„Ég hef aldrei lent í öðru eins“

Fríða, sem var á ferð ásamt eiginmanni og tíu mánaða barni þeirra, segir fyrsta flöskuhálsinn hafa beðið þeirra þar sem farið er niður rúllustigann, að fríhöfninni, en fólk beið þar í röð eftir að komast áfram.

Þegar í fríhöfnina var komið segir Fríða eiginmann sinn hafa undrast á því að líklega væri þetta í fyrsta skipti sem hann færi þar í gegn án þess að framkvæmdir stæðu yfir, en hann er sænskur. Það var þó annað og meira sem beið litlu fjölskyldunnar.

Öngþveiti í töskusalnum

Þegar í töskusalinn var komið voru öll töskubelti í gangi, hlaðin ferðatöskum sem ferðuðust hring eftir hring í leit að eigendum sínum. Nýr og endurbættur töskusalur var tekinn í notkun árið 2023 sem jók afköst og fjölgaði töskubeltum til muna en það virðist ekki nægja til á dögum sem þessum. Viðbúið er að álag sé mikið á Leifsstöð nú þegar ferðamannatímabilið er að ná sínu hámarki en ljóst er af lýsingum Fríðu að í morgun var álagið meira en flugstöðin fékk við ráðið.

Biðin enn meiri í vegabréfaeftirliti

Fréttastofu hafa síðustu daga borist ábendingar úr mörgum mismunandi áttum um að miklar tafir hafi verið á vegabréfseftirliti. Hefur það verið tengt við innleiðingu nýs kerfis fyrir fólk sem ferðast til landsins utan Schengen. Skýringin á töskuflóðinu á færiböndunum skýrist því líklega að stóru leyti af fólki sem er fast í biðröð við landamæraeftirlit.

Fréttastofa fékk ábendingar úr mismunandi áttum að keyrt hefði um þverbak í gær og biðtími farþega utan Schengen hafi verið allt að tvær og hálf klukkustund. Í færslu frá því í gær frá notanda síðunnar Reddit (sem er eins konar spjallborð)  má sjá röð fyrir landamæraeftirlit sem teygir sig langt eftir flugstöðinni.

Fríða heldur sögu sinni áfram: „Við komum niður í töskusal og þar eru öll færiböndin í gangi og við sjáum að okkar töskur eiga að koma á færiband eitt svo við förum á færiband eitt.“

Yfir færibandinu hangi skjár sem sýnir fimm flug sem töskubandið á að þjóna, þar sem stendur að allar töskur séu komnar á belti úr flugunum fimm.

„Öll böndin voru full af töskum af því að allir farþegarnir frá Bandaríkjunum og allir farþegarnir frá Bretlandi voru fastir í vegabréfaeftirlitinu einhvers staðar uppi. Þetta er náttúrulega sjálfvirkt [töskubandið] þannig að skynjararnir setja ekki tösku á bandið af því það er taska fyrir og bandið fullt.“

Ekki taka töskur af færibandinu

Fjölskyldan hafi því næst áttað sig á því að tilkynningin á skjánum hafi verið búin að breytast og þau áttu að halda að bandi númer þrjú. Þar voru þó töskur á belti frá Lundúnum og Seattle og töskubandið þegar fullt. Klingir þá í hátalarakerfinu og upp er lesin tilkynning.

„Vinsamlegast ekki taka töskur af færibandinu sem eru ekki ykkar töskur, við vitum að þau eru full og þetta tekur bara lengri tíma, en þið megið endilega endurraða töskum á bandinu þannig að það myndist meira pláss,“ segir Fríða í eigin endursögn.

„Þannig að ég og einhverjir tveir karlar förum og byrjum að rétta við töskur, stafla þeim, setja litlar töskur ofan á stórar töskur og búa þannig til bil svo töskurnar geti komið á bandið.“

Ein röð í viðbót

Fríða var að ferðast með tíu mánaða barn og segir að sig hafi þrotið þolinmæðina.

„Ég var farin að segja við fólk: Ekki standa svona nálægt, þá sjáum við ekki töskubandið.“

Töskurnar bárust að lokum en sögunni lýkur ekki þar.

„Svo loksins þegar við vorum búin að fá töskurnar okkar, eftir 45 mínútur þá er biðröð, hrúga af fólki fyrir framan útganginn að tollhliðinu. Það sem ég vissi ekki er að þar eru framkvæmdirnar núna! Fólk var þarna með börn, kerrur, farangurskerrur, töskur og allir náttúrulega að reyna að komast út.“

Fríða segir að þessi hluti ferðarinnar hafi tekið korter í viðbót eftir að þau voru komin með töskurnar í hendurnar.

„Ég veit ekki af hverju það var svona mikil röð að komast út.“

Þegar komið er fram hjá tollhliðinu tekur við lítill komusalur.

„Síðan kemur maður út, og þá er náttúrulega svo þröngt þar og fólk að leita að leigubílstjórunum sínum, rútubílstjórunum sínum,“ segir Fríða.

„Fólk er að stoppa þegar komið er inn í komusalinn og leita að skilti þar sem stendur Mr. Johnson,“ lýsir Fríða. „Þetta er náttúrulega keðjuverkun.“

Segist vön ýmsu á ferðalögum

Fríða segist vön að ferðast, að sjá að það sé mikið að gera á flugvöllum og sjá framkvæmdir en ástandið í Leifsstöð hafi verið engu öðru líkt. Hún segist hafa lent í nýrri viðbyggingu flugstöðvarinnar þar sem allt hafi gengið smurt en það gangi ekki að bæta nýjum og nýjum hliðum við flugvöllin þegar ekki sé lagað flöskuhálsinn sem fólk rekist á þar á eftir.

„Já, við getum tekið við fullt af fólki – fram að töskum,“ segir Fríða háðslega. Hún segir ljóst úr frá tilkynningunni sem var spiluð að Isavia viti að töskuböndin muni fyllast.

„Það var ekki einhver að segja hana, það var búið að taka hana upp. Það segir manni að þetta sé vandamál.“

Furðulegt sé að lausn flugvallarins sé að spila tilkynningu um að fólk eigi sjálft að reyna að redda ástandinu en ekki að til staðar sé starfsfólk sem geti brugðist við aðstæðum.

„Af hverju er ekki einhver starfsmaður á plani að raða töskum, af hverju er ég að raða töskum?“

Foreldrar Fríðu voru komin á flugvöllinn að sækja litlu fjölskylduna en lentu einnig í kröggum, á bílastæðinu sem ætlað er þeim sem eru að sækja komufarþega voru öll stæði farin. Foreldrar Fríðu enduðu á að þurfa að bíða eftir þeim í klukkustund en að biðin tók að enda lok. Þegar hér er komið við sögu segist Fríða þurfa frá að hverfa til að sinna örþreyttu tíu mánaða barni.