Sannfærð um að bíllinn myndi stoppa þangað til hún sá framan í öku­manninn

Kona sem forðaði sér og tæplega þriggja ára syni sínum naumlega undan bíl sem ekið var á miklum hraða niður göngugötu á Laugavegi um helgina segir atvikið hafa verið erfiða lífsreynslu. Hún lýsir því að hún hafi verið fullviss um að ökumaðurinn, sem reyndist undir áhrifum fíkniefna, myndi stöðva bílinn – þangað til hún sá tómlegt augnaráð hans.

Greint var frá atvikinu í fjölmiðlum um helgina. Fram kemur í frétt RÚV frá því á sunnudag að hársbreidd munaði að ekið hefði verið á konu með ungt barn á göngugötu á Laugavegi. Skömmu áður hafði lögregla fengið tilkynningu um að litlum sendibíl hefði verið stolið ofarlega á Laugavegi og var því í nágrenninu.

Konan sem rétt náði að forða sér og barni sínu undan bílnum hafi strax tilkynnt um atvikið, ökumanninum veitt eftirför og hann handtekinn. Ökumaðurinn reyndist undir áhrifum fíkniefna.

Fattaði að bíllinn myndi ekki stoppa

Konan sem um ræðir er Glódís Guðgeirsdóttir, móðir, jarðfræðingur og fimleikakona. Hún var á leið með Einar Glóa, rúmlega tveggja og hálfs árs gamlan son sinn, úr Gamla Vesturbænum í Sundhöll Reykjavíkur rétt fyrir ellefu á sunnudagsmorgun þegar atvikið varð; Glódís gangandi og Einar Glói á svokölluðu sparkhjóli. Leið mæðginanna lá upp Laugaveginn, hvar þau nýttu sér göngugötuna líkt og þau gera iðulega á ferðum sínum.

„Hann getur hjólað þar að vild án þess að ég þurfi að hafa of miklar áhyggjur. Við vorum komin rétt fyrir ofan Klapparstíginn þar sem er málaður áll á götuna. Einar Glói „sikksakkar“ alltaf eftir honum. Hann var að klára það þegar ég tók eftir bíl. Ég hugsaði með mér að klukkan væri ekki orðin ellefu og þetta væru ábyggilega einhverjir vöruflutningar. En svo kemur hann bara á þvílíkt miklum hraða,“ segir Glódís í samtali við Vísi.

„Þá fatta ég að hann er ekkert að fara að slá af og er örugglega á svona 50-60 kílómetra hraða á götunni. Þegar ég fatta það dúndra ég Einari Glóa í burtu. Ég var hálföskrandi og man varla eftir þessu.“

Þarf að vinna úr áfallinu

Glódís hafði tekið eftir lögreglumönnum á Klapparstíg, þar sem þeir höfðu verið kallaðir út vegna stolna bílsins.

„Þannig að ég hleyp á eftir bílnum, lögreglan tekur eftir því og kemur á eftir mér. […] Svo byrjaði ég bara að titra og allar tilfinningarnar byrjuðu að koma.“

Glódís tilkynnti líka atvikið til neyðarlínu og í framhaldinu var tekin af henni skýrsla. Hún telur að það hafi aðeins liðið nokkrar mínútur frá því að ökumaðurinn ók af stað og þar til hann var handtekinn. Hún segir að atvikið hafi reynst erfið lífsreynsla.

„Ég held að ég sé í áfalli og þurfi að vinna úr því en Einar Glói er mjög brattur. Ég held að hann hafi lítið tekið eftir þessu, fyrir utan það hvernig mér leið eftir á. Ég held að hann hafi skynjað það svolítið,“ segir Glódís.

„Og þetta var svo skrýtið. Ég hugsaði að bíllinn myndi auðvitað stoppa. En svo sé ég framan í ökumanninn og það er ekkert til staðar. Það er þá sem ég fattaði hvað þetta var alvarlegt.“

Mæðginin standa keik

Glódís og fjölskylda hennar fara ferða sinna helst gangandi eða hjólandi. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem hún hefur lent í háskalegu atviki í tengslum við bílaumferð á höfuðborgarsvæðinu, þó ekki jafnalvarlegu og á sunnudaginn.

„Við vorum á leið í leikskóla Einars Glóa á Eggertsgötu og vorum að ganga yfir Skeifuna sem er við aðalbyggingu Háskóla Íslands. Þá lendi ég í því að ég er allt í einu komin með bíl við nefið á mér og vagninn er fyrir aftan mig og ég þarf að hrinda honum frá. Þannig að það er alls konar sem maður lendir í ef maður labbar og hjólar mikið. Sem er náttúrulega óboðlegt,“ segir Glódís. 

Hún segir þau mæðgin þó ekki munu láta deigan síga á flakki sínu um borgina í framtíðinni.

„Við munum alveg halda áfram að labba upp göngugötuna og njóta hennar, við dýrkum göngugötuna. Þetta er líka gott tækifæri fyrir Einar Glóa til að umgangast umferð, bæði gangandi, hjólandi og akandi.“