Dúx í hópi fanga kveikti á­huga á þróun fjarnáms við Há­skólann

Þrír fangar eru svo hugfangnir af námi sínu í tölvunarfræði við Háskóla Íslands að þeir vinna saman yfir jólin að því að smíða nýtt app. Þessir sömu þrír nemendur hafa náð afburðaárangri við nám í deildinni og einkunnir þeirra eru yfir meðaltali annarra nemenda í nokkrum fögum.

Ingis Ingason, kennslustjóri á Litla-Hrauni, segir afburðanemendur hafa ákaflega góð áhrif á skólasamfélagið og ryðja brautina fyrir þá sem á eftir koma. Skólastjórnendur leggi sig frekar fram um það að ná til nemenda sem standa sig vel.

„Nú á þessari önn hófu þrír vistmenn hér nám í tölvunarfræði við Háskóla Íslands. Skólinn hefur nú ekki verið mjög öflugur í fjarnámi en í ár komu stjórnendur úr tölvunarfræðideild sérstaklega hingað austur, settu þessa nemendur inn í námið og funduðu með okkur hér á Litla-Hrauni. Þeir hafa sinnt þessum nemendum ákaflega vel. Enda hefur það skilað sér í góðum árangri þeirra,“ segir Ingis.

Þá segir hann svo sem mega koma fram að ástæðan fyrir jákvæðni þessara manna sé nemandi sem var vistaður á Bitru um tíma en dvelji nú á Litla-Hrauni.

„Þeir kynntust honum í gegnum námið og hans árangur varð til þess að þeir voru til í slaginn. Þessi nemandi vakti mikla athygli skólasamfélagsins þegar hann varð hæstur í erfiðu fagi innan skólans, Stærðfræðigreiningu A. Alls voru 97 nemendur enn skráðir þegar kom að prófi en aðeins 23 náðu prófinu og okkar maður hæstur þótt hann hefði aldrei sótt neina tíma. Þetta atvik varð til þess að menn tóku það til alvarlegrar skoðunar að þróa fjarnám til vistmanna hér.“

Námið á ekki hugann allan

Einn dúxanna á Litla-Hrauni segir frá reynslu sinni í heimsókn blaðamanns þangað. Hann situr og lærir í herbergi því sem kennt er við Georg Bjarnfreðarson, merktu með blaði sem á stendur: Háskólinn á Litla-Hrauni.

„Það er svolítið misjafnt hvernig mér gengur að einbeita mér en oftast nær gengur það ágætlega. Við þurfum að skila tölvunum klukkan hálf tíu á kvöldin. Maður hefur stundum fengið leyfi til að hafa þær aðeins lengur ef maður er að læra undir próf. Það er samt ekki að trufla mann þannig séð. Ég reyni þá frekar að skipuleggja tímann í kringum hömlur á tölvunotkun. Horfi á myndbönd tengd náminu í staðinn.“

Eins og Ingis hefur nefnt áður í viðtali við Fréttablaðið þá er það mesti misskilningur að fangar eigi gott með að einbeita sér innan múranna. Hugurinn er utan þeirra.

„Námið á ekki hug minn allan, ég er svolítið að vinna í mínu máli og það truflar mig oft. Mér finnst þetta samt gera mér gott,“ segir hann frá.

Margrét Frímannsdóttir fangelsisstjóri stendur álengdar og fylgist með viðtalinu og leggur orð í belg. „Þetta er gjörbreyttur maður sem hefur rétt úr sér,“ segir hún.

Hann jánkar. „Ég finn almennt fyrir meiri vellíðan. Ég var þjakaður af þunglyndi, átti erfitt með að sofa. Þegar manni líður örlítið betur þá fer maður að huga betur að öllu öðru í eigin fari.“

Mikill áhugi á námi á Litla-Hrauni

Hann segir framtíðina óljósa. Hann fékk átta ára dóm og á eftir að afplána þrjú ár og getur því lokið námi sínu innan múranna. Framtíðin er óljós og ég reyni að hugsa ekki of mikið um hana. Ég hugsa um námið í staðinn. Ég hef hagað mér óaðfinnanlega og stefni að því að finna mér atvinnu við hæfi þegar ég losna. Ég hugsa um það þegar að því kemur.“

Hann segist taka eftir meiri áhuga á námi en áður. „Ég tek eftir því að menn í kringum mig hér tala meira um að fara í skóla en áður. Það er meiri áhugi fyrir námi en hefur verið.“

Nemandi tók 48 einingar á önn

Í framhaldskólanámi við FSu rifjar Ingis upp þegar nemandi við skólann lauk 48 einingum á önn og 87 einingum á einu ári. Hann er stoltur af árangri nemenda sinna.

Góður námsárangur vekur mikla athygli en eins og Ingis bendir á þá er kennsla á Litla-Hrauni mjög einstaklingsbundin.

„Eðli málsins samkvæmt er kennsla mjög einstaklingsbundin þar sem nemendur eru komnir mislangt í einstökum greinum.“ Ingis segir góðan námsárangur alltaf gleðja, en það gleðji meira þegar menn átti sig á að þeir geti lært. Þegar þeir standast fyrsta prófið og fyllast metnaði.

„Ágætur kollegi minn var með fjarkennslu núna í dönsku 102. Það voru sjö sem byrjuðu, tveir entust út önnina og þeir fengu 9 í einkunn. Hún sagðist vona innilega að þeir fari í dönsku 202 á næstu önn. Þetta er ekki bara ánægjulegt fyrir nemendur, þetta er líka ánægjulegt fyrir okkur sem störfum með nemendum. Gleðin sem fylgir því að kveikja áhuga er óblandin.“

Kennarar í sjálfboðastarfi

Ingis nefnir að þeir kennarar sem starfa með nemendum fái ákaflega lítið greitt fyrir þessa vinnu og það eigi líka við um þá kennara sem komi og kenni nemendum frá Háskóla Íslands. „Ég hygg að þeir fái ekki greitt aukalega fyrir þá nemendur sem eru hér.“

Jóhann Pétur Malmquist, prófessor í tölvunarfræði við Háskóla Íslands, er einn þeirra kennara úr tölvunarfræðideild Háskólans sem hafa farið á Litla-Hraun að sinna kennslu.

Það kom honum ekki á óvart hversu vel nemendur stóðu sig.

„Nei, það kom mér ekki á óvart, ég sá hversu samviskusamlega þeir skiluðu öllum verkefnum. Ég bý ekki til væntingar um nemendur mínar. Það er svo ánægjulegt að finna fyrir áhuganum kvikna og sjá nemendur öðlast getu. Það var sigur fyrir nemendur að komast í gegnum próf hjá mér.“