gær talaði ég við unga konu sem trúir því sem henni er sagt. Hún var búin að fá tvö mismundandi bóluefni og var spennt að vita hvaða bóluefni hún fengi næst því bæði tvö sem hún hafði fengið áður höfðu verið tekin af markaði, traustverðugt finnst ykkur ekki? Það eru engar trúverðugar upplýsingar að finna. Yfirvöld eru vanmáttug og treysta og apa bara eftir út frá upplýsingum sem koma frá stærri sellum að utan. Stóru sellurnar treysta á big pharma sem eru borin upp af hinum fáu. Hvern einasti bóluefna skammtur er seldur án ábyrgðar enda á tilraunarstigi. Ágóði hverrar einustu bólusetningar endar í vösum hinna fárra og við spyrjum engra spurninga því við teljum okkur valdlaus, vitlaus og vanmáttug. Ég spyr dóttir mína oft heimskulegra spurninga og hún svarar oft og iðulega kaldhæðnislega, “uu, já pabbi, I have a brain” Svo spurningarnar eru hvort ég geti, megi, eigi að spyrja spurninga, efast um trúvörðuleika big pharma og big goverments ? Á ég að trúa sóttvarnarlækni eða lögreglustjóra sem segir mér að hlýða? Er ég með heila, innsæi og heilbrigða dómgreind eða fylgi ég fjöldanum bara út af því og ekkert annað? Ég sem fyrrum fíkill mæti oft mótbárum í þessum efnum sem hljóða eitthvað á þessa leið, “þú hefur nú í gegnum tíðina sett í þig allskonar eitur án þess að vita hvað það inniheldur og svo núna ertu orðin einhver siðapostuli” Spurningin sem sjálf segir allt sem segja þarf. Ég er nefnilega hættur að setja í mig allskonar eitur án þess að vita innihaldið. Ég er ekki lengur fangi í vitfirtu ríki veiks hugarfars, mjög einfalt. Áður en ég spyr mig eða aðra afhverju sumir virðast vera á skjön við, ætti ég kannski að spyrja sjálfan mig, á skjön við hvað? Er á “skjön við” að vera á skjön við fjöldan eða er ég á skjön við náttúruna, sannleikan og ljósið, því stefna þessara póla er sjaldnast samsíða heldur í sitthvora áttina. Textinn er skrifaður með fyrirvara um að ég hafi rangt fyrir mér sem og stafsetningar og tölfræðivillur. Ég áskil mér einnig rétt til að standa ekki í rökræðum við neinn sem ekkert veit meira en ég því ég man að þeir sem allir héldu að vissu stöff, obvuisly ekki vissu stöff, sem gerir rökræður stöff ekkert annað en að réttpólitískum og innihaldslausum kappræðum.Engin veit neitt og þess vegna hef ég valið sem meðbræðrum mínum og systrum ber að umbera. Höfundur starfar sem smíðakennari.
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar
Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun